IV SA/Wa 2118/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg R. G. i M. G. na decyzję [...] Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargi. R. G. i M. G. wnieśli do Sądu skargi na decyzję [...] Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] października 2009 r. uchylającą postanowienie tego organu z dnia [...] września 2009 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. o przekazaniu Prezydentowi Miasta O. wniosku R. G. i M. G. o cofnięcie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1993 r. o zezwoleniu Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w O. na pobór wody podziemnej z ujęcia własnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Według zaś art. 52 § 2 p. p. s. a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w tym m. in. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarżącym przysługiwał w postępowaniu administracyjnym przewidziany przez ustawę środek zaskarżenia, którego nie wnieśli. Od zaskarżonej do Sądu decyzji przysługuje bowiem skarżącym, zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postępowanie w trybie nadzoru na podstawie art. 154 k. p. a. jest bowiem również oparte na zasadzie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 1998 r., sygn. akt III SA 6952/97). Środka tego skarżący nie wnieśli. W związku z tym skargi podlegają odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 p. p. s. a. Sąd pragnie zauważyć, że w zaskarżonej decyzji skarżący zostali błędnie pouczeni o prawie do wniesienia skargi do Sądu. Błędne pouczenie nie może jednak powodować rozpoznania skargi przez Sąd, gdyż stoi temu na przeszkodzie art. 52 § 1 i 2 p. p. s. a. Błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może jednak szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 k. p. a.). Skarżący w zaufaniu do organu zastosowali się do tego pouczenia. W związku z tym skarżący mogą - w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 58 § 2 k. p. a.) - złożyć do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.