IV SA/Wa 2118/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B. D. wraz ze skargą na decyzję z [...] września 2014 r. Rady do Spraw Uchodźców w przedmiocie odmowy udzielenia statusu uchodźcy wniósł o jej wstrzymanie. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że w jego sprawie obowiązuje decyzja nakazująca wydalenie go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie przysługuje mu żadna forma ochrony międzynarodowej. W ocenie skarżącego wydalenie go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej narazi go na rzeczywiste ryzyko wystąpienia zagrożenia życia. W kraju pochodzenia grozi mu utrata życia, a w najlepszym przypadku wolności czy bezpieczeństwa osobistego. Ponadto zdaniem skarżącego wydalenie skutecznie uniemożliwi mu dochodzenie swoich praw w sytuacji w której okazałoby się, że Sąd uwzględni jego skargę. Rada do Spraw Uchodźców w odpowiedzi na skargę wskazała, że przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z § 3 powyższego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 tej ustawy, tj. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Wniosek B. D. nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] września 2014 r. Rada do Spraw Uchodźców utrzymała w mocy decyzję z [...] lipca 2014 r. Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekającą o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i nieudzieleniu zgody na pobyt tolerowany. nie orzeka o wydaleniu skarżącego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zarówno zaskarżone decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera rozstrzygnięcia w zakresie wydalenia B. D. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec tego Sąd nie podziela argumentacji skarżącego, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pogorszy jego sytuację prawną, w szczególności, że na jej podstawie zostanie wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji Sąd uznał, że przedstawione przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodabniają, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić dla niego znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.