IV SA/Wa 2118/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: przewodniczący – sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A., M. W. i Z. G. na działania Wojewody [...] postanawia: odrzucić skargę Jak wynika z treści skargi z 4 sierpnia 2019 r. oraz pism precyzujących skargę z 16 grudnia 2019 r. przedmiotem skargi S. A., M. W. i Z. G. jest działanie Wojewody [...]. W skardze zarzucono Wojewodzie [...] m. in. "brak kontroli nad urzędnikami". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie. Organ podniósł, że w dniu 11 maja 2019 r. do Wojewody [...] wpłynęła przekazana przez Przewodniczącego Rady Miasta [...] skarga S. A. i jego pełnomocnika – Z. G. dotycząca niemożności złożenia w Urzędzie Miasta w [...] skargi w sprawie wymeldowania S. A. z pobytu stałego. Wojewoda [...], na podstawie art. 19 K.p.a i art. 236 § 1 K.p.a. zawiadomieniem z [...] maja 2019 r. nr [...], według właściwości, skargę do rozpatrzenia Prezydentowi Miasta [...]. Organ wskazał, że działanie skargowe zostało uregulowane w dziale VIII K.p.a i nie podlega ono kognicji sądów administracyjnych. Wojewoda [...] stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie skarga winna zostać odrzucona, bowiem z przepisu art. 3 § 2 i § 3 oraz art. 4 p.p.s.a. nie wynika, aby kognicja sądów administracyjnych obejmowała możliwość rozpatrzenia skargi S. A. na zawiadomienie Wojewody [...] z [...] maja 2019 r. w sprawie przekazania skargi dotyczącej niemożności złożenia w Urzędzie Miasta [...] skargi w sprawie wymeldowania S. A. z pobytu stałego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postępowanie Wojewody [...] w sprawie pisma z [...] kwietnia 2019 r. dotyczącego skargi na działania Prezydenta Miasta [...] w prowadzonym postępowaniu administracyjnym dotyczącym wymeldowania S. A. z pobytu stałego. W piśmie tym S. A. i Z. G. wskazali, że ze względu na brak możliwości wniesienia skargi do prezydenta [...], składają skargę: "z wykazaniem naruszenia rozporządzenia Rady Ministrów w zakresie organizacji przyjmowania skarg i wniosków (...)". Skarga ta została przekazana w trybie art. 231 w związku z art. 229 pkt 2 K.p.a. przez Radę Miasta [...] do Wojewody [...]. Natomiast Wojewoda [...] zawiadomieniem z [...] maja 2019 r. przekazał według właściwości przedmiotową skargę do rozpoznania Prezydentowi Miasta [...], powołując się na przepis art. 234 pkt 1 k.p.a., który stanowi, że w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne, w przypadku złożenia skargi przez stronę, podlega ona rozpatrzeniu w toku postępowania. W takim przypadku organem właściwym do jej rozpatrzenia jest organ uprawniony do wszczęcia postępowania lub organ, przed którym toczy się postępowanie (art. 236 § 1 k.p.a.). W ocenie Sądu, przedmiotowe postępowanie dotyczy zatem skargi wniesionej w trybie art. 227 K.p.a., zamieszczonego w dziale VIII K.p.a. Zgodnie z art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Jednocześnie należy wyjaśnić, że skarga wniesiona w trybie przepisów działu VIII K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r. sygn. akt III SA 1636/97, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt III SAB 7/99). W związku z powyższym, zdaniem Sądu, wniesiona przez skarżących skarga jest niedopuszczalna. Skoro więc wniesiona skarga dotyczy sprawy, która nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, to podlega ona odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.