IV SA/Wa 2123/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. (k. 189 akt adm., tom 3) Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, po rozpatrzeniu wniosku A. D., orzekł o odmowie nadania jej statusu uchodźcy, odmowie udzielenia jej ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu jej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. A. D. wnioskiem datowanym na 8 listopada 2012 r. ponownie wniosła o nadanie jej statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekł o umorzeniu postępowania wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji Rada do Spraw Uchodźców decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. uchyliła ją i umorzyła postępowanie pierwszej instancji. A. D. wniosła skargę do Sądu na powyższą decyzję Rady do Spraw Uchodźców, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r. zawierającej orzeczenie o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymaniem wykonania może być objęta nie tylko zaskarżona decyzja, lecz także decyzje wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a.). Ta sama sprawa (tożsamość sprawy) występuje, gdy decyzje wydane w różnych postępowaniach administracyjnych dotyczą tych samych podmiotów (tożsamość podmiotowa) oraz identycznego przedmiotu, stanu faktycznego i podstawy prawnej (tożsamość przedmiotowa). Stanowisko takie wynika z uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, opubl. w ONSA z 2001 r. nr 1, poz. 7, a sąd orzekający je podziela. W związku z powyższym należy uznać, że objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja z dnia [...] czerwca 2012 r. została wydana w postępowaniu administracyjnym pozostającym poza granicami sprawy, w której została wydana zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2013 r. Istnieje tu jedynie tożsamość podmiotowa, ponieważ zarówno decyzja z dnia [...] czerwca 2012 r., jak i zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2013 r. zostały wydane wobec tej samej osoby (wnioskodawczyni). Nie istnieje tu jednak tożsamość przedmiotowa, gdyż decyzja z dnia [...] czerwca 2012 r. została wydana po rozpatrzeniu innego wniosku o udzielenie statusu uchodźcy, a ponadto inna jest podstawa prawna rozstrzygnięcia. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.