IV SA/Wa 2124/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: 1. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt IVSA/Wa 2124/10, referendarz sądowy przyznał E. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W dniu 7 października 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca zwrócił się z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, tym razem wnosząc o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W ponownie złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżąca wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jej utrzymania jest wynagrodzenie ze stosunku pracy. Wedle zaświadczenia pracodawcy z dnia 21 października 2011 r. średnie miesięczne wynagrodzenie E. B. w okresie od lipca do września bieżącego roku wyniosło 1.692,23 zł netto. W oświadczeniu z dnia 27 października 2011 r. skarżąca wskazała, że po spłacie pożyczki pracowniczej oraz uiszczeniu składki na koleżeńską kasę oszczędnościowo-pożyczkową otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1.250 zł miesięcznie. Wedle wyciągów z rachunku bankowego wnioskodawczyni za okres od 3 sierpnia 2011 r. do 21 października 2011 r., w sierpniu i wrześniu bieżącego roku otrzymała ona wynagrodzenia w kwocie po 1.250,58 zł. W sierpniu i październiku otrzymała ponadto premię dodatkową oraz nagrodę jubileuszową w łącznej wysokości 2.322, 09 zł. We wszystkich miesiącach ujętych w złożonych do akt wyciągach z rachunków, saldo dostępnych środków w przeddzień wpływu wynagrodzenia za pracę było dodatnie. W dniu 28 sierpnia 2011 r. wyniosło 1.395,04 zł, w dniu 28 września 2011 r. 944,05 zł, a w dniu 21 października 2011 r. 1.512,44 zł. Skarżąca ponadto oświadczyła, iż wobec tego, że nie może korzystać z przyznanego jej prawa do wyłącznego korzystania z mniejszego pokoju w mieszkaniu komunalnym o powierzchni 32,48 m2, aktualnie przebywa u znajomych, partycypując w kosztach opłat za energię elektryczną i gaz. E. B. poza działką rekreacyjną o powierzchni 500 m2 nie posiada innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należało zważyć, co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast dla uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., koniecznym jest wykazanie przez wnioskodawcę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozważając zasadność przyznania prawa pomocy w pierwszej kolejności w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, należy wskazać, że w niniejszej sprawie jak wskazywano już powyżej, skarżąca w dniu 22 października 2010 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W wyniku rozpoznania przedmiotowego wniosku, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r. przyznał skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to w dniu 13 stycznia 2011 r. uzyskało przymiot prawomocności. Powyższe oznacza, że od dnia wydania postanowienia przyznającego wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych skarżąca nie ma obowiązku uiszczania żadnych kosztów sądowych, aż do prawomocnego zakończenia sprawy, czyli również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W sytuacji wcześniejszego zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych na mocy prawomocnego orzeczenia referendarza sądowego, nie jest ona zobowiązana do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, jeżeli ma zamiar dokonać w postępowaniu czynności podlegającej opłacie. Konkludując należy stwierdzić, iż w rozpoznawanym przypadku skarżącej przyznano już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a zatem merytoryczne rozpoznawanie kolejnego wniosku w tym samym zakresie, poprzez dokonywanie oceny oświadczeń skarżącej odnoszących się do jej sytuacji majątkowej byłoby niecelowe. Rozpoznając natomiast wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, należy uznać, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Oceniając wynikający z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. warunek zasadności przyznania prawa pomocy w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych, stwierdzić należy, iż sytuacja materialna E. B. nie daje podstaw do przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Okoliczność uzyskania przez skarżącą w ostatnich miesiącach dodatkowych dochodów w postaci premii oraz nagrody jubileuszowej w łącznej wysokości 2.322, 09 zł rzutuje na ocenę potencjalnych możliwości płatniczych skarżącej. Dodatkowo należy zaznaczyć, iż we wszystkich trzech miesiącach ujętych w nadesłanych wyciągach z rachunków bankowych, saldo dostępnych środków w przeddzień wpływu wynagrodzenia skarżącej za pracę było dodatnie i przekroczyło średnio kwotę 1.000 zł. Mając zatem na względzie, iż skarżąca oprócz stałych dochodów z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1250, 58 zł netto uzyskała w ostatnim czasie dodatkowe dochody w łącznej wysokości 2.322, 09 zł należy stwierdzić, iż wykazane przez skarżącą okoliczności nie stwarzają podstawy do przyznania jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.