IV SA/Wa 2124/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich, Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Patryk Wernio, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania J. N., uchyliło w pkt 1, decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] , o odmowie ustalenia środowiskowych, w pkt 2. ustaliło środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie 2 chlewni do tuczu trzody chlewnej w systemie rusztowym o liczbie stanowisk 980 sztuk w każdej, powierzchni zabudowy ok. 1000 m 2 każdy, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] gm. [...] : I. Na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia należy podjąć następujące działania: 1) podczas prowadzenia prac budowlanych stosować sprzęt sprawny technicznie, eksploatowany i konserwowany w sposób prawidłowy, pozwalający na uniknięcie wycieków płynów technicznych i paliw do środowiska gruntowo-wodnego; 2) na etapie realizacji inwestycji materiały pylistę zabezpieczyć przed rozwiewaniem (np. poprzez przykrywanie plandekami); 3) utrzymywać porządek, systematycznie czyścić teren inwestycji na etapie jej realizacji; 4) prace ziemne realizować bez konieczności odwodnienia wykopów; 5) teren przedsięwzięcia na etapie realizacji inwestycji zaopatrzyć w środki do neutralizacji rozlanych substancji ropopochodnych; w przypadku ich awaryjnego wycieku zanieczyszczenia niezwłocznie usunąć, a zebrany materiał przekazać do utylizacji uprawnionemu odbiorcy; 6) na etapie realizacji inwestycji ścieki bytowe odprowadzać do szczelnych, bezodpływowych zbiorników przewoźnych toalet, a następnie przekazywać uprawnionym podmiotom do zagospodarowania; zbiorniki systematycznie opróżniać (nie dopuszczać do ich przepełnienia); 7) prace ziemne poprzedzić usunięciem z podłoża (na obszarze planowanych prac ziemnych) warstwy urodzajnej gleby; glebę magazynować w wyznaczonym miejscu, w sposób który zabezpieczy ją przed zanieczyszczeniem; po zakończeniu robót budowlanych glebę wykorzystać w miarę możliwości (tylko gdy nie będzie zanieczyszczona substancjami niebezpiecznymi) na terenie planowanego przedsięwzięcia w ramach zagospodarowania powierzchni; ewentualny nadmiar gleby przekazać uprawnionym odbiorcom; 8) po zakończeniu budowy, nowo posadzone drzewa i krzewy objąć co najmniej trzyletnią gwarancyjną pielęgnacją, polegającą na odpowiednim ściółkowaniu strefy korzeniowej, podlewaniu, nawożeniu, usuwaniu chwastów i koszeniu traw; 9) powstające na etapie realizacji przedsięwzięcia odpady inne niż niebezpieczne magazynować selektywnie w wyznaczonym miejscu, w sposób który zabezpieczy przed pyleniem, rozwiewaniem odpadów oraz zanieczyszczeniem środowiska gruntowo-wodnego, a następnie przekazywać uprawnionym podmiotom do odzysku lub unieszkodliwiania; 10) na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia zaopatrzenie w wodę realizować z gminnej sieci wodociągowej; prowadzić rejestr zużycia wody; 11) powstające na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia odpady niebezpieczne magazynować selektywnie w zamkniętych, szczelnych i oznakowanych pojemnikach, odpornych na działanie składników umieszczanych w nich odpadów, zlokalizowanych w budynku, w wyznaczonym do tego celu pomieszczeniu; ww. odpady przekazywać uprawnionym podmiotom do odzysku lub unieszkodliwiania; miejsce magazynowania odpadów niebezpiecznych oznaczyć i zabezpieczyć przed wstępem osób nieupoważnionych i zwierząt; 12) powstające na etapie eksploatacji przedsięwzięcia odpady inne niż niebezpieczne magazynować selektywnie w przystosowanych do tego celu workach lub pojemnikach, zlokalizowanych w budynku, w wyznaczonym do tego celu pomieszczeniu, natomiast odpady komunalne magazynować w przystosowanych do tego celu zamykanych, szczelnych pojemnikach lub kontenerach, zlokalizowanych w wyznaczonym miejscu o utwardzonym podłożu; ww. odpady przekazywać uprawnionym podmiotom do odzysku lub unieszkodliwiania; 13) sztuki padłe, do czasu ich wywozu z terenu przedsięwzięcia, przechowywać w warunkach minimalizujących uciążliwość odorową; 14) zapewnić sprawne czyszczenie chlewni, a także systematyczny wywóz sztuk padłych; 15) gnojowicę magazynować w szczelnych, bezodpływowych zbiornikach (basenach) podrusztowych, a następnie wykorzystywać do nawożenia gleb i/lub przekazywać uprawnionym podmiotom do zagospodarowania; 16) transport gnojowicy do miejsc przeznaczenia prowadzić w sposób zabezpieczający przed niezorganizowaną emisją odorów, za pomocą specjalistycznego sprzętu; 17) zapewnić systematyczną konserwację silosów paszowych; 18) odpowietrzniki silosów zaopatrzyć w worki odpylające; 19) zastosować automatyczny system pojenia zwierząt, minimalizujący zużycie wody; 20) po zakończeniu cyklu chowu czyszczenie pomieszczeń inwentarskich wykonywać przy użyciu myjki wysokociśnieniowej, bez użycia środków chemicznych; 21) wodę z czyszczenia pomieszczeń odprowadzać do systemu magazynowania gnojowicy; 22) na etapie eksploatacji przedsięwzięcia ścieki bytowe odprowadzać do 2 szczelnych zbiorników bezodpływowych, a następnie systematycznie przekazywać za pośrednictwem uprawnionych odbiorców do oczyszczalni ścieków; zbiorniki systematycznie opróżniać (nie dopuszczać do przepełnienia zbiorników); 23) wody opadowe i roztopowe z terenu inwestycji odprowadzać powierzchniowo na własny teren nieutwardzony w sposób niepowodujący zalewania terenów sąsiednich oraz niezmieniający stanu wody na gruncie, w szczególności kierunku odpływu wód opadowych, ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 24) system wodno-ściekowy regularnie i terminowo poddawać próbom szczelności i konserwacjom. II. W dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy ooś (w projekcie budowlanym) należy uwzględnić następujące wymagania dotyczące ochrony środowiska 1) zaprojektowanie 2 budynków inwentarskich - chlewni, w systemie chowu rusztowego, o obsadzie maksymalnej 980 sztuk tuczników każdy; 2) zainstalowanie w każdym z planowanych budynków chlewni maksymalnie 8 wentylatorów dachowych o maksymalnej wydajności 12500 m3/h każdy i poziomie mocy akustycznej nie większym niż 78 dB każdy, z odprowadzaniem zanieczyszczeń 8 emitorami pionowymi, otwartymi o średnicy maksymalnej 0,63 m i minimalnej wysokości 5,0 m każdy; 3) zaprojektowanie agregatu prądotwórczego, olejowego o mocy ok. 20 kW, z odprowadzaniem zanieczyszczeń emitorem poziomym/zadaszonym o wysokości minimalnej 3,0 m; 4) posadowienie 4 silosów paszowych o pojemności maksymalnej 25 Mg każdy; 5) zaprojektowanie szczelnych, bezodpływowych zbiorników na gnojowicę; 6) zaprojektowanie 2 szczelnych, bezodpływowych zbiorników na ścieki bytowej 7) wykonanie wzdłuż granic działki inwestycyjnej (z wyłączeniem strony północnej) nasadzeń zieleni izolacyjnej, z gatunków drzew i krzewów miejscowego pochodzenia, ppży ograniczeniu gatunków obcych rodzimej florze, czy też modyfikowanych genetycznie, o składzie i strukturze odpowiadającej siedlisku. III. Przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy IV. Dodatkowe warunki w zakresie warunków akustycznych, aerosanitarnych, ochrony środowiska gruntowo-wodnego i gospodarki odpadami: l. Na etapie realizacji przedsięwzięcia: 1) prowadzenie prac budowlanych emitujących hałas w godzinach od 600— do 2200' 2) stosowanie maszyn i urządzeń sprawnych, małohałaśliwych oraz zgodnie z instrukcjami eksploatacji 3) dowóz materiałów budowlanych w ciągu dnia 4) dowóz materiałów sypkich w niewietrznych godzinach zagospodarowanie odpadów zgodnie z przepisami o odpadach 5) uporządkowanie terenu budowy po zakończonych robotach budowlanych 2. Wymagania dotyczące ochrony środowiska do uwzględnienia w projekcie: 1) zaprojektowanie cichobieżnych wentylatorów 2) zaprojektowanie instalacji wodnej do racjonalnego pojenia 3) zaprojektowanie hermetycznej instalacji do przeładunku paszy z użyciem filtrów workowych zatrzymujących drobne frakcje paszy 4) zastosowanie monitoringu szczelności instalacji wodnej w budynkach inwentarskich 5) zastosowanie zwiększonej izolacyjności zewnętrznych ścian budynków 6) zastosowanie szczelnych zbiorników na ścieki 7) zaprojektowanie wjazdów oraz placów manewrowych o utwardzonej nawierzchni 8) po obwodzie działki przewidzieć wykonanie pasa izolacyjnego trójrzędowego z zieleni niskiej, średniej i wysokopiennej 3. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia : 1) stosowanie reżimu technologicznego ograniczającego emisję odorów 2) przestrzeganie oszczędnościowego poboru wody 3) eksploatacja wszystkich urządzeń wyposażenia zgodnie z instrukcjami producenta 4) spełnienie wymogów weterynaryjnych 5) składowanie odpadów niebezpiecznych w zamkniętych pojemnikach zabezpieczonych przed dostępem osób postronnych 6) ruch zewnętrznych środków lokomocji w godzinach dziennych. W uzasadnieniu rozstrzygnięci podano, że decyzją z dnia [...] 2015 r., nr [...], Kolegium uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...], o odmowie wydania zgody na realizację przedsięwzięcia objętego wnioskiem inwestora. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w dniu [...] maja 2016 r. Wójt Gminy [...] wydał decyzję nr [...] , którą odmówił wydania zgodny na realizację planowanego przedsięwzięcia. W uzasadnieniu decyzji organ ten scharakteryzował planowane przedsięwzięcie, przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (w tym uzgodnienie RDOŚ W [...], opinię PPIS [...] oraz przebieg postępowania z udziałem społeczeństwa). Organ pierwszej instancji przede wszystkim odniósł się do wniosków Stowarzyszenie Zwykłego "[...]" nadesłanych w dniu 28 kwietnia 2016 r. stwierdzając, co następuje : 1) planowane przedsięwzięcie uzyskało pozytywną opinię PIS w [...], uzupełnienie raportu ooś nie wymagało ponownej opinii tegoż organu, 2) uwagi i zastrzeżenia przedstawione w punkcie drugim były przedmiotem dwukrotnej oceny Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], który jest organem właściwym do oceny zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko danych niezbędnych do uzgodnienia warunków i realizacji planowanego przedsięwzięcia; RDOŚ dwukrotnie uzgadniał realizację przedsięwzięcia i nie wskazywał na wskazane braki w przedłożonej dokumentacji; 3) zgodnie z ustawą ooś właściwym organem ochrony środowiska do uzgodnienia realizacji planowanego przedsięwzięcia jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...], a uzyskane uzgodnienie jest wiążące dla organu prowadzącego; zażalenie na postanowienie RDOŚ w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia można złożyć w odwołaniu od decyzji, a organem właściwym do rozpatrywania jest organ odwoławczy; 4) procedura oceny oddziaływania na środowisko z udziałem społeczeństwa w przedmiotowej sprawie przeprowadzona była dwukrotnie i w każdym jej stadium strony postępowania o prowadzonych czynnościach powiadamiano na piśmie oraz podawano do publicznej wiadomości informację w sposób zwyczajowo przyjęty, tj. umieszczenie informacji na tablicy ogłoszeń oraz publikację informacji na stronie internetowej organu prowadzącego oraz przekazanie informacji sołtysowi sołectwa [...] celem podania do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty; 5) przeprowadzonej w raporcie ooś analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na występującą w sąsiedztwie aleję [...] wynika, że planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie wpływać na aleję [...]; wskazanie drogi [...] poza obszarem alei [...] podlegającej ochronie konserwatorskiej nie jest przedmiotem ustalenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ponadto organ I instancji wskazał, iż stosownie do unormowania przyjętego w art. 80 ustawy ooś, jeśli była przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa, wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko oraz stwierdził, iż teren planowanego przedsięwzięcia nie jest objęty planem miejscowym. Uzyskane na etapie prowadzonego postępowania pozytywne uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] oraz pozytywna opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] pozwalają na realizację przedsięwzięcia pod względem środowiskowym i higieniczno-sanitarnym, ustalając warunki środowiskowe, które inwestor winien spełnić na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia. Organ prowadzący postępowanie, zajmując stanowisko w formie decyzji, musi brać pod uwagę zarówno aspekty środowiskowe jak i inne względy, mające wpływ na rozstrzygnięcie decyzji. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadza się na etapie prowadzonego postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kwestie związane z oceną wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz minimalizacją i zapobieganiem znaczących oddziaływań na środowisko muszą być rozstrzygnięte na etapie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W związku z tym należy podkreślić rolę złożonego do wniosku raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który wskazuje wybór właściwego wariantu realizacji, stanowi podstawę do uzgodnień i opinii oraz odgrywa ważną rolę podczas wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wątpliwości budzi stwierdzony w raporcie brak występowania na etapie eksploatacji planowanego przedsięwzięcia ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska i warunków życia ludzi oraz, że nie zostaną naruszone interesy osób trzecich. W chwili obecnej w Polsce brak jest możliwości oceny uciążliwości odorowych planowanych inwestycji z uwagi na brak odpowiednich aktów prawnych regulujących te kwestie i w związku z tym nie można jednoznacznie ocenić, że powstałe na etapie eksploatacji przedsięwzięcia uciążliwości odorowe nie będą negatywnie oddziaływać na zdrowie mieszkańców. Organ podkreślił także, iż w raporcie nie wskazano wariantu alternatywnego innej lokalizacji fermy, która pozwalałaby organowi dokonać właściwego wyboru wariantu i być może byłaby zgodna z oczekiwaniami społeczeństwa. Wskazany przez Inwestora w uzupełnieniu do raportu racjonalny wariant alternatywny, polegający na zmianie technologii chowu trzody chlewnej z systemu rusztowego na system ściółkowy w tej samej lokalizacji i przy tej samej obsadzie nie pozwala organowi na właściwe dokonanie wyboru wariantu, ponieważ wariant w technologii ściółkowej jest wariantem najbardziej niekorzystnym dla środowiska i w tej sytuacji zaproponowanie wnioskodawcy innego wariantu alternatywnego, oprócz wariantu wskazanego przez inwestora, jest niemożliwe. Zdaniem organu I instancji, zastosowanie w raporcie takiej oceny narusza przepis art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy "ooś". Zgodnie z tym przepisem inwestor winien przedłożyć taki raport o oddziaływaniu na środowisko, w którym zostanie przedstawiona rzetelna analiza wszystkich wariantów, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy "ooś" a nie tylko wariantu najkorzystniejszego dla inwestora, którym z przyczyn oczywistych inwestor jest zainteresowany. Kryterium ekonomiczne może stanowić element uzasadnienia określonego wyboru wariantu, ale nie powinien usprawiedliwić faktu pominięcia w raporcie co do zasady analizy racjonalnego wariantu alternatywnego w innej niż wskazana przez inwestora lokalizacji. Przedstawiony w uzupełnionym raporcie opis wariantów lokalizacji przedsięwzięcia nie pozwala organowi na dokonanie oceny, czy w sprawie występuje zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym, niż proponowany przez inwestora. Podobne stanowisko zajęło SKO w [...] w decyzji, uchylającej decyzję Wójta Gminy [...] w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, z którą organ I instancji jest związany. Na negatywną decyzję Wójta Gminy [...] miała także wpływ opinia części mieszkańców [...] i okolicznych miejscowości, wyrażona w złożonym proteście, w którym to podnoszone zostały obawy związane z pogorszeniem warunków ich życia, pogorszenie warunków środowiska oraz znoszenie przykrych emisji zapachowych, które będą towarzyszyły funkcjonowaniu przedsięwzięcia. Podobne stanowisko wyraził WSA w Gorzowie Wielkopolskim, w wyroku z dnia 27.11.2008 r., sygn. ATK II WSA.Go510/08, w którym stwierdził: "mimo twierdzenia raportu o braku ujemnego oddziaływania inwestycji na środowisko należałoby uwzględnić sprzeciw mieszkańców i przewidzieć inną lokalizację fermy z dala od zabudowy mieszkaniowej. Brak możliwości dokonania miarodajnych analiz rozprzestrzeniania się emisji odorów, przy realnym i uzasadnionym negatywnym wpływie tych odorów na zdrowie ludzkie, uniemożliwia dokonanie prawidłowej i właściwej oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko jako całości, a przede wszystkim na zdrowie ludzi, co skutkuje brakiem możliwości określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji. Wójt Gminy [...] , po przeprowadzeniu analizy całości zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie oraz biorąc pod uwagę sprzeciwy społeczeństwa dotyczące planowanej inwestycji stwierdził, iż zachodzą przesłanki odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia, a tym samym odmowy ustalenia uwarunkowań środowiskowych dla jego realizacji i postanowił jak w sentencji. W odwołaniu od decyzji inwestor J. N. zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 66 ust. 1 pkt 5 a uioś, poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że pojęcie "wariant alternatywny" zawsze musi oznaczać inną lokalizację przedsięwzięcia podczas gdy prawidłowa interpretacja ,,wariantu alternatywnego" winna prowadzić do wniosku, że możliwym jest przedstawienie wariantu w tejże samej lokalizacji, a który może zostać uznany za,, wariant alternatywny " w rozumieniu przepisu "; 2) art. 80 uioś, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że negatywną przesłanką wydania zgody na realizację przedsięwzięcia jest brak możliwości analiz emisji odoru podczas gdy ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia ", 3) art. 80 w zw. z art. 107 § 3 Kpa, poprzez wadliwa ocenę całokształtu materiału dowodowego w tym w szczególności opinii mieszkańców i przyjęcie na tej podstawie, że słuszne są obawy społeczeństwa związane z pogorszeniem warunków życia i środowiska, podczas gdy powyższe nie oparte jest żadnym innym dowodem i pozostaje w sprzeczności z raportem oddziaływania na środowisko, opinią Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz uzgodnieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] . Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Rozpatrując przedmiotową sprawę Kolegium wskazało, iż podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. z 2016 r., poz. 353; dalej jako "uioś" ) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz. U. z 2016 r., poz. 71; dalej jako rozporządzenie). Planowana inwestycja zaliczana jest do przedsięwzięć, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy uioś oraz w § 2 ust. 1 pkt 51 przywołanego rozporządzenia, mogących znacząco oddziaływać na środowisko ("chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP - przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza); współczynniki przeliczeniowe sztuk zwierząt na DJP są określone w załączniku do rozporządzenia"), a zatem zalicza się do przedsięwzięć, dla których ustawodawca przewidział obligatoryjny obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 79 ust. 1 uioś, organ I instancji zapewnił społeczeństwu udział w prowadzonym postępowaniu na każdym jego etapie, poprzez wywieszenie w Urzędzie Gminy [...] oraz w miejscu planowanego przedsięwzięcia (miejscowość [...] gm. [...] ) zawiadomienia wydanego w trybie art. 33 ust. 1 uioś oraz poprzez zamieszczenie na stronie internetowej Urzędu. W aktach sprawy znajduje się raport oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko przedłożony przez inwestora i dwukrotnie uzupełniony. Organ I instancji uzyskał wymagane przepisem art. 77 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 uioś uzgodnienie RDOŚ w [...], który uzgodnił warunki pod którymi przedsięwzięcie to może być realizowane oraz opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] . Kolegium stwierdziło, iż w tych aspektach postępowanie w sprawie wydania zaskarżonej decyzji jest zgodne z obowiązującym prawem, jednakże sama decyzja zawiera inne wady uniemożliwiające utrzymanie jej w obrocie prawnym. Przepisy uioś wskazują wprost jakie są warunki konieczne do spełnienia w celu uzyskania decyzji określającej uwarunkowania środowiskowe (np. art. 80 ust. 2). Ustawa określa również przesłanki wydania decyzji odmawiającej zgody na realizację przedsięwzięcia. Kolegium wyjaśniło, iż decyzja środowiskowa nie jest decyzją o charakterze uznaniowym i organ jest zobligowany do jej wydania wraz z określeniem warunków realizacji planowanego przez inwestora przedsięwzięcia, gdy zostały spełnione wszystkie warunki wymagane ustawą uioś. Warunki wydania decyzji środowiskowej określone zostały w art. 80 ust. 1 i 2 uioś. Na Wójcie Gminy [...] jako organie właściwym do wydania decyzji środowiskowej, ciąży zgodnie z art. 61 ust. 2 uioś obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, zaś pod pojęciem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się, stosownie do regulacji przyjętej w art. 3 ust. 1 pkt 8, w szczególności: a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Z kolei przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 1 uioś, obliguje organ do zawarcia w uzasadnieniu wydanej decyzji, niezależnie od wymagań określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego: a) informacji o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa; b) informacji, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78, wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone; c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4. Kolegium wskazało, iż uzgodnienie RDOŚ w [...] ma dla organu orzekającego charakter wiążący. W przedmiotowej sprawie planowane przedsięwzięcie zostało uzgodnione pozytywnie przez RDOŚ w [...], tak więc jego treść powinna zdeterminować przyjęte przez organ I instancji rozstrzygnięcie. Ponadto w aktach sprawy znajduje się pożywna opinia sanitarna PPIS w [...], która również powinna być wzięta pod uwagę przez organ wydający rozstrzygnięcie. Kolegium stwierdziło, iż po zapoznaniu się z całokształtem materiału dowodowego, w tym z raportem i uzupełnieniami do raportu uznało, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek ustawowych uzasadniających odmowę uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. Z akt sprawy, jak i z zaskarżonej decyzji wynika niezbicie, iż teren planowanej inwestycji nie jest objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Żaden z organów uzgadniających, tj. ani RDOŚ w [...] , ani też PPIS w [...] nie odmówiły uzgodnienia warunków realizacji inwestycji; przy czym RDOŚ dwukrotnie odnosił się do sprawy, po raz drugi biorąc od uwagę m. in. ustalenia dotyczące ochrony zabytków. Inwestor nie odmówił realizacji przedsięwzięcia w wariancie zaproponowanym przez organ, innym niż zawarty we wniosku. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnia jedynie, iż wobec przedstawionego przez inwestora w uzupełnieniu raportu wariantu alternatywnego (zakładającego chów w systemie ściółkowym, zamiast w systemie rusztowym w wariancie inwestorskim), organ nie był w stanie dokonać właściwego wyboru wariantu do realizacji. Powyższego, zdaniem Kolegium, nie można utożsamiać z brakiem zgody inwestora na realizację przedsięwzięcia w wariancie proponowanym przez organ innym niż zawarty we wniosku. Ponadto z raportu oraz uzgodnienia RDOŚ w [...] wynika, iż najbliższy obszar Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 to obszar specjalnej ochrony ptaków Doliny [...] i [...] [...], oddalony od terenu planowanej inwestycji o ok. 7,5 km. Tak więc nie można uznać, aby realizacja planowanego przedsięwzięcia mogła wywrzeć negatywne skutki dla obszarów objętych ochroną Natura 2000. Nie stwierdzono niezgodności planowanej inwestycji z przepisami szczególnymi. Nieruchomość, na której inwestor planuje wybudowanie dwóch chlewni, leży w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Obowiązujące w tym zakresie rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr 24 (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...] ze zm.) jakkolwiek wprowadza zakaz realizacji na wspomnianym terenie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (§3 ust. 1 pkt 2 rozp.), to jednak zakaz ten nie dotyczy przedsięwzięć bezpośrednio związanych z rolnictwem i przemysłem spożywczym (§ 3 ust. 2 rozp.). Z oceny oddziaływania na środowisko nie wynika, aby planowane przedsięwzięcie mogło spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo wodne. Tak więc należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie organ I instancji zastosował prawidłowo art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. a uioś, tj. zapewnił społeczeństwu możliwość udziału w prowadzonym postępowaniu, natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji Wójta Gminy [...] nie przekonuje o słuszności podjętego rozstrzygnięcia. Kolegium pragnie podkreślić, iż uchylając w dniu [...] 2015 r. decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] , odmawiającą uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, organ odwoławczy wyraźnie wskazał, jakie okoliczności powinny być wzięte pod uwagę przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Zdaniem Kolegium należało przede wszystkim wyjaśnić sprawę istnienia (lub też nie) w pobliżu terenu planowanej inwestycji obiektu objętego ochroną konserwatorską, tj. zespołu [...] wraz z parkiem i aleją [...] (materiał dowodowy nie pozwalał na jednoznaczne ustalenia we wskazanym zakresie). Według składu orzekającego w niniejszej sprawie, okoliczność ta została przeanalizowana i ustalona w sposób wyczerpujący. W toku postępowania dowodowego ustalono bowiem, iż sam dwór w obrębie zespołu [...] został już wykreślony z rejestru zabytków, jednakże nadal ochroną konserwatorską są objęte następujące elementy tergo zespołu : park [...] o pow. 9,5 ha oraz aleja dojazdowa prowadząca do parku. Teren objęty wpisem do rejestru zabytków obejmuje nieruchomości oznaczone w ewidencji gruntów numerami : [...], [...], [...], [...], [...] oraz działkę nr [...] (aleja [...] do parku o dł. ok. 250 m). W pierwszym uzupełnieniu raportu (z dnia 16 listopada 2015 r.) podkreślono, iż na dzień 30 września 2015 r. wykaz z rejestru zabytków stwierdzał, iż we wsi [...] znajduje się jeden obiekt zabytkowy, tj. park [...], w wyrysie z rejestru zabytków nie ma natomiast mowy aby zabytek stanowiła aleja [...]. W dniu 2 lutego 2016 r. inwestor przedłożył drugie uzupełnienie do raportu, w którym autor dokonał szczegółowej analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na zespół [...] w [...]. Autor raportu przede wszystkim zaznaczył, iż co do obiektów objętych ochroną konserwatorską istnieją rozbieżności polegające na tym, iż w Rejestrze Zabytków (strona internetowa Narodowego Instytutu Dziedzictwa, stan prawny na dzień 30 września 2015 r.) figuruje wyłącznie jeden obiekt zabytkowy, tj. park [...], nie ma natomiast wzmianki, aby ochrona konserwatorską była objęta również aleja [...], stanowiąca drogę [...]. Jakkolwiek autor raportu nie podejmuje się próby rozstrzygnięcia nieścisłości w dokumentach służb konserwatorskich, to niemniej stwierdza, iż co do wpływu planowane inwestycji na przedmiotowy obiekt zabytkowy aktualna pozostaje ocena wyrażona w piśmie z dnia 24 lipca 2015 r., "...wobec spełnienia przez przedsięwzięcie wszystkich kryteriów i obowiązujących standardów jakości środowiska na etapie jego realizacji, eksploatacji i likwidacji, w tym pod względem ochrony roślin, a także dużą odległość od zabytkowego parku [...], poza zasięgiem znaczącego oddziaływania projektowanej instalacji, nie wpłynie ono negatywnie na ten obiekt. Kryteria jakości środowiska dla obiektów wpisanych do rejestru zabytków są takie same jak dla terenów i obiektów pozostałych (z wyjątkiem uzdrowisk)". Ponadto w uzupełnieniu do raportu podkreślono, iż planowana inwestycja oraz zasięg jego oddziaływania zamyka się w granicach własności inwestora, zatem poza granicami ochrony konserwatorskiej wyznaczonej wzdłuż alei [...], wg dokumentacji z roku 1992. Autor raportu w uzupełnieniu przeprowadził dodatkową, wszechstronną analizę wpływu przewidywanego ruchu pojazdów związanych z planowaną inwestycją na aleję [...], która na odcinku ok. 250 m stanowi drogę dojazdową do ternu planowanego przedsięwzięcia. Autor stwierdził, że uzyskane wyniki dowodzą, że ruch pojazdów, związany z funkcjonowaniem planowanego przedsięwzięcia, po drodze dojazdowej do inwestowanej działki, w tym na odcinku alei [...], będzie powodował niewielkie stężenia w powietrzu emitowanych w spalinach substancji, znacznie niższe od wartości dopuszczalnych, ustalonych ze względu na ochronę roślin i zdrowie ludzi. Stwierdzam zatem, że planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie wpływać na aleję [...] do zabytku, tj. zespołu [...] w [...]. Powyższe ustalenia wziął pod uwagę RDOŚ w [...] w uzgodnieniu z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...], stwierdzając, że przedmiotowa inwestycja nie wpłynie negatywnie na znajdujący się w dużej odległości od niej park [...] w [...], wpisany do rejestru zabytków. Ponadto z przedłożonej dokumentacji wynika również, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie wpływać na aleję [...] do ww. parku. Sprawa ta była przedmiotem oceny również przez organ I instancji, który stwierdził, że przeprowadzona w raporcie analiza wpływu planowanej inwestycji na aleję [...] wskazuje, iż nie będzie ona negatywnie na nią wpływać. Zdaniem Wójta Gminy [...] nie mógł on w decyzji określić innej drogi dojazdowej poza obszarem alei [...] objętej ochroną konserwatorską. Kolegium stwierdziło, że we wskazanym wyżej zakresie powyższe kwestie zostały wyjaśnione i przeanalizowane w sposób dostateczny. Organ odwoławczy wskazał, iż stosownie do wskazań zawartych w decyzji nr [...], inwestor w dniu 16 listopada 2015 r. przedłożył uzupełnienie raportu, w którym przede wszystkim stwierdził, iż w raporcie poddano analizie jeden wariant alternatywny, mający polegać na innym systemie wentylacji budynków inwentarskich. Zdaniem autora przepis art. 66 ust. 1 pkt 5 uioś nie nakazuje analizy kliku wariantów alternatywnych. Nie mogła być poddana analizie jakakolwiek inna lokalizacja chlewni, tj. na innej nieruchomości nie mogła być w ogóle brana pod uwagę, gdyż inwestor innych nieruchomości nie posiada. Nie można uznać, że przedstawiony wariant alternatywny ma cechy wariantu pozornego, skoro raport został oceniony przez RDOŚ, który to organ uzgodnił warunki planowanej inwestycji. Autor raportu dokonał jednak analizy dodatkowego wariantu alternatywnego mającego polegać na odmiennym systemie chowu świń, zamiast systemu rusztowego, miałby być zastosowany system chowu ściółkowego, przy tej samej wielkości chowu. W uzupełnieniu raportu podkreślono, iż system ściółkowy chowu związany byłby z koniecznością wybudowania dodatkowo zewnętrznej płyty obornikowej do magazynowania obornika, a także zewnętrznego zbiornika do gromadzenia gnojówki (odcieków). W uzupełnieniu do raportu zostały przebadane emisje substancji do powietrza dla wskazanego wariantu alternatywnego (amoniak i siarkowodór), tak z pryzm obornika, jak i ze zbiornika gnojówki. W konkluzji stwierdzono, iż uzyskane wyniki pozwalają stwierdzić, iż poziomy spodziewanych stężeń chwilowych i średniorocznych amoniaku i siarkowodoru w powietrzu w wariancie alternatywnym (chów ściółkowy) byłyby wyższe, niż w wariancie zaproponowanym przez inwestora (chów rusztowy). Zdaniem autora z analizy wariantu racjonalnego, polegającego na odmiennym systemie chowu świń (ściółka płytkiej), wynika, że jest on mniej korzystny dla środowiska niż wariant proponowany przez inwestora, w związku z czym należy; go odrzucić. Oddziaływanie chlewni w tym wariancie alternatywnym na pozostałe komponenty środowiska, tj. gospodarkę wodno-ściekową, emisję hałasu, gospodarkę odpadami, ochronę przyrody oceniono jako analogiczne jak dla wariantu inwestorskiego - odmienny system chowu nie ma wpływu na te elementy środowiska. Odnosząc się do powyższego organ I instancji w skarżonej decyzji stwierdził, że: 1) w wariancie alternatywnym inwestor nie wskazał innej lokalizacji fermy, co nie pozwoliło organowi na dokonanie właściwego wyboru spośród wariantów, być może zgodnego z oczekiwaniami okolicznych mieszkańców; 2) owego wyboru organ nie był w stanie dokonać pomiędzy wariantem inwestorskim (system rusztowy) a wariantem alternatywnym (chów ściółkowy), gdyż wskazany wariant alternatywny polegający na chowie w systemie ściółkowym jest najbardziej niekorzystny dla środowiska i dlatego też zaproponowanie inwestorowi przez organ realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie alternatywnym nie było możliwe; 3) zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 uioś raport powinien zawierać rzetelną i wszechstronną analizę wszystkich wariantów, a nie tylko wariantu najbardziej korzystnego dla inwestora; 4) opis wariantów lokalizacji przedsięwzięcia przedstawiony w uzupełnieniu nie pozwolił organowi ocenić, czy planowane przedsięwzięcie może być zrealizowane w innym wariancie, niż wariant inwestorski. Kolegium wskazało, iż w orzecznictwie podkreśla się, raport chociaż jest dokumentem prywatnym oraz opracowanym przez osoby posiadające wiadomości specjalne to musi być jednak kompleksowy, spójny i rzetelny. Raport musi uwzględniać wszystkie wymagania nałożone przez ustawodawcę w świetle przepisu art. 66 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ponieważ jest także kluczowym dowodem w tym postępowaniu administracyjnym. Kolegium wskazało, iż ustawa nie precyzuje pojęcia "racjonalny wariant alternatywny" to na podstawie literatury przedmiotu można przyjąć, iż po pierwsze - wariantowość przedstawionych rozwiązań nie może mieć charakteru pozornego (sytuacja taka mogłaby wystąpić przy wariantach przedsięwzięcia, zakładających jego realizację dokładnie w tym samym miejscu i z technicznego punktu widzenia niewiele różniących się od siebie), po drugie - zaś alternatywne warianty przedsięwzięcia mogą się różnić między sobą oceną tak lokalizacji, jak np. tras dojazdu dla części lub całości przedsięwzięcia, zastosowanymi technologiami (np. zasilanie gazowe zamiast węglowego) itp. Kolegium za bezzasadne uznało stanowisko organu I instancji, iż za wariant alternatywny może być uznany wyłącznie taki, w którym inwestor proponuje zlokalizowanie inwestycji w innym miejscu. Z art. 81 ust. 1 uioś wynika, że jeśli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. Znaczenie wariantowania w ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika również z art. 68 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym organ, określając zakres raportu, może - kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wskazać m.in. rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania. Kolegium stwierdziło, że inwestor w uzupełnieniu do raportu przedstawił wariant alternatywny, wykonał stosowne pomiary i w wyniku obliczeń oraz analiz uznał, iż chów świń w systemie ściółki płytkiej (zamiast w systemie rusztowym) byłby bardziej szkodliwy dla środowiska, gdyż po pierwsze taki system chowu powodowałby większe emisje do środowiska substancji szkodliwych, tj. głównie amoniaku i siarkowodoru, po drugie zaś w tym wariancie konieczne byłoby wybudowanie dodatkowo zewnętrznej płyty obornikowej do magazynowania obornika i zewnętrznego zbiornika do gromadzenia gnojówki (odcieków). Nie można zatem mówić, iż inwestor nie wskazał wariantu alternatywnego (jak już była powyżej mowa błędne jest twierdzenie organu I instancji, iż wariant alternatywny może polegać wyłącznie na innej lokalizacji inwestycji). Stwierdzenia zawarte w zaskarżonej decyzji, iż : wariant alternatywny miałby polegać na innej lokalizacji inwestycji (być może zgodnej z oczekiwaniami społecznymi), technologia ściółkowa jest najbardziej niekorzystna dla środowiska, wyboru wariantu nie mogą determinować względy ekonomiczne po stronie inwestora, należy uznać za nieuprawnione i nie poparte jakimikolwiek dowodami. Kolegium stwierdziło, że uzasadnienie decyzji I instancji narusza obowiązujące w tym zakresie unormowania, bowiem organ nie powołuje się na żadne przepisy prawa (wskazany jest wyłącznie art. 80 uioś), nie dokonuje tak naprawdę analizy ani uzgodnienia RDOS, ani też opinii PPIS , a przede wszystkim nie analizuje koronnego dowodu w sprawie, tj. raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (koncentruje się wyłącznie na wariancie alternatywny, w stosunku do którego Kolegium wyraziło swoją opinię w poprzedniej części swych rozważań). Jedyne przyczyny odmowy uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji sprowadzają się tak naprawdę do trzech : brak ustawy odorowej, nieprawidłowy zdaniem organu wariant alternatywny oraz protesty mieszkańców. W stosunku do wariantu alternatywnego organ odwoławczy wypowiedział się już w poprzedniej części uzasadnienia niniejszej decyzji, zaś w stosunku do pozostałych przyczyn odmowy należy uznać, iż sam brak ustawy odorowej nie może stanowić podstawy do odmówienia inwestorowi uzgodnienia warunków realizacji inwestycji. Ustawodawca nie uzależnia bowiem odmowy od tej przesłanki, a poza tym idąc tym tropem rozumowania realizacja jakiejkolwiek fermy drobiu czy chlewni w terenie kraju nie byłaby w ogóle możliwa. Z kolei sprzeciw mieszkańców, jakkolwiek powinien być brany pod uwagę przez organ orzekający, to nie może zdeterminować rozstrzygnięcia. W ustawie wyraźnie wskazano, jakie okoliczności organy powinny brać pod uwagę w sprawach "środowiskowych", jednak organ I instancji odnosi się tak naprawdę co do jednej, tj. do braku planu. Kolegium wskazało, iż dokonało analizy raportu oraz uzupełnień do raportu i stwierdziło, że planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Planowane przedsięwzięcie polega na budowie 2 chlewni do tuczu trzody chlewnej w systemie rusztowym o liczbie stanowisk 980 sztuk w każdej i powierzchni zabudowy ok. 1000 m2 każda, na działce o nr ew. [...], obręb [...] , gmina [...] . Ponadto wykonane zostaną m.in. 4 silosy paszowe o pojemności 25 Mg każdy, zbiorniki podrusztowe na gnojowicę, a także 2 zbiorniki bezodpływowe na ścieki bytowe. Obecnie teren ww. działki o powierzchni ok. 1,0 ha stanowią grunty orne niezadrzewione. Bezpośrednie sąsiedztwo przedmiotowej inwestycji stanowią tereny rolne i leśne (od strony północnej). Najbliższe budynki mieszkalne zlokalizowane są w odległości ok. 260 m na południe od terenu planowanej inwestycji. Teren, na którym realizowana będzie planowana inwestycja nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W trakcie realizacji przedsięwzięcia wystąpi emisja substancji do powietrza oraz hałasu, spowodowana eksploatacją sprzętu budowlanego i środków transportu. Uciążliwości związane z realizacją inwestycji będą okresowe i ustąpią po zakończeniu prac budowlanych. W celu zminimalizowania emisji substancji do powietrza, podczas prowadzenia prac budowlanych będzie stosowany sprzęt sprawny technicznie, eksploatowany i konserwowany w sposób prawidłowy. W trakcie realizacji inwestycji materiały pyliste zostaną zabezpieczone przed rozwiewaniem (np. poprzez przykrywanie plandekami), a w celu ograniczenia wtórnej emisji pyłu teren inwestycji będzie systematycznie czyszczony. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że poziom wód gruntowych na terenie inwestycji występuje na głębokości poniżej 2,5 m p.p.t., natomiast planowane wykopy nie przekroczą głębokości 1,5 m p.p.t., w związku z czym prace ziemne realizowane będą bez konieczności odwodnienia wykopów. W celu minimalizacji oddziaływania na środowisko gruntowo-wodne podczas prowadzenia prac budowlanych stosowany będzie sprzęt sprawny technicznie, eksploatowany i konserwowany w sposób prawidłowy, pozwalający na uniknięcie wycieków płynów technicznych i paliw do środowiska gruntowo-wodnego. Teren przedsięwzięcia na etapie realizacji inwestycji zaopatrzony będzie w środki do neutralizacji rozlanych substancji ropopochodnych. W przypadku ich awaryjnego wycieku zanieczyszczenia będą niezwłocznie usunięte, a zebrany materiał będzie przekazany do utylizacji uprawnionemu odbiorcy. Na etapie realizacji przedsięwzięcia zaopatrzenie w wodę będzie realizowane z gminnej sieci wodociągowej. Powstające na etapie realizacji przedsięwzięcia ścieki bytowe odprowadzane będą do szczelnych, bezodpływowych zbiorników przewoźnych toalet, a następnie przekazywane uprawnionym podmiotom do zagospodarowania. Zbiorniki będą systematycznie opróżniane tak, aby nie dopuścić do ich przepełnienia. Prace ziemne zostaną poprzedzone usunięciem z podłoża (na obszarze planowanych prac ziemnych) warstwy urodzajnej gleby. Gleba będzie magazynowana w wyznaczonym miejscu, w sposób który zabezpieczy ją przed zanieczyszczeniem. Po zakończeniu robót budowlanych gleba wykorzystana zostanie w miarę możliwości (tylko gdy nie będzie zanieczyszczona substancjami niebezpiecznymi) na terenie planowanego przedsięwzięcia w ramach zagospodarowania powierzchni. Ewentualny nadmiar gleby zostanie przekazany uprawnionym odbiorcom. Powstające na etapie realizacji przedsięwzięcia odpady inne niż niebezpieczne magazynowane będą selektywnie w wyznaczonym miejscu, w sposób który zabezpieczy przed pyleniem, rozwiewaniem odpadów oraz zanieczyszczeniem środowiska gruntowo-wodnego. Odpady, niebezpieczne magazynowane będą w zamkniętych, szczelnych i oznakowanych pojemnikach, odpornych na działanie składników umieszczanych w nich odpadów, zlokalizowanych w budynku, w wyznaczonym do tego celu pomieszczeniu. Miejsce magazynowania odpadów niebezpiecznych będzie oznaczone i zabezpieczone przed wstępem osób nieupoważnionych i zwierząt. Wszystkie ww. odpady przekazywane będą uprawnionym podmiotom do odzysku lub unieszkodliwiania. Głównymi źródłami emisji substancji do powietrza na etapie eksploatacji przedsięwzięcia będą: systemy wentylacyjne budynków inwentarskich oraz środki transportu poruszające się po terenie inwestycji. Powstająca gnojowica będzie wywożona za pomocą specjalistycznego sprzętu, w sposób zabezpieczający przed niezorganizowaną emisją odorów. Sztuki padłe, do czasu ich wywozu z terenu przedsięwzięcia, przechowywane będą w warunkach minimalizujących uciążliwość odorową. Ponadto emisja substancji do powietrza będzie ograniczana dzięki sprawnemu czyszczeniu chlewni i regularnemu wywozowi sztuk padłych. W celu minimalizacji emisji pyłu do powietrza zapewniona zostanie systematyczna konserwacja silosów paszowych, a odpowietrzniki silosów zostaną zaopatrzone w worki odpylające. Przeprowadzona w raporcie ooś analiza rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu wykazała, że na etapie eksploatacji przedsięwzięcia, przy zachowaniu warunków określonych w sentencji niniejszego postanowienia, dopuszczalne poziomy substancji w powietrzu zostaną dotrzymane. Obecnie w Polsce brak jest możliwości oceny uciążliwości odorowej planowanej inwestycji, gdyż brak jest odpowiednich aktów prawnych regulujących te kwestie. Jednakże, przeprowadzona ocena oddziaływania planowanej inwestycji na powietrze wykazała, iż na etapie eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia, poziomy substancji odoroczynnych, takich jak amoniak czy siarkowodór, pochodzących z procesu technologicznego, nie spowodują przekroczenia aktualnie obowiązujących norm w tym zakresie zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r. Nr 16, poz. 87). W czasie eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia głównymi źródłami emisji hałasu będą wentylatory budynków inwentarskich oraz środki transportu poruszające się po terenie inwestycji. Biorąc pod uwagę obliczenia rozprzestrzeniania się hałasu zawarte w raporcie ooś stwierdza się, że podczas eksploatacji przedmiotowej inwestycji, przy zachowaniu warunku określonego w sentencji niniejszego postanowienia, dotyczącego rodzaju, liczby i poziomu mocy akustycznej wentylatorów, dopuszczalne poziomy hałasu na terenach chronionych akustycznie będą zachowane. Na etapie eksploatacji i przedsięwzięcia zaopatrzenie w wodę będzie realizowane z gminnej sieci wodociągowej. Woda zużywana będzie do pojenia świń, czyszczenia pomieszczeń oraz do celów socjalno-bytowych. W celu kontroli zużycia wody, wielkość jej poboru będzie monitorowana i ewidencjonowana. Zastosowany zostanie automatyczny system pojenia zwierząt, minimalizujący zużycie wody. Po zakończeniu cyklu chowu czyszczenie pomieszczeń inwentarskich wykonywane będzie przy użyciu myjki wysokociśnieniowej, bez użycia środków chemicznych. Woda z czyszczenia pomieszczeń będzie odprowadzana do systemu magazynowania gnojowicy. Ścieki bytowe będą odprowadzane do 2 szczelnych zbiorników bezodpływowych, a następnie systematycznie przekazywane za pośrednictwem uprawnionych odbiorców do oczyszczalni ścieków. Zbiorniki będą systematycznie opróżniane tak, aby nie dopuścić do ich przepełnienia. Wody opadowe i roztopowe z terenu inwestycji będą odprowadzane powierzchniowo na własny teren nieutwardzony, w sposób niepowodujący zalewania terenów sąsiednich oraz niezmieniający stanu wody na gruncie, w szczególności kierunku odpływu wód opadowych, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. System wodno-ściekowy będzie regularnie i terminowo poddawany próbom szczelności i konserwacjom. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia będą wytwarzane odpady inne niż niebezpieczne oraz odpady niebezpieczne. Odpady inne niż niebezpieczne będą magazynowane selektywnie w przystosowanych do tego celu workach lub pojemnikach, zlokalizowanych w budynku, w wyznaczonym do tego celu pomieszczeniu. Odpady komunalne będą magazynowane w przystosowanych do tego celu zamykanych, szczelnych pojemnikach lub kontenerach, zlokalizowanych w wyznaczonym miejscu o utwardzonym podłożu. Odpady niebezpieczne magazynowane będą w zamkniętych, szczelnych i oznakowanych pojemnikach, odpornych na działanie składników umieszczanych w nich odpadów, zlokalizowanych w budynku, w wyznaczonym do tego celu pomieszczeniu. Miejsce magazynowania odpadów niebezpiecznych będzie oznaczone i zabezpieczone przed wstępem osób nieupoważnionych i zwierząt. Wszystkie ww. odpady przekazywane będą uprawnionym podmiotom do odzysku lub unieszkodliwiania. Wytworzona w czasie eksploatacji przedsięwzięcia gnojowica będzie magazynowana w szczelnych, bezodpływowych zbiornikach (basenach) podrusztowych, a następnie wykorzystywana do nawożenia gleb i/lub przekazywana uprawnionym podmiotom do zagospodarowania. Planowana inwestycja zlokalizowana będzie w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, funkcjonującego na mocy Rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...], ze zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Jednakże zapis w § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia mówi, że powyższy zakaz nie dotyczy realizacji przedsięwzięć bezpośrednio związanych z rolnictwem i przemysłem spożywczym. Przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć służących produkcji rolnej, wobec czego nie narusza ona zakazów wynikających z powyższego rozporządzenia. Ponadto art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r. poz. 1651, ze zm.). dopuszcza na terenie obszaru chronionego krajobrazu realizację przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znaczącego negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Najbliższym obszarem Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 jest obszar specjalnej ochrony ptaków Doliny [...] i [...][...], oddalony o ok. 7,5 km od terenu planowanej inwestycji. W trakcie realizacji przedmiotowej inwestycji nie będzie potrzeby wycinania drzew ani krzewów, ponieważ teren przeznaczony pod inwestycję jest niezadrzewiony. W odległości ok. 225 m od planowanej inwestycji na terenie parku [...] w miejscowości [...] znajduje się pomnik przyrody (grupa drzew składająca się z 4 dębów szypułkowych) ustanowiony Orzeczeniem Nr [...] UW w [...] z dnia 14 września 1974 r., znak: [...] o uznaniu za pomnik przyrody. Przedmiotowa inwestycja nie będzie miała negatywnego oddziaływania na ww. pomnik przyrody. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że nie będą usuwane drzewa z alei [...] do parku, prowadzącej także do działki inwestycyjnej. W celu stworzenia bariery ochronnej (dla zminimalizowania uciążliwości dla terenów sąsiednich) i estetycznej (dla poprawy walorów krajobrazowych), wzdłuż granic działki inwestycyjnej (z wyłączeniem strony północnej) wykonane zostaną nasadzenia zieleni izolacyjnej. Warunek dotyczący wykorzystania do tego celu gatunków drzew i krzewów miejscowego pochodzenia, przy ograniczeniu gatunków obcych rodzimej florze, czy też modyfikowanych genetycznie, o składzie i strukturze odpowiadającej siedlisku, wynika z ustaleń dotyczących czynnej ochrony ekosystemów leśnych, określonych w rozporządzeniu Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...], ze zm.). Wykonanie trzyletnich zabiegów pielęgnacyjnych posadzonej zieleni wymagane jest koniecznością stworzenia w miarę możliwości optymalnych warunków do jej przyjęcia się i funkcjonowania w bezpośrednim sąsiedztwie fermy trzody chlewnej. Biorąc pod uwagę charakter przedsięwzięcia, a także jego lokalizację nie stwierdzono możliwości wystąpienia transgranicznego oddziaływania. Zgodnie z przedłożoną dokumentacją przedmiotowa inwestycja nie wpłynie negatywnie na znajdujący w dużej odległości od niej park [...] w [...], wpisany do rejestru zabytków. Ponadto z przedłożonej dokumentacji wynika również, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie wpływać na aleję [...] do ww. parku. Biorąc powyższe pod uwagę Kolegium uznało, iż skoro nie zaistniała jakakolwiek negatywna przesłanka uzasadniająca odmowę uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, analiza raportu i uzupełnień do niego wykazała, iż eksploatacja planowanej inwestycji nie spowoduje negatywnych, ponadnormatywnych emisji do środowiska, RDOS w [...] uzgodnił środowiskowe uwarunkowania planowanej inwestycji, zaś organ I instancji nie wykazał w zaskarżonej decyzji, iż w sprawie miały miejsce okoliczności uzasadniające odmowę uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań, to należało uchylić zaskarżoną decyzję w całości i uzgodnić środowiskowe warunki dla planowanego przedsięwzięcia. Kolegium stwierdziło, że jeżeli zostaną zachowane warunki określone sentencji niniejszej decyzji, to realizacja planowanego przedsięwzięcia nie będzie w sposób znaczący negatywnie oddziaływać na środowisko. Charakterystyka przedmiotowego przedsięwzięcia stanowi załącznik do tej decyzji. Skargę na powyższą decyzję wniosło Stowarzyszenie Zwykłe [...] z siedzibą w [...] , wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, jako ustawowo uprawniony do wydania decyzji środowiskowej w oparciu o dodatkową weryfikację zgromadzonego materiału, wniesionych uwag, zarzutów, wezwania do uzupełnienia raportu o przedstawienie rzetelnych badań stanu środowiska w miejscu i otoczeniu planowanej inwestycji oraz jej rzeczywistego wpływu na środowisko, obiekty objęte przepisami o ochronie zabytków, ludzi i wpływu na stan infrastruktury i istniejący układ komunikacyjny. Na rozprawie Prezes Stowarzyszenia oświadczył, że w sprawie został naruszony art. 72 ustawy. W sołectwie [...] nie zostały dokonane stosowne obwieszczenia, na dowód czego złożył zdjęcia z tablicy ogłoszeń w sołectwie [...] , natomiast w sołectwie [...] obwieszczenia wywieszono. Złożył do akt zdjęcia wskazujące na żerujące czaple na terenie planowanej inwestycji na okoliczność wykazania, że raport nie był rzetelny. Stwierdził, że nie przeprowadzono oceny skumulatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko w związku ze znajdującymi się na terenie sąsiednim kilku ferm hodowlanych drobiu i trzody chlewnej, na co załączył materiał zdjęciowy. Raport nie zwiera oceny oddziaływania planowanej inwestycji na zabytkową aleję, będącą częścią parku zabytkowego w [...]. Wskazał, iż naruszono art. 77 ustawy, ponieważ nie uzyskano wszystkich uzgodnień i opinii, ponieważ uzupełnienia raportu nie były ponownie uzgadniane przez organy opiniujące. W raporcie nie wskazano w jako sposób zostaną zagospodarowane gnojowice, więc mogą zostać niezrealizowane cele środowiskowe dotyczące rzeki [...]. W piśmie z dnia 6 listopada 2017 r., stanowiącym załącznik do protokołu, Stowarzyszenie wskazało, iż: 1. w postępowaniu nie zapewniono społeczeństwu udziału na każdym etapie postępowania w trybie art. 79 ust. ustawy, czego dowodem brak jest obwieszczeń w sposób zwyczajowo przyjęty na tablicy ogłoszeń w sołectwie [...] ; 2. uchybiono art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy uznając bezpodstawnie brak potrzeby ponownego wystąpienia do PPIS w [...] o opinię złożonych uzupełnień do raportu; 3. naruszono art. 66 ust. 1 oraz zaniechano szczegółowej zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy przedłożonego raportu z uzupełnieniami przyjmując bezkrytycznie jego ustalenia, uznając, że negatywne oddziaływanie zamknie się w granicach działki inwestora, a dotyczy to w szczególności: a) pominięcia istotnych danych, np. odziaływania pyłu PM 2,5 n istniejące zabytki i stanowiska archeologiczne oraz braku zgody na korzystanie z sieci wodociągowej; b) błędnego ustalenia wód powierzchniowych przy całkowitym pominięciu istniejących w otoczeniu cieków wodnych, rowów, strug odprowadzających wody powierzchniowe do rzeki [...], co ilustrują zdjęcia i ortofotomapa; c) błędnego określenia wpływu na siedliska przyrodnicze z pominięciem istniejących skupisk leśnych i bagiennych i na faunę z pominięciem żerujących saren, żurawi, myszołowów i innych zwierząt i ptaków z powodu braku przeprowadzeni rozeznania przyrodniczego, a czego dowodzą załączone zdjęcia; d) brak przeprowadzenia oceny i analizy oddziaływania skumulowanego z już istniejącymi i planowanymi fermami drobiu i trzody chlewnej w najbliższym otoczeniu. Lokalizację tych obiektów w promieniu ok. 1,5 km przedstawia ortofortomapa i wykonane zdjęcia wskazujące na istnienie 5 ferm i plany budowy następnej w obrębie [...] a za lasem; 4) istnienie zagrożenia, że planowane przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza rzeki [...], co przy niskim poziomie wód gruntowych na terenie inwestycji do 2,5 m p.p.t. w przypadku obniżenia poziomu gruntu w związku z wykopami do 1,5 m może powodować konieczność wykonania wykopów odwadniających nie zaplanowanych w wydanej decyzji; 5) istnienie możliwości niezgodności z przepisami szczególnymi, w tym z ustawą o nawozach i nawożeniu z powodu sprzecznych zapisów dotyczących zagospodarowania gnojowicy. Zdaniem Stowarzyszenia z uwagi na powyższe oraz powtarzające się w wydanych decyzjach błędne ustalenia ( str. 25 zaskarżonej decyzji), jak również sposób opracowania wariantów alternatywnych w pełni uzasadnia unieważnienie wydanego przez RDOŚ w [...] uzgodnienia, jak i zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu wskazującym na konieczność jej uchylenia. Przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. o uchyleniu decyzji organu I instancji z dnia [...] maja 2016 r. i określeniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie 2 chlewni w systemie rusztowym o liczbie stanowisk 980 sztuk w każdej, powierzchni zabudowy 1000 m2 każdy, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] , gm. [...] . Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. z 2016 r., poz. 353; dalej jako ustawa ocenowa) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. W rozpoznawanej sprawie po za sporem jest, iż planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zatem inwestor obowiązany był przedłożyć raport oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy ocenowej, ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy ocenowej przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia obejmujące w szczególności: weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1). Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy ocenowej, jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej (właściwość organów tej Inspekcji została określona w art. 78 ust. 1). Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1). Jak wynika z art. 80 ust. 1ustwy ocenowej, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Zatem podstawowym elementem postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia jest ocena oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko, która obejmuje weryfikację raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, uzyskanie i uwzględnienie uzgodnień i opinii, zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu, w tym rozpatrzenie uwag i zarzutów do raportu. Należy wskazać, że raport poprzedzający wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych powinien mieć charakter kompleksowy, spójny, rzetelny i odnosić się do wszystkich możliwych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazywać, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. Oznacza to, że raport powinien uwzględniać wszystkie wymagania nałożone przez ustawodawcę w świetle przepisu art. 66 ustawy ocenowej, ponieważ jest kluczowym dowodem w tym postępowaniu administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie Kolegium w sposób wadliwy dokonało oceny przedłożonego przez inwestora raportu wraz z późniejszymi jego uzupełnieniami, uznając, że został on sporządzony prawidłowo i zawiera wszystkie elementy określone w art. 66 ust. 1 ustawy ocenowej ze względu na charakter inwestycji. Otóż raport nie spełnia wymogu określonego w art. 66 ust. 1 pkt 3a ustawy ocenowej, zgodne z którym raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis krajobrazu, w którym dane przedsięwzięcie ma być zlokalizowane. Obowiązek zamieszczania w raporcie opisu krajobrazu został wprowadzony do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku przez art. 10 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 24 kwietnia 2015 r. zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem narzędzi ochrony krajobrazu (Dz. U. z 2015 r. poz. 774). Przepis ten zaczął obowiązywać od dnia 11 września 2015 r., a więc jeszcze przed datą wydania przez organ I instancji decyzji z dnia [...] września 2015 r., nr [...] , która została następnie uchylona decyzją Kolegium z dnia [...] 2015 r., nr [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia Wójtowi Gminy [...] . Ustawa nowelizująca z 24 kwietnia 2015 r. nie zawiera jednak przepisów przejściowych dotyczących stosowana przepisu art. 66 ust. 1 pkt 3a ustawy ocenowej. Wobec braku przepisów przejściowych w sprawie zastosowanie ma ogólna zasada bezpośredniego stosowania ustawy nowej, a to oznacza, że raport powinien być uzupełniony przez inwestora jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji w dniu [...] września 2015 r. Braku tego nie dostrzegły organy obu instancji mimo dwukrotnego rozpatrywania przedmiotowej sprawy, co sprawia, że przedłożony raport nie można było uznać z kompletny. Stosownie do treści art. 66 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy ocenowej raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać: opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia (pkt 4) oraz opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru (pkt 5), nadto należy określić przewidywane oddziaływanie na środowisko analizowanych wariantów (art. 66 ust. 1 pkt 6 ustawy). Z kolei przepis art. 81 ust. 1 ustawy ocenowej wskazuje, że jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, to organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. Z powyższego wynika, że raport powinien zawierać opis trzech wariantów. W opisie poszczególnych wariantów powinny być zachowane jednakowe proporcje. Nie jest dopuszczalna sytuacja, w której raport obejmuje przede wszystkim analizę oddziaływania na środowisko wariantu proponowanego przez wnioskodawcę i marginalne analizuje pozostałe warianty, jak to ma miejsce w raporcie przedłożonym przez inwestora w niniejszej sprawie. Wszystkie warianty powinny zawierać analizę oddziaływania na poszczególne elementy środowiska z uwzględnieniem zasady kompleksowości ochrony środowiska określonej w art. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Należy także mieć na względzie, że uwarunkowania środowiskowe nie są jedynymi, które mogą przesądzać o ostatecznym wyborze wariantu przewidzianego do realizacji. Zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju w opisie, a następnie w analizie wariantów należy uwzględnić kwestie ekonomiczne, społeczne, techniczne i prawne. W raporcie powinno znaleźć się wskazanie głównych przyczyn dokonanego wyboru wszystkich wariantów, z uwzględnieniem skutków środowiska. Każdy wariant powinien zawierać opis aspektów środowiska, które mogą być znacząco dotknięte skutkami realizacji przedsięwzięcia obejmujący w szczególności populację, faunę, florę, glebę, wodę, powietrze, czynniki klimatyczne, aktywa materialne, łącznie z dziedzictwem architektonicznym i archeologicznym, krajobrazem orz wzajemne relacje pomiędzy powyższymi elementami. Wariantowanie przedsięwzięcia nie może sprowadzać się jedynie do przedstawienia wariantów związanych z lokalizacją przedsięwzięcia, Wariantowanie może dotyczyć w szczególności: stosowania różnych technologii, skali przedsięwzięcia, rozwiązań technicznych, harmonogramu, organizacji prac związanych z realizacją i funkcjonowaniem przedsięwzięcia ( por. wyrok WSA w Warszawie z dni 14 lutego 2017 r. IV SA/Wa 2868/16). Warianty przedsięwzięcia powinny być od siebie różne przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie będzie oddziaływać na środowisko. Rolą wariantowania jest bowiem wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających jak najlepiej to środowisko chronić. Warianty powinny przy tym odwoływać się do różnych kryteriów realizacji przedsięwzięcia takich jak: czynniki społeczne, ekonomiczne, środowiskowe, przestrzenne zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Warianty mogą być zróżnicowane pod względem rozwiązań technologicznych, takich jak konstrukcja obiektów, skala przedsięwzięcia, czy moc planowanych instalacji, urządzeń. Z powyższych względów opis wariantów zawarty w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie może być lakoniczny. Zasada prawdy obiektywnej obliguje organ administracji właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy. Organ musi więc mieć możliwość dokonania rzetelnej i wnikliwej oceny raportu przy zachowaniu wszelkich obowiązujących reguł dowodowych. Dlatego ustawodawca nakazuje zawarcie w raporcie uzasadnienia wyboru przedstawionych wariantów realizacji przedsięwzięcia (art. 66 ust. 1 pkt 5), a także zobowiązuje do określenia przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów (art. 66 ust. 1 pkt 7). Raport, także w zakresie obejmującym wariantowanie realizacji przedsięwzięcia, musi mieć kompleksowy charakter i odnosić się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia, a także wskazywać, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska, oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. W przeciwnym wypadku nie ma możliwości dokonani oceny planowanego przedsięwzięcia z punktu widzenia wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z jego realizacją ( por. wyrok NSA z dnia 4 października 2017 r., II OSK 2334/16). Powyższych wymogów nie spełnia raport sporządzony dla planowego przedsięwzięcia ze względu lakoniczność opisów poszczególnych trzech wariantów: proponowanego przez wnioskodawcę (pkt 7.2), racjonalnego wariantu alternatywnego ( pkt 7.3) i najkorzystniejszego dla środowiska ( pkt 7.4), jak również z tego powodu, że wariant proponowany przez wnioskodawcę jest w istocie tożsamy z wariantem najkorzystniejszym dla środowiska. Wynika z tego, że w zasadzie raport zawiera opis dwóch wariantów, a nie trzech, jak tego wymaga ustawodawca. Oznacza, że wariantowość obu przedstawionych rozwiązań ma wyłącznie charakter pozorny. Analizowany raport nie spełnia również wymogu z art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy ocenowej zgodnie z którym powinien on zawierać opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z: a) istnienia przedsięwzięcia, b) wykorzystywania zasobów środowiska, c) emisji. Dodatkowo zauważyć należy, iż w raporcie brak jest informacji czy w sąsiedztwie planowanej budowy dwóch chlewni funkcjonują już inne fermy hodowlane bądź też planowane do realizacji, a jeżeli tak to raport powinien zawierać ocenę oddziaływania skumulowanego odziaływania planowanej inwestycji z istniejącymi już fermami drobiu i trzody chlewnej, także z mającymi dopiero powstać dla których zostały wydane już stosowane decyzje. Tymczasem według twierdzeń skarżącego Stowarzyszenia, iż w promieniu ok. 1,5 m od planowanej inwestycji istnieje 5 ferm, jak również planowana jest budowa następnej, na dowód czego przedłożono dokumentację fotograficzną i ortofotomapę. W świetle powyższego należy stwierdzić, że Kolegium nie dokonało rzetelnej i wnikliwej oceny raportu (oraz jego uzupełnień) pod względem przedstawionych wariantów realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, jak również co do jego kompletności w aspekcie ar. 66 ust. 1 ustawy ocenowej Podkreślenia wymaga, że na podstawie lakonicznego opisu wariantów, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, nie jest możliwe dokonanie oceny, czy zasadne jest realizowanie przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez inwestora. Jest to o tyle istotne, że kwestia ta dotyczy oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, które jako dobro publiczne zgodnie z art. 74 ust. 2 Konstytucji RP podlega ochronie władz publicznych. Dlatego też inwestor obowiązany jest przedłożyć raport, w którym zostanie rzetelnie przedstawiona analiza wszystkich wariantów, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy ocenowej, a nie tylko wariantu, którym z przyczyn oczywistych inwestor jest zainteresowany ( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 683/17). Stosownie z kolei do treści art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. a) i lit. b) ustawy ocenowej uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno zawierać, w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa oraz informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78 oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Zaskarżona decyzja wymogów wynikających z tego przepisu nie spełnia. Otóż z akt sprawy nie wynika, aby obowiązek zapewnienia społeczeństwu możliwości udziału w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia objętego wnioskiem inwestora został spełniony. W aktach nie ma dowodu na okoliczność, aby do publicznej wiadomości zostały podane informacje, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy ocenowej poprzez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości [...] . Wprawdzie w aktach administracyjnych znajdują się obwieszczenia zawierające informacje o których mowa ww. art. 33 ust. 1, jednak nie wynika z nich aby wymóg ten został spełniony w przypadku tej miejscowości, co też słusznie zostało podniesione przez skarżące Stowarzyszenie. Z treści zaskarżonej decyzji nie wynika, aby zagadnienie to było wnikliwie przeanalizowane przez Kolegium, mimo że w aktach sprawy brak jest dowodu na okoliczność, że obwieszczenia te zostały rzeczywiście wywieszone na tablicy ogłoszeń sołectwa [...] lub treść ich została ogłoszona w inny zwyczajowo przyjęty sposób ogłaszania w tej miejscowości. Z zaskarżonej decyzji nie wynika również aby przedmiotem rozważań Kolegium pozostawało zagadnienie czy przekładane przez inwestora kolejne uzupełnienia raportu były przedłożone do zaopiniowania przez PPIS w [...] . Tymczasem z materiału dokumentacyjnego przedmiotowej sprawy nie wynika aby wymóg ten został dochowany. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 3 ust. 1 pkt 8, art. 82, art. 85 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy ocenowej w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a.