IV SA/Wa 2127/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla P. K. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. P. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 27 marca 2013 r. oraz dołączonych niego dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną i dwojgiem małoletnich dzieci. Źródła utrzymania czteroosobowej rodziny stanowią renta skarżącego oraz środki uzyskiwane przez jego żonę za wykonywanie tłumaczeń. Świadczenie otrzymywane przez P. K. wynosi po potrąceniach 856,67 zł miesięcznie. Tłumaczenia przynoszą około 2.000 zł miesięcznie. Skarżący jest osobą niepełnosprawną. Choruje na cukrzycę, a ponadto cierpi na schorzenia układu krążenia i wzroku. Nie ma wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Miesięczny dochód czteroosobowej rodziny wynosi około 2.860 zł, co daje 715 zł na osobę. Uwzględniając aktualny poziom cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, a także biorąc pod uwagę, że skarżący zmuszony jest ponosić dodatkowe wydatki na konieczne leczenie, należy stwierdzić, że nie dysponując oszczędnościami, ani majątkiem, który można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.