IV SA/Wa 2129/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi A. J., T. J. i M. J. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę - Zaskarżonym aktem, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", Główny Geodeta Kraju uchylił swoją decyzję z [...] kwietnia 2016 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia tego samego organu z [...] listopada 2005 r. i odmówił stwierdzenia jego nieważności. Decyzją z 2005 roku utrzymano w mocy orzeczenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] sierpnia 2005 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności opracowania geodezyjnego sporządzonego przez uprawnionego geodetę. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano na następujące uwarunkowania prawne i faktyczne sprawy. 20 listopada 2015 r. A. J., T. J. i M. J. wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] listopada 2005 r. Wnioskodawcy w piśmie z 26 lutego 2016 r. podnieśli kwestie odnoszące się do wykonywanych w 2003 roku, przez geodetę uprawnionego, prac geodezyjnych i sporządzonych w ich wyniku operatów technicznych. 11 marca 2016 r. Główny Geodeta Kraju wezwał Wnioskodawców do udzielenia jednoznacznej informacji, czy ich intencją jest stwierdzenie nieważności decyzji z 2005 roku, czy podjęcie innych działań w stosunku do opracowania geodezyjnego, a jeśli tak, to jakich konkretnie. W odpowiedzi Wnioskodawcy wnieśli o podjęcie działań w stosunku do wadliwego ich zdaniem opracowania geodezyjnego, które po nieprawidłowej kontroli przyjęto do zasobu Starostwa Powiatowego [...] (pod nr [...]). W związku z tym Główny Geodeta Kraju decyzją z [...] kwietnia 2016 r. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 2005 roku. Wnioskodawcy złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wskazali: "Główny Geodeta Kraju w piśmie z dnia 11 marca 2016 r. (...) zwrócił się do nas z zapytaniem wprowadzając nas w błąd" i "podtrzymujemy swoje stanowisko z wniosku z dnia 20 listopada 2015 r.". Wobec powyższego uchylono decyzję z [...] kwietnia 2016 r. i odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji z 2005 roku przywołując następujące uwarunkowania prawne. Operat techniczny stanowi dokumentację zawierającą materiały powstałe po wykonaniu prac geodezyjnych i kartograficznych. W danym przypadku zostały one przyjęte do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (pod nr [...]). Sposób i tryb gromadzenia i wyłączania materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, na dzień wydania decyzji z 2005 roku, określał art. 40 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 493). Powyższe przepisy nie przewidywały wydawania decyzji administracyjnych w sprawie włączenia operatu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z art. 156 K.p.a., w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji z [...] listopada 2005 r., postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności mogło być prowadzone w stosunku do decyzji, a - na podstawie art. 126 K.p.a. - także wobec postanowienia, na które przysługiwało zażalenie. W związku z tym, że operat techniczny nie jest ani decyzją ani postanowieniem, na które przysługiwało zażalenie, a jedynie dokumentacją techniczną, powstałą w wyniku wykonania pracy geodezyjno-kartograficznej, jego ocena nie mogła stanowić przedmiotu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Zarzuty Wnioskodawców nie mają wpływu na ocenę decyzji z 2005 roku pod kątem wystąpienia przesłanek z art. 156 § 1 K.p.a. Decyzją tą orzeczono bowiem jedynie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności opracowania geodezyjnego z uwagi na fakt, że nie stanowi ono decyzji administracyjnej. W skardze podniesiono: - organy ustaliły błędny stan faktyczny, ponieważ rozstrzygnięcia o przyjęciu operatu do zasobu dokonuje starosta w trybie czynności materialno-technicznej, a nie decyzji administracyjnej; - kwestionowany przez Skarżących i przyjęty do zasobu wadliwy operat był podstawą wydania decyzji, którą zatwierdzono podział nieruchomości; - w postępowaniu odwoławczym organ nie może wydać decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego (k. 33) z uwagi na to, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania, toczącego się za sygn. akt IV SA/Wa 3769/15. W sprawie tej Sąd odrzucił skargę na czynność materialno-techniczną Starosty [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia przedmiotowej dokumentacji z zasobu. Sąd zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obiegu prawnego. Sąd przyjmuje za własne argumenty organu. W związku z ich zreferowaniem ich powtórzenie jest zbędne. Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, co następuje. W postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności organy nie ustalają stanu faktycznego, ponieważ nie dokonują merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a jedynie badają, czy kwestionowana decyzja jest dotknięta wadami uzasadniającymi stwierdzenie jej nieważności. Słusznie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ skonstatował, że decyzja z 2005 roku, którą utrzymano w mocy orzeczenie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności opracowania geodezyjnego, nie jest obarczona tego rodzaju wadami. Nie było bowiem możliwe na dzień orzekania (2005 rok) stwierdzenie nieważności opracowania geodezyjnego, lecz jedynie decyzji albo postanowienia, od którego przysługuje zażalenie (art. 156 § 1 w zw. z art. 126 K.p.a.). W związku z tym, załatwienie wniosku o stwierdzenie nieważności tego rodzaju opracowania zasadnie polegało na wydaniu decyzji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia jego nieważności. Tryb ten (stwierdzenie nieważności) nie jest właściwym sposobem kwestionowania wadliwej, zdaniem Skarżących, dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do zasobu. Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, czy kwestionowany przez Skarżących i przyjęty do zasobu operat był podstawą wydania decyzji o zatwierdzeniu podziału nieruchomości. Kwestia ewentualnej wadliwości decyzji w przedmiocie podziału postaje poza granicami niniejszej sprawy, gdzie Wnioskodawcy żądali kontroli legalności konkretnej decyzji z 2005 roku, którą odmówiono wszczęcia postępowania w celu oceny, czy dokumentacja geodezyjna nie jest dotknięta wadą nieważności. Nie jest zasadny zarzut, że w postępowaniu odwoławczym organ nie może wydać decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Stanowi o tym wprost dany przepis. Znaleźć on może także zastosowanie w postępowaniu prowadzonym wobec wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 K.p.a.). Sąd odmówił zawieszenia postępowania, ponieważ - wbrew stanowisku Skarżących - rozstrzygnięcie sprawy nie zależy od wyniku postępowania toczącego się za sygn. akt IV SA/Wa 3769/15. W sprawie tej Sąd odrzucił skargę na czynność materialno-techniczną Starosty [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia powołanej dokumentacji z zasobu. Odmowa ta i odmowa stwierdzenia nieważności decyzji z [...] listopada 2005 r. nie pozostają ze sobą w takim związku, aby uzasadniał zawieszenie postępowania. Uzasadnienia zaskarżonej decyzji uchybia wprawdzie art. 8 i 9 K.p.a., który zobowiązuje organy administracji do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej i stosownego informowania stron o ich sytuacji prawnej. Naruszenie polega na braku pouczenia Wnioskodawców o trybie, w jakim mogliby kwestionować skutki prawne przyjęcia przedmiotowego opracowania do zasobu geodezyjnego, jeżeli faktycznie jest wadliwe, w sytuacji, gdy - jak można wnosić - generalnie taki jest zamiar Skarżących. Nie jest w tym kontekście wystarczające - w szczególności w związku z sygnalizowanym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy brakiem wiedzy prawniczej - jedynie powołanie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na art. 40 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisy rozporządzenia wykonawczego. Wskazane uchybienie nie mogło mieć jednak wpływu na wynik sprawy. Decyzja z 2005 roku nie jest bowiem dotknięta wadą nieważności, zaś żądanie orzeczenia w danym przedmiocie było sformułowane jednoznaczne we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).