IV SA/Wa 2131/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kurek, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. T. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010r. Nr [...] w przedmiocie : określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. Pismem z dnia 20 października 2010 r. T. T., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "C." wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r., którą utrzymano w mocy decyzję tego organu z dnia [...] marca 2010 r. określającą wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. w wysokości 54 894 zł. W skardze wniósł m.in. o zawieszenie postępowania sądowego do czasu zajęcia stanowiska przez Trybunał Konstytucyjny, w związku z pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącym zgodności z Konstytucją przepisów będących podstawą wydania decyzji w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W pytaniu prawnym skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1383/09 skład orzekający powziął wątpliwość co do konstytucyjności art. 14 ust. 1 ,2, 3, 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji {Dz.U. Nr 25 poz. 202 ze zm,), w jego brzmieniu sprzed nowelizacji obejmującej rok 2007, w zakresie w jakim nie różnicuje przy wymierzaniu kary administracyjnej sytuacji podmiotów zobowiązanych do tworzenia sieci, z uwagi na stopień dokonania pokrycia siecią terytorium kraju, która to regulacja w wersji pierwotnej nadal znajduje zastosowanie do 2006 r. W uzasadnieniu pytania prawnego WSA wskazał, że pierwszoplanowym celem dyrektywy 200/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji jest nałożenie obowiązku tworzenia owej sieci, a nie możliwość uiszczenia określonej opłaty pieniężnej w zastępstwie tego obowiązku. W tym kontekście zawieszenie niniejszego postępowania jest uzasadnione i konieczne. Sygn. akt IV SA/Wa 2131/10 W art. 14 ust. 1 cyt. ustawy przed zmianą jej brzmienia, odnoszącą się do roku 2007, nałożono na podmioty wprowadzajże pojazdy obowiązek stworzenia sieci zbierania pojazdów obejmujący 100 % powierzchni Polski. Jednocześnie poważne wątpliwości budziła możliwość spełnienia tego obowiązku. Ustawodawca natomiast uznał, że nawet w razie zapewnienia owej sieci w 99 % powstaje obowiązek naliczenia i wpłacenia opłaty za brak sieci uiszczonej w tej samej wysokości, jak za niezapełnienie sieci w ogóle (odnośnie 2006 r.) Mając na uwadze sposób sformułowania zadanego Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego, zachodzi podstawa do przyjęcia, że Trybunał odniesie się do konstytucyjności art. 14 ust. 1-4 cyt. ustawy w kontekście nałożenia niewykonalnego w 2006 r. obowiązku, w sposób wykluczający różnicowanie naliczonej opłaty w zależności od faktycznie zapewnionego pokrycia siecią, mniejszego niż wymagane przez przepis 100% powierzchni Polski. Nie można wykluczyć, że ewentualne orzeczenie Trybunału będzie nawiązywało do kwestii obiektywnej możliwości spełnienia w 2006 r. wymogów wynikających z art. 14 ust. 1 cyt. ustawy w brzmieniu sprzed nowelizacji odnoszącej się do 2007 r., co może mieć znaczenie w rozpatrywanej sprawie. Trybunał Konstytucyjny w razie podzielenia wątpliwości pytającego składu WSA może uznać art. 14 ust. 1 ustawy za niewykonalny w 2006 r. i naruszający standardy konstytucyjne. Wyrokowanie w niniejszej sprawie należy uznać zatem za przedwczesne, zważywszy, iż rozstrzygnięcie TK może mieć istotne znaczenie w rozpatrywanej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.