IV SA/Wa 2133/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. C. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. F. C. w dniu 8 sierpnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie wymierzenia opłaty za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych. W skardze z dnia 8 sierpnia 2013 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący wskazał, że jedynym jego źródłem dochodu jest renta w wysokości 597,80 złotych, dlatego natychmiastowa zapłata opłaty w kwocie 770 664 złotych spowoduje dla niego utratę jakichkolwiek środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a., jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, ponieważ może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu. Jak wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych, przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej na skarżącego opłatę, przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej skarżącemu opłaty tj. 770 664 złote oraz wysokość dochodu skarżącego, stwierdzić należy, że uiszczenie jej może rodzić poważne trudności dla skarżącego. Ze względu na okoliczność, że w razie niewstrzymania wykonania ww. decyzji, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania znacznej szkody przez pozbawienie skarżącego środków niezbędnych na bieżące utrzymanie. Dodatkowo trwałe pogorszenie sytuacji majątkowej stanowi nieodwracalny skutek, który warunkuje wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zachodzą podstawy do wstrzymania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.