IV SA/Wa 2134/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2010 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości - oddala skargę - Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] września 2009 r., którym przekazano Prezydentowi Miasta P., zgodnie z właściwością rzeczową i miejscową, pismo S. W. dotyczące udostępnienia danych osób zameldowanych w P. przy ul. [...] oraz na Osiedlu [...]. W uzasadnieniu Minister podniósł, iż w zbiorze PESEL brak jest informacji o osobach zameldowanych pod danym adresem na okres poniżej trzech miesięcy. Minister nie posiada więc możliwości ustalenia pełnej listy osób, które były zameldowane pod danym adresem. Właściwym w tym zakresie jest wyłącznie wójt, (burmistrz lub prezydent miasta), który prowadzi wszystkie zbiory meldunkowe, w tym zbiór osób zameldowanych na okres poniżej trzech miesięcy. Wobec tego Minister uznał, że z uwagi na to, iż w podaniu wniesionym w dniu [...] sierpnia 2009 r. S. W. domagał się ustalenia, kto był zameldowany we wskazanym okresie czasu pod tym adresem, zarówno na pobyt stały jak i czasowy - to organem właściwym do jego rozpatrzenia był Prezydent Miasta P.. Nawiązując do podniesionych przez S. W. zarzutów dotyczących sfałszowania aktu urodzenia A. R. Minister podniósł, iż nie dotyczą one rozpatrywanej sprawy i mogą być ewentualnie rozstrzygnięte w innym trybie, przed sądem powszechnym. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. W.. Podniósł, iż nie może w Ministerstwie otrzymać żadnych informacji dotyczących mieszkania, które należało do jego zmarłego ojca. Jest zainteresowany uzyskaniem informacji kiedy jego ojciec został wymeldowany z mieszkania, kto następnie był w nim zameldowany, kto obecnie zamieszkuje w tym mieszkaniu i czy A. R. w poprzednich miejscach zamieszkania figurowała pod nazwiskiem panieńskim W.. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Pismem procesowym z dni 17 stycznia 2010 r. S. W. podtrzymał podniesione w skardze zarzuty, podnosząc dodatkowo, iż A. R.nie jest córką jego ojca. Jego zdaniem dokumenty, które potwierdzają inny stan rzeczy nie są prawdziwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach, a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Należy zaznaczyć, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Kwestią, którą Sąd oceniał w niniejszym postępowaniu jest jedynie zasadność przekazania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniosku S. W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. Prezydentowi Miasta P.. Inne zagadnienia podnoszone przez skarżącego, nie mogą podlegać ocenie w tym postępowaniu. Nadto część z podniesionych zarzutów dotyczy materii podlegającej właściwości sądów powszechnych. Jak wynika z treści złożonego wniosku dotyczył on żądania udzielenia informacji, kto w okresie od dnia [...] września 1989 r. do dnia [...] listopada 2004 r. był zameldowany w mieszkaniu przy u. [...] w P., oraz udzielenia informacji, kto w momencie wymeldowania A. R. w dniu [...] listopada 2004 r. jest obecnie w tym mieszkaniu zameldowany. Tak sformułowane żądanie wskazuje, iż skarżącemu chodziło o udostępnienie danych z ewidencji ludności. Wskazać wobec tego należy, iż zgodnie z art. 44g ustawy z dnia z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst. jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 139 poz. 933) organy prowadzące zbiory meldunkowe, zbiór PESEL oraz ewidencje wydanych i unieważnionych dowodów osobistych, na wniosek zainteresowanej osoby, złożony w formie pisemnej lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, są zobowiązane wydać zaświadczenie zawierające pełny odpis przetworzonych danych dotyczących tej osoby. Z kolei art. 44i ust. 1 tej ustawy stanowi, iż dane ze zbiorów meldunkowych oraz ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych udostępnia organ gminy. Przy czym w art. 45 ust. 1 zdanie 2 ustawy stanowi, iż w rozumieniu ustawy organem gminy jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta. W art. 44i ust. 3 cyt. ustawy wskazano natomiast, że dane ze zbioru PESEL oraz ogólnokrajowej ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych udostępnia minister właściwy do spraw wewnętrznych. Należy ponadto mieć na względzie, iż w świetle art. 44a ust. 1 pkt 2 tej ustawy zbiór PESEL prowadzi się na podstawie zbiorów meldunkowych, jednakże w wyjątkiem zbioru danych obywateli polskich i cudzoziemców zameldowanych na pobyt czasowy trwający do trzech miesięcy. Wobec tego stwierdzić należy, iż Minister nie będąc w posiadaniu pełnych danych, o których udostępnienie wnosił skarżący, zasadnie przekazał jego wniosek Prezydentowi Miasta P., bowiem w zbiorze PESEL brak jest informacji o osobach zameldowanych pod danym adresem na okres poniżej trzech miesięcy. Udostępnienie zatem przez Ministra danych żądanych przez skarżącego obarczone byłoby ryzykiem udzielenia informacji niepełnej – z ewentualnym pominięciem osób, które były zameldowane pod danym adresem na pobyt czasowy poniżej 3 miesięcy. Pełne dane w tym zakresie posiadają zaś wyłącznie właściwe organy gminy. Uznać zatem należy, iż Minister Spraw Wewnętrznych przekazując wniosek S. W. Prezydentowi Miasta P. działał wnikliwie, z uwzględnieniem zasady jak najszybszego załatwienia sprawy, zgodnie z interesem strony. Na marginesie jedynie należy wskazać, iż samo złożenie wniosku o udostępnienie danych z ewidencji ludności nie powoduje automatycznie po stronie właściwych organów obowiązku ich udzielenia. Osoba ubiegająca się o udostępnienie takich danych obowiązana jest bowiem wykazać interes prawny w ich uzyskaniu (art. 44h ust. 2 pkt 1) oraz ponieść stosowną opłatę (art. 44h ust. 9 pk2 cyt. ustawy). Ubocznie należy także zaznaczyć, iż na skutek owego i kwestionowanego przekazania sprawy Prezydent Miast P. podjął czynności zmierzające do udostępnienia żądanych przez skarżącego danych. Z uwagi na to, iż Sąd nie dostrzegł, działając z urzędu, innych naruszeń prawa, które miałyby wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.