IV SA/Wa 2135/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: - przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi. W dniu 9 października 2014 r. K. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (za pośrednictwem organu) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. (nr [...]) w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. W skardze skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i oświadczyła, że zaskarżona decyzja nie została jej doręczona na adres do korespondencji podany w toku postępowania administracyjnego ([...]), natomiast o jej treści dowiedziała się w dniu 2 listopada 2014 r. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej na adres: ul. [...], W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu złożony przez K. B. jest uzasadniony. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Trzeba wyjaśnić, że na gruncie przepisów K.p.a. nie można przyjąć, że decyzja organu doręczona stronie z naruszeniem przepisów o doręczeniach (np. pod niewłaściwy adres) nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a w szczególności, że tak doręczona decyzja nie wchodzi do obrotu prawnego. Koncepcja "wejścia decyzji do obrotu prawnego" nie jest związana z prawidłowym, tj. zgodnym z przepisami prawa doręczeniem decyzji, lecz z dokonaniem czynności doręczenia polegającej na uzewnętrznieniu woli organu wobec podmiotu usytuowanego poza organem administracji i to niekoniecznie nawet wobec jej adresata. Wydanie decyzji i jej doręczenie powoduje związanie organu, o którym mowa w art. 110 K.p.a. Wchodzi do obrotu i wywołuje skutki prawne również decyzja doręczona wadliwie, np. z naruszeniem przepisów o doręczeniach, z pominięciem niektórych stron, bądź ich pełnomocników (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2009 r. w sprawie I OSK 453/08, Lex nr 529931 oraz z dnia 26 lipca 2013 r. w sprawie II OSK 718/12 dostępny na https://cbois.nsa.gov.pl). Czynność doręczenia decyzji po jej wydaniu ma charakter jednorazowy i wywołuje określone skutki prawne wobec wszystkich stron postępowania i to niezależnie od ich udziału w sprawie, czy prawidłowości dokonanego doręczenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 615/14). W niniejszej sprawie skarżącej nie można przypisać winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Należy bowiem przyjąć, że uchybienie terminowi nie nastąpiło w wyniku trudnych do przezwyciężenia przeszkód, a było wynikiem zaniedbania organu administracji. Z przedstawionych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.