IV SA/Wa 2136/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat D. F. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skarg J. B., B. Z. i A. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2009 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przyznać adwokat D. F. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 26,40 zł stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla J. B. adwokata z urzędu w sprawie ze z skarg J. B., B. Z. i A. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W dniu 18 lutego 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat D. F. W dniu 7 kwietnia 2010 r. wyznaczona pełnomocnik złożyła do akt sprawy udzielone jej przez skarżącą pełnomocnictwo do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wyrokiem z dnia 7 lipca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 2136/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi na powołane wyżej postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Jednocześnie Sąd przyznał adwokat D. F. kwotę 240 zł oraz kwotę 52,80 zł stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyznaczona z urzędu pełnomocnik stawiła się na rozprawie poprzedzającej ogłoszenie wskazanego orzeczenia, a w dniu 14 lipca 2010 r. wniosła o sporządzenie jego uzasadniania. Odpis wyroku z dnia 7 lipca 2010 r. wraz z uzasadnieniem doręczono jej w dniu 16 sierpnia 2010 r. (karta nr 130 akt sprawy). Pismem z dnia 14 września 2010 r. adwokat D. F. zawiadomiła Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o stwierdzeniu braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 7 lipca 2010 r. Do pisma dołączyła sporządzoną na tę okoliczność opinię, oświadczając zarazem, że przesłała ją J. B. Jednocześnie adwokat D. F. zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały zapłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie natomiast do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat D. F., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, że wyznaczona adwokat prowadziła sprawę skarżącej w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinna otrzymać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.