IV SA/Wa 214/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2004r., sygn. akt V SA/Wa 3168/03, którym oddalono skargę J. W. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] czerwca 2003 r. [...] w przedmiocie potwierdzenia przebywania bez wyroku w Urzędzie Bezpieczeństwa postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego W piśmie z dnia 20 stycznia 2020 r. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o uchylenie wyroku tego Sądu z dnia 22 stycznia 2004r., sygn. akt V SA/Wa 3168/03 i wydanie pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia. Skarżący powołał się na ustawę o "reformie sądownictwa uchwaloną przez Sejm RP przy końcu grudnia 2019 r. jako nowe okoliczności w sprawie". W jego ocenie, w powyższym postępowaniu popełniono błędy, które powinny zostać naprawione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że pismo J. W. dnia 20 stycznia 2020 r. zostało potraktowane jako skarga wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2004 r., sygn. akt V SA/Wa 3168/03. Stosownie do treści art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej zwaną Ppsa) skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Stosownie zaś do treści art. 280 § 1 Ppsa Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Zgodnie z przepisami art. 271 – 274 Ppsa można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Można także żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można też żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273). Ponadto zgodnie z art. 278 Ppsa po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W ocenie Sądu, analiza niniejszej skargi prowadzi do wniosku, że nie została ona oparta na żadnej ustawowej podstawie wznowienia, ponadto została złożona po upływie 5 lat od uprawomocnienia się powyższego wyroku. Skarżący wskazał, że na opiera ją o ustawę o reformie sądownictwa z grudnia 2019 r. Powołana przyczyna nie stanowi ustawowej przesłanki wznowieniowej. Skarżący nie powołał zaś innej przesłanki wznowieniowej, w szczególności takiej, która pozwalałaby na przyjęcie dopuszczalności wniosku, mimo upływu terminu, o jakim mowa w art. 278 Ppsa. Sąd z kolei nie może doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę. Zasada niezwiązania sądu granicami środka zaskarżenia w kształcie, w jakim obowiązuje ona w postępowaniu zwykłym toczącym się przed sądem pierwszej instancji, nie znajduje w takim przypadku zastosowania (por. wyroku NSA z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 11/07). Na marginesie jedynie należy wskazać, że jest to trzecia skarga J. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2004r., sygn. akt V SA/Wa 3168/03. W poprzednio prowadzonym postępowaniu w tym trybie Sąd postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., sygn. IV SA/Wa 2587/12 odrzucił wniesioną skargę, zaś postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r., sygn. IV SA/Wa 1378/13 umorzył postępowanie wobec cofnięcia skargi. Wniesiona skarga nie zawiera także wszystkich elementów o jakich mowa w art. 279 Ppsa. Z podniesionych względów na podstawie art. 280 § 1 Ppsa należało orzec jak w sentencji.