IV SA/Wa 2143/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2143/16 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty z tytułu składowania odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2143/16 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] i utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] którą wymierzono J. M. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "[...]" J. M. w M, opłatę z tytułu składowania odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym, tj. w wyrobisku w m. O. gm. K. za 2013 rok w kwocie 11.079.633,-zł. W dniu 31 sierpnia 2018 r. wpłynął do akt sprawy wniosek J. M. o wykładnię wyroku z dnia 30 października 2017 r. "przez określenie, czy: a. wytyczne (...) wskazane na stronie 14 uzasadnienia wyroku powinny być traktowane jako obowiązek przeprowadzenia nowego postepowania dowodowego czy postępowanie dowodowe winno być oparte o istniejący materiał, jednakże poprzez nową jego ocenę; b. wyjaśnienie na czym konkretnie ma polegać zachowanie podmiotu odbierającego odpady albowiem przed rozładunkiem pojazdu kontrola Skarżącego może polegać jedynie na powierzchownym obejrzeniu tego co znajduje się na naczepie, jednakże ta kontrola nie polega na szczegółowym badaniu każdego cm3 odpadów. Dopiero po rozładunku w istocie okazuje się jakie odpady zostały odbiorcy przekazane. Przepisy nie formułują sposobu postępowania odbiorcy odpadów w sytuacji w której otrzymał on odpady niezgodnie z kartą przekazania odpadów. c. czy podstawą ustalenia opłaty jest masa odpadów przetworzonych czy też przeznaczonych do przetworzenia. Z treści uzasadnienia wyroku nie wynika bowiem czy zmieszaniu uległy wszystkie odpady znajdujące się w wyrobisku czy tylko ich część oraz w jaki sposób winna zostać naliczona opłata z tego tytułu". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa, jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może ponadto zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania [zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2010 r., II GZ 1/10 i z dnia 11 kwietnia 2014 r., I OSK 662/09 (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl); a także T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 652]. We wniosku o dokonanie wykładni należy wyraźnie wskazać, który fragment uzasadnienia jest dla strony niezrozumiały bądź nasuwa określone wątpliwości i dlaczego. W ocenie Sądu w sprawie tej nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku. Zarówno bowiem sentencja kwestionowanego wyroku, jak i jego uzasadnienie jest sformułowane w sposób prawidłowy, jasny i niebudzący wątpliwości. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił co legło u podstaw uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, zawarł także wskazania co do dalszego postępowania, stosownie do treści art. 141 § 4 powołanej ustawy. Wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania; za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę ze stanowiskiem sądu zaprezentowanym w uzasadnieniu orzeczenia. Sąd stoi na stanowisku, że w niniejszej sprawie zarówno treść sentencji orzeczenia, jak i jego uzasadnienie, są sformułowane w sposób prawidłowy, jasny i niebudzący wątpliwości. Wnioskodawca w istocie postuluje zmianę treści uzasadnienia wyroku, poprzez jego poszerzenie o inne elementy, brak jest jednak podstaw do reinterpretacji uzasadnienia wyroku. Ze wskazanych wyżej przyczyn, wobec braku podstaw do dokonania wykładni wyroku, na podstawie art. 158 a contrario Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.