IV SA/Wa 215/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na uzasadnienie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego K. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] orzekł o odmowie wszczęcia, na wniosek Przedsiębiorstwa Budowlanego [...] z dnia 13 listopada 2014 r., postępowania wywłaszczeniowego prawa użytkowania wieczystego nieruchomości usytuowanej w Dzielnicy [...], oznaczonej nr ew. [...] z obrębu [...] o pow. 3660 m2, stanowiącej własność Skarbu Państwa i oddanej w użytkowanie wieczyste kilku tysiącom osób. W wyniku wniesionego odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Powyższa decyzja, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu, została doręczona K. S. w dniu 20 listopada 2015 r. W dniu 27 listopada 2015 r. skarżący wniósł o sprostowanie decyzji Wojewody w trybie art. 111 kpa, ponieważ, z uwagi na błędne ustalenia faktyczne, Wojewoda przyjął, że na przedmiotowej nieruchomości nie przewidziano realizacji celu publicznego. Wojewoda [...] powyższy wniosek potraktował jako wniosek o uzupełnienie decyzji i postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] odmówił uzupełnienia zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. Postanowienie to zostało doręczone K. S. w dniu 14 stycznia 2016 r. W dniu 15 grudnia 2015 r. K. S. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako przedwczesna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 111 § 1 kpa strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Z regulacji przepisu art. 111 § 2 kpa wynika zaś, że w przypadku wydania przez organ postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji, zmianie ulega termin, w którym strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Termin ten biegnie nie od dnia doręczenia decyzji, ale od dnia doręczenia postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji. W niniejszej sprawie wprawdzie zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. zawierała prawidłowe pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia skargi, jednak straciło ono na aktualności w momencie złożenia przez skarżącego wniosku o jej uzupełnienie. Ponieważ orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia nie ma samodzielnego bytu prawnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona; w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym, zażaleniowym czy też sądowoadministracyjnym, nie podlega ono odrębnemu zaskarżeniu, a termin do wniesienia skargi ponownie biegnie od dnia doręczenia postanowienia, bowiem zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania, skargi czy też powództwa do sądu powszechnego na dzień doręczenia stronie odpowiedzi (postanowienia uzupełniającego albo postanowienia o odmowie uzupełnienia art. 111 § 2 kpa). Celowościowa wykładnia powołanych przepisów prowadzić musi do wniosku, że przesunięcie terminu do złożenia środka odwoławczego służy zapewnieniu stronie możliwości skutecznego zakwestionowania decyzji w dalszym postępowaniu. Wojewoda [...] w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego o sprostowanie decyzji z dnia [...] listopada 2015 r., potraktowanego przez organ jako wniosku o uzupełnienie, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] odmówił jej uzupełnienia, pouczając przy tym o prawie wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2015 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 stycznia 2016 r. i od tego dnia rozpoczął swój bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] listopada 2015 r. (uwzględniając treść art. 83 § 2 powołanej ustawy, ostatnim dniem tego terminu był dzień 15 lutego 2016 r.). Jak wynika z powyższego, skarga z dnia 15 grudnia 2015 r., jako wniesiona z naruszeniem wskazanego art. 53 § 1 powołanej ustawy, jest przedwczesna, podlega więc odrzuceniu. Odrębne zagadnienie stanowi kwestia zastosowania się skarżącego do prawidłowego w dacie wydania zaskarżonej decyzji pouczenia o sposobie i terminie wniesienia na nią skargi. Skarżący zastosował się do niego, niemniej jednak na mocy obowiązujących przepisów prawa termin ten uległ zmianie wskutek wniesienia przez niego wniosku o uzupełnienie decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. Postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2016 r. odmawiające uzupełnienia decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. zawiera prawidłowe pouczenie w zakresie zmiany terminu do wniesienia skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.