IV SA/Wa 2153/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na działania Sądu Okręgowego w S. w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności postanawia: - odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 września 2013 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na nieokreślone rozstrzygniecie Sądu Okręgowego w S. [...] Wydział Penitencjarny o odmowie orzeczenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Przed przystąpieniem zatem do merytorycznej kontroli legalności aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego sąd bada, czy skarga wniesiona w danej sprawie jest w świetle przepisów prawa dopuszczalna. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Jak wynika z treści skargi, skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie sądu penitencjarnego o odmowie udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Należy mieć na uwadze, że rozstrzygnięcia w tego typu sprawach wydawane są - na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (art. 153 i nast.) przez sądy penitencjarne. W myśl przepisu art. 158a tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2012 r.), na postanowienie w przedmiocie odwołania odroczenia lub przerwy, a także w przedmiocie wniosku o zwolnienie od wykonania kary pozbawienia wolności, o której mowa w art. 336 § 3 i 4 Kodeksu karnego, przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 20 § 2 k.k.w. zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie; zostaje ono przekazane niezwłocznie zarządzeniem wraz z aktami sprawy do sądu wyższej instancji. Skoro zatem rozstrzygnięcie sądu penitencjarnego podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia do sądu powszechnego należy uznać, że kwestia będąca przedmiotem wniesionej skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Tym samym należy przyjąć, że skarga A. K. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.