IV SA/Wa 2153/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia [...] z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2016 r. o odrzuceniu zażalenia wniesionego na postanowienie z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić zażalenie; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia [...] z siedzibą w P. do udziału w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie B. dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowościach [...] i [...]. W piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 5 kwietnia 2016 r., które następnie zostało odrzucone postanowieniem Sądu z dnia 25 lipca 2016 r. Na to postanowienie Sądu z dnia 25 lipca 2016 r. Stowarzyszenie w dniu 25 sierpnia 2016 r. wniosło zażalenie. Zarządzeniem z dnia 21 września 2016 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała żalące się Stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez nadesłanie: a) zaświadczenia o wpisaniu Stowarzyszenia [...] z siedzibą w P. do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, b) uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia, z której będzie wynikać zgoda wszystkich członków Stowarzyszenia na wniesienie przez przedstawiciela Stowarzyszenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 25 lipca 2016 r. o odrzuceniu zażalenia, c) uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia o udzieleniu pełnomocnictwa przedstawicielowi Stowarzyszenia do wniesienia powyższego zażalenia i do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie, albo podpisanie zażalenia i jego odpisów przez wszystkich członków Stowarzyszenia lub nadesłanie trzech egzemplarzy zażalenia podpisanych przez wszystkich członków Stowarzyszenia, d) dokumentu, z którego będzie wynikał skład osobowy Stowarzyszenia (np. uchwała, lista), e) wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich członków Stowarzyszenia wraz z ich aktualnymi adresami zamieszkania, f) regulaminu Stowarzyszenia. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone Stowarzyszeniu w dniu 27 września 2016 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 4 października 2016 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, Stowarzyszenie nie wykonało zarządzenia Przewodniczącej Wydziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, co oznacza, że zgodnie z dyspozycją art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sprawy, Stowarzyszenie wnoszące zażalenie nie wykonało zarządzenia Przewodniczącej Wydziału i nie uzupełniło braków formalnych zażalenia, co skutkuje jego odrzuceniem. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o zwrocie wpisu od zażalenia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.