IV SA/Wa 2153/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi D. R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji oddala skargę. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] maja 2018 roku nr [...] Wojewoda[...], po rozpatrzeniu D.R. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2018r., znak: [...]. sprostowanego postanowieniem z dnia [...] maja 2018r., w przedmiocie wyjaśnienia na wniosek D. R. wątpliwości co do treści zapisów pkt 2 lit. e decyzji własnej z dnia [...]sierpnia 2015r., znak: [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości - utrzymał ww. swoją decyzję w mocy. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości położonej w miejscowości [...], gm. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki: nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha. nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność D. R. (KW Nr[...]), poprzez zezwolenie [...] S.A. z siedzibą w [...] na założenie i przeprowadzenie nad nieruchomością przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w ramach realizacji inwestycji pn. "Budowa dwutorowej linii 400 kV [...] z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kVw relacji[...]". Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez D. R. ww. decyzja została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] września 2015r. Kolejną decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. Starosta [...] zezwolił inwestorowi-[...] S.A. z siedzibą w [...] na niezwłoczne zajęcie ww. nieruchomości skarżącego. Decyzja została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] września 2015r. D. R. pismem z dnia [...] lutego 2018 roku wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie postanowienia w zakresie wyjaśnienia wątpliwości, co do treści ww decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. w części pkt. 2 lit.e o brzmieniu: "2. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości polegać będzie na zezwoleniu na: e) wycince istniejącego na nieruchomości - działce nr [...] drzew i krzewów w zakresie niezbędnym do wybudowania linii oraz jej eksploatacji, na obszarze wskazanym na mapie stanowiącej załącznik do niniejszej decyzji." Starosta [....] działając na podstawie art. 113 § 2 K.p.a. postanowieniem z dnia [...] marca 2018r., sprostowanym postanowieniem z dnia [...] maja 2018r., odmówił wyjaśnienia powyższych wątpliwości co do treści zapisów pkt 2 lit. e decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2015r. Jak uzasadnił, treść pkt 2 lit. e ww. decyzji nie jest niejednoznaczna, ani też nie zawiera jakiejkolwiek zawiłości, które mogłyby utrudnić ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Z treści rozstrzygnięcia jasno wynika, że ograniczenie sposobu korzystania z części nieruchomości polega min. na zezwoleniu przeprowadzenia wycinki istniejących na nieruchomości o nr [...] drzew i krzewów w zakresie niezbędnym do wybudowania linii oraz jej eksploatacji, na obszarze wskazanym na mapie stanowiącej załącznik do niniejszej decyzji. Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem D. R. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki zawiłości i jednoznaczności treści pkt 2 lit. e ww decyzji Starosty [...] jak i wskazując na brak podjęcia działań w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Wojewoda [...], rozpoznając zarzuty zażalenia stwierdził ich niezasadność. Wskazał, iż wbrew twierdzeniu strony, podnoszony zapis jest jednoznaczny, nie zawiera jakiejkolwiek zawiłości, która mogłaby utrudnić ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Ponadto wskazał, że postanowienie w sprawie wyjaśnienia treści decyzji może odnosić się tylko i wyłącznie do zapisów decyzji. Wniosek strony nie może stanowić podstawy do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w kwestiach dotyczących rozstrzygnięcia w decyzji i dokonywania ponownej oceny stanu faktycznego w sprawie. Skargę na powyższe postanowienie wniósł D. R., zaskarżając je w całości. Skarżący wniósł o uchylenie obu postanowień i o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi opisał stan faktyczny sprawy jak również podniósł, iż wniosek podyktowany był trudnością jaka nastąpiła w sformułowaniu punktu 2 lit. e w/w decyzji. Powyższe rozstrzygnięcie nie wyjaśnia czy inwestor poprzez wydaną decyzję dotyczącą ograniczenia korzystania z gruntu został zwolniony z obowiązku ubiegania się o decyzję w zakresie wycinki drzew. Tym bardziej, w ocenie skarżącego, niezrozumiały jest ten zapis gdyż u wszystkich innych właścicieli, wobec których również wydane były decyzje Starosty [...], inwestor wystąpił o decyzje szczegółowe do wójtów lub Lasów Państwowych. Natomiast wobec skarżącego nie wystąpił o uszczegółowienie przedmiotowego ograniczenia, wskazując jedynie na decyzje Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] ograniczającą sposób korzystania z części nieruchomości skarżącego. Jednocześnie uznał, iż błędnie przyjęto, iż przedmiotowy wniosek podyktowany był nowymi dowodami. Skarżący bowiem jedynie wnosił o sprecyzowanie pkt 2 lit e w zakresie nadanych uprawnień Inwestorowi, a więc zapisu wcześniej wydanej decyzji. Natomiast postanowienie wydane w niniejszej sprawie, miało jedynie wyjaśnić czy decyzja Starosty [...] jest jednocześnie decyzją tożsamą z decyzją wójta, burmistrza, prezydenta miasta lub Lasów Państwowych zezwalającą na wycinkę drzew z powierzchni leśnej. Wojewoda [...], w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Podniósł, iż zarzuty skargi są bezzasadne i nie wskazują na nowe okoliczności, które nie byłyby uwzględnione w prowadzonym postępowaniu. W ocenie organu skarga stanowi jedynie powtórzenie zarzutów, które zostały w pełni wyjaśnione i ocenione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż ani zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2018 roku ani utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia Starosty [..] z dnia [...] marca 2018r. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym konieczność ich uchylenia. W myśl art. 113 § 2 K.p.a. organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. W sprawie niniejszej żądanie strony dotyczyło wyjaśnienia pkt 1 lit e decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości stanowiącej własność skarżącego, tj. zapisu: "2.Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości polegać będzie na zezwoleniu na: e) wycince istniejącego na nieruchomości - działce nr [...] drzew i krzewów w zakresie niezbędnym do wybudowania linii oraz jej eksploatacji, na obszarze wskazanym na mapie stanowiącej załącznik do niniejszej decyzji". Na wstępie rozważań wyjaśnić należy, iż rolą cytowanego przepisu jest umożliwienie organowi wyjaśnienia treści wydanej przez niego decyzji, przy czym nie może prowadzić to do zmiany decyzji administracyjnej w znaczeniu przyjętym w art. 16 k.p.a. Podkreślić bowiem należy, iż organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia (art. 110 k.p.a.). Oznacza to, że organ ten nie może w szczególności zmienić takiej decyzji, chyba że zezwalają na to przepisy szczególne. Przepis art. 113 § 2 k.p.a. nie odnosi się do instytucji zmiany decyzji, lecz reguluje zagadnienia wyjaśnienia jej treści. Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji konieczne jest wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. W piśmiennictwie przyjmuje się zasadniczo, że przedmiotem wyjaśnienia jest rozstrzygnięcie (osnowa) zawarte w decyzji (J. Borkowski (w:) K.p.a, Komentarz, Warszawa 1996, s. 516). Przy czym może się zdarzyć, iż wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji to także wyjaśnienie niejednoznacznych i niejasnych sformułowań zawartych w uzasadnieniu decyzji, zwłaszcza zaś wtedy, gdy wyjaśnienie wątpliwości co do treści uzasadnienia jest konieczne dla wyjaśnienia treści osnowy decyzji (por. Andrzej Wróbel, K.p.a. Komentarz, LEX 2015 , t. 12 do 113 ). W orzecznictwie podkreśla się, iż sięgnięcie do instytucji wyjaśnienia treści decyzji prowadzić ma do usunięcia niejasności co do treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. A contrario zatem wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Nie może też, co wydaje się oczywiste, pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji. Instrument uregulowany w tym przepisie żadną miarą nie może bowiem być wykorzystywany w celu kwestionowania samej zasadności decyzji, będącej przedmiotem wyjaśnienia (por. wyrok NSA z dnia 16 czerwca 1997 r., sygn. akt I SA/Ka 1612/96, LEX nr 30804, wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II GSK 211/08, LEX nr 493163 , wyrok NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2531/10, LEX nr 1138176). Wyznaczone przepisem art. 113 § 2 k.p.a. pole działania organu jest zatem ograniczone wyłącznie do wyjaśnienia stronie zgłoszonych wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń niejasnych sformułowań, wyjaśnień bądź zastosowanych skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia. W postępowaniu prowadzonym w trybie art. 113 § 2 k.p.a. organ nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego w takim zakresie, jak w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o charakterze merytorycznym. W postępowaniu w trybie art. 113 § 2 k.p.a. organ ma jedynie obowiązek określić żądanie strony i dokonać jego konfrontacji z treścią wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, którego wyjaśnienia domaga się strona, zmierzając do oceny, czy decyzja zawiera niejasności. Odnosząc powyższe rozważania dotyczące instytucji wyjaśnienia treści decyzji do przedmiotu rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, iż dokonana przez Starostę [...] a następnie przez Wojewodę ocena treści decyzji Ww Starosty z dnia [...] sierpnia 2015r. jest prawidłowa. Skoro uregulowana w art. 113 § 2 k.p.a. instytucja wyjaśnienia służyć ma jednoznacznemu określeniu woli organu wyrażonej w decyzji, a wola ta w sposób jednoznaczny wynika z decyzji, wyjaśnienie jej treści jest zbędne. Mając powyższe na uwadze Sąd zgodził się z dokonaną przez zaskarżony organ oceną decyzji z dnia [...] sierpnia 2015r. prowadzącą do wniosku, iż wątpliwości co do jej treści obiektywnie nie istnieją. Stwierdzić bowiem należy, iż decyzja ta posiada jasno sformułowane zezwolenie dla inwestora polegające na wykonaniu wycinki drzew i krzewów na działce skarżącego o nr ew. [...] w celu założenia i przeprowadzenia nad nieruchomością przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w ramach realizacji ww przedmiotowej inwestycji. Nie nasuwa żadnych wątpliwości także określenie obszarowego zakresu prac, wskazanego na mapie stanowiącej załącznik do ww decyzji. Okoliczności podniesione w skardze nie dotyczą, w ocenie Sądu, wątpliwości skarżącego co do treści powołanego punktu decyzji, która jest całkowicie czytelna i dla każdego zrozumiała lecz braku wiedzy skarżącego co do sposobu postępowania inwestora w toku realizacji ww inwestycji poprzez dokonywanie przedmiotowej wycinki. To jednak nie podlega żadnej interpretacji ani wyjaśnianiu w powyższym trybie. Na marginesie wskazać należy, iż przed wydaniem ww decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2015 roku o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, między inwestorem a skarżącym prowadzone były przez dłuższy czas rokowania. Z uzasadnienia tejże decyzji wynika, iż podejmowane były przez inwestora wielokrotnie próby polubownego określenia warunków ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej własność skarżącego, które jednak zakończyły się niepowodzeniem. Również w dniu [...] lipca 2015 roku została przeprowadzona rozprawa administracyjna min. z udzialem skarżącego, na której inwestor – [...] S.A., w sposób dokładny wyjaśnił wszelkie watpliwości skarżącego, wskazane także w jego piśmie z dnia [...] lipca 2015 roku. Natomiast brak porozumienia zasadniczo odnosił się do kwestii odszkodowawczych, gdzie strony nie doszły do żadnego porozumienia gdyż skarżący nie przyjmował propozycji inwestora. Zatem reasumując, zdaniem Sądu, zgłoszone przez skarżącego okoliczności nie stanowią ,,wątpliwości" podlegających wyjaśnieniu w trybie art. 113 § 2 k.p.a., tym samym zasadna była odmowa załatwienie wniosku skarżącego, będącego przedmiotem rozpoznania. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Z uwagi na treść przepisu art. 119 ust.2 ppsa. Sąd skierował sprawę do rozpoznania w trybie uproszczonym.