IV SA/Wa 2155/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym : Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. L. i M. L. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2008 r. w sprawie ze skargi B. L. i M. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wyrokiem z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 2155/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. L. i M. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Następnie w dniu 28 lutego 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wnieśli o przyznanie im prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika – adwokata do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego wyżej wyroku. Wniosek ten został uwzględniony postanowieniem z dnia 28 marca 2008 r., którym to referendarz sądowy przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, wskazując jednocześnie, że skarżący na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 grudnia 2007 r. korzystają już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 7 kwietnia 2008 r. wyznaczyła adwokat A. M. pełnomocnikiem z urzędu dla B. L. i M. L., której skarżący udzielili pełnomocnictwo dnia 21 kwietnia 2008 r. Dnia 18 kwietnia 2008 r. na prośbę adwokat A. M. Sąd udostępnił pełnomocnikowi do wglądu akta niniejszej sprawy. W dniu 25 kwietnia 2008 r. pełnomocnik skarżących wraz z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu podniesiono, że skarżący w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, działając bez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli wniosek o wyznaczenie im z urzędu pełnomocnika w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowienie Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczeniu A. M. na pełnomocnika z urzędu dla B. L. i M. L. pełnomocnik skarżących otrzymała w dniu 15 kwietnia 2008 r. i niezwłocznie skontaktowała się ze skarżącymi, zaś w dniu 25 kwietnia 2008 r. uzyskała pełnomocnictwo skarżących do reprezentowania ich przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy podkreślić, iż w świetle ukształtowanego w tego typu sprawach orzecznictwa sądowego, kryterium braku winy po stronie osoby, która dokonuje określonej czynności prawnej - jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu dla dokonania czynności nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak m. in. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSP 1972/7-8/144). W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z akt sprawy, wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o uzasadnienie wyroku został złożony w terminie 7 dni od chwili dowiedzenia się o przyczynie uchybienia. Termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. rozpoczął bowiem bieg w dniu 18 kwietnia 2008 r. tj. w dniu zapoznania się pełnomocnika skarżących z aktami sprawy, natomiast przedmiotowy wniosek wniesiono do Sądu w dniu 25 kwietnia 2008 r. (dowód: koperta, karta nr 117 akt sądowych). Ponadto równocześnie ze złożeniem wniosku dopełniono uchybionej czynności – zgłoszono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednak zdaniem Sądu nie można w żaden sposób uznać, że skarżący uprawdopodobnili okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności. Za taką okoliczność nie można uznać wystąpienia skarżących, działających przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie bez profesjonalnego pełnomocnika, w terminie 7 dniu od dnia ogłoszenia wyroku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, bowiem o fakcie ustanowienia pełnomocnika skarżący dowiedzieli się dopiero w dniu 2 kwietnia 2008 r., a więc po terminie do złożenia wniosku. (patrz wyrok NSA z dnia 26.11.1997 r. I SA/Lu 1219/96, Lex nr 31857). Ponadto w terminie do złożenia wniosku skarżący nie wiedzieli czy wniosek o prawo pomocy zostanie przez Sąd uwzględniony. Zauważyć także należy, iż wniosek o uzasadnienie wyroku nie jest objęty koniecznością sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika tj. adwokata bądź radcę prawnego, tak jak ma to miejsce przy wnoszeniu do Sądu skargi kasacyjnej na podstawie art. 175 § 1 P.p.s.a. Ponadto Sąd stwierdza, że wysłane do skarżących zawiadomienia o rozprawie zawierały prawidłowo sformułowane pouczenie o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z protokołu rozprawy wynika również, że Sąd po ogłoszeniu wyroku oddalającego skargę, pouczył obecną na rozprawie skarżącą B. L. o konieczności wystąpienia w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca nie zgłaszała swoich wątpliwości w tym zakresie, ani nie podejmowała żadnych czynności zmierzających do wyjaśnienia tego pouczenia. Nie zachodziły w związku z tym podstawy do przypuszczeń, że strona, która do tej pory samodzielnie i aktywnie brała udział w postępowaniu pouczenia tego nie zrozumie i z niego nie skorzysta. Fakt, iż skarżący działali przed Sądem bez profesjonalnego pełnomocnika, o którego przyznanie wystąpili z wnioskiem po wydaniu przez Sąd wyroku, jest w zaistniałym stanie rzeczy całkowicie nieistotny w stosunku do kwestii ponoszenia przez stronę winy za niezachowanie terminu. Nie wpłynął on bowiem na uprawnienia strony w tej mierze. To zaś powoduje, iż skoro skarżący mieli możliwość złożenia wniosku w terminie i z możliwości tej nie skorzystali, ponoszą negatywne konsekwencje własnej bezczynności. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Nie została więc spełniona jedna z przesłanek niezbędnych do wniesienia skutecznie wniosku o przywrócenie terminu, stąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.