IV SA/Wa 2156/05

WyrokWSA w Warszawie2006-03-06

Skład orzekający: sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Danuta Szydłowska, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Środowiska mógł wydać postanowienie uzgadniające wykonanie regulacji rzeki w sytuacji, gdy postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla tej inwestycji zostało zawieszone?
Ratio decidendi
Minister Środowiska nie mógł wydać postanowienia uzgadniającego wykonanie regulacji rzeki, ponieważ postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla tej inwestycji zostało zawieszone. Brak rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania głównego uniemożliwiał merytoryczne orzekanie w postępowaniu uzgodnieniowym, które ma charakter pomocniczy. Organ uzgadniający powinien był rozważyć zawieszenie postępowania uzgodnieniowego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi O. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2005 r., które utrzymało w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. uzgadniające pozytywnie wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn. "Regulacja rzeki W.". Strona skarżąca podnosiła m.in. naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy przez Wójta Gminy S., naruszenie przepisów dotyczących obszaru chronionego krajobrazu oraz naruszenie jej praw do składania uwag.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2006 r. sprawy ze skargi O. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [..] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia wykonania regulacji rzeki W. 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. orzeka, iż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz O. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV SA/Wa 2156/05 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r., znak [...] Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r., znak [...], uzgadniające pozytywnie wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji realizującej cel publiczny pn. "Regulacja rzeki W. w rejonie K. w gminie S.". W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Minister Środowiska wskazał, iż: (-) postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. Wojewoda [...] uzgodnił wykonanie regulacji rzeki [...] w rejonie K. w Gminie S. w związku z wykonaniem II przeprawy mostowej w P., (-) zażalenie na powyższe postanowienie złożyło O. (dalej "T."), (-) zażalenie to jest niezasadne, a rozstrzygnięcie organu I instancji jest trafne. Odnosząc się szczegółowo do zarzutów zażalenia organ odwoławczy stwierdził, iż: (-) w postępowaniu przed organem I instancji nie doszło do pozbawienia T. prawa do udziału w "wizji terenowej" mającej miejsce w dniu [...] sierpnia 2004 r. w sytuacji, w której wskazana przez T. czynność nie była wizją a jedynie oględzinami zainicjowanymi przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W., (-) niewątpliwym uchybieniem organu jest wprawdzie zaniechanie sporządzenia notatki z przebiegu oględzin, niemniej z racji zamieszczenia jego opisu w innych dokumentach sprawy, uchybienie to należy uznać za nieistotne, (-) realizacja inwestycji nie doprowadzi do rażącego naruszenia przepisów rozporządzenia o wprowadzeniu [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu w części dotyczącej wydobycia ze strefy A i B minerałów, albowiem technologia robót, które mają być przeprowadzone, nie przewiduje wydobycia piasku poza koryto rzeki, a jedynie przemieszczenie w jego obrębie, (-) rozpatrywanie w niniejszym postępowaniu zarzutów do tzw. wariantu zerowego wymaganego w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko nie znajduje uzasadnienia, (-) nie jest także przedmiotem sprawy kwestia zabezpieczenia naftociągu Koncernu "[...]", (-) nie ma konieczności sporządzania w sprawie kolejnej ekspertyzy specjalisty [...]. Skargę na powyższe postanowienie złożyło T., podnosząc, iż zapadło ono z naruszeniem: (-) art.97§1 pkt 4 k.p.a., albowiem postępowanie o uzgodnienie inwestycji należało zawiesić do czasu sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w związku z postanowieniem Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2005 r., zawieszającym postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, (-) przepisów obowiązujących w [...] obszarze chronionego krajobrazu z mocy rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. w sprawie wprowadzenia obszarów chronionego krajobrazu (Dziennik Urzędowy Województwa [...] Nr [...] z 2002 r., poz. [...]), (-) art.26 lit.a ust.1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2001 r. nr 99, poz.1079 z późn.zm.), (-) praw T. do złożenia wniosków i żądań, albowiem Minister Środowiska nie powiadomił T. o możliwości ani terminie składania takich uwag. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Uzupełniając je organ wskazał m.in., iż: (-) postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. Wójt Gminy S. istotnie zawiesił postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, (-) postanowienie to zostało jednakże uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2005 r. a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, (-) kwestia zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie została jednakże – do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę – rozstrzygnięta, (-) zarzut T. nie znajduje zatem uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrywaną skargę skierowano przeciwko postanowieniu, o którym mowa w art.106 k.p.a., tj. postanowieniu zapadłym w trybie współdziałania organów administracji. W trybie tym organ uzgadniający zajmuje - z mocy szczególnego przepisu prawa materialnego - stanowisko (wyraża opinię) w sprawie administracyjnej, którą rozstrzyga inny organ administracji publicznej. W ocenianym postępowaniu o uzgodnienie organ uzgadniający - Minister Środowiska wyraził swoje stanowisko odnośnie dopuszczalności realizacji inwestycji, polegającej na regulacji rzeki W. w rejonie K. w gminie S., w stosunku do której – jeszcze pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - Dz.U. z 1999 r. nr 15, poz.139 z późn.zm. - wszczęto postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ("postępowanie główne"). Obowiązek przeprowadzenia takich uzgodnień wynikał z art.36a ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2001 r. nr 99, poz.1079 z późn.zm.) w związku z art.158 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. nr 92, poz.880). Zgodnie bowiem z art.36a ust.1 ustawy z 1991 r., którego działanie przedłużył art.158 ustawy z 2004 r., wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji realizującej cel publiczny na obszarze parku krajobrazowego lub obszarze chronionego krajobrazu wymaga uzgodnienia z właściwym wojewodą i sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko. Podkreślenia wymaga, iż z istoty swojej postępowanie o uzgodnienie, oparte na art.106 k.p.a., ma pomocniczy, służebny charakter w stosunku do postępowania głównego. Postępowania te pozostają zatem w ścisłym związku ze sobą. W niniejszej sprawie zależność nie została w dostateczny sposób rozważona przez Ministra Środowiska, skutkiem czego organ ten nie uwzględnił konsekwencji jakie dla prowadzonego przez niego postępowania o uzgodnienie pociągnęło za sobą pojawienie się w postępowaniu głównym kwestii obligatoryjnego zawieszenia tego postępowania do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (zwanego dalej "planem" albo "planem zagospodarowania"). Zgodnie z art.45 ust.1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w sytuacji, w której teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze, dla którego sporządzenie planu jest obowiązkowe (przypadki te wymienia art.13 ust.1 ustawy) postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia dla tej inwestycji warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Ewentualność wystąpienia przesłanek uzasadniających zastosowanie tego przepisu w postępowaniu głównym obowiązany był wyjaśnić prowadzący je Wójt Gminy S. Zalecenie takie zawarł w swoim wyroku z dnia 17 marca 2005 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 46/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, obligując organ do dokonania oceny, czy obszar, na którym planuje się regulację rzeki jest obszarem, o którym mowa w art.13 ust.1 pkt 3 ustawy. Należy podkreślić, iż: (-) po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Wójt Gminy S. - postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. - zawiesił postępowanie główne, (-) postanowienie to funkcjonowało w obrocie prawnym w dacie wydania przez Ministra Środowiska kwestionowanego w niniejszym postępowaniu postanowienia o uzgodnienie, aczkolwiek nie było ono ostateczne, (-) w dniu [...] września 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2005 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, (-) z akt sprawy nie wynika, aby organ ten ponownie rozstrzygnął kwestię zawieszenia postępowania głównego. Powyższe upoważnia do stwierdzenia, iż Minister Środowiska orzekł w przedmiocie uzgodnień w sytuacji, w której istotna dla toku postępowania głównego, kwestia jego zawieszenia na podstawie art.45 ust.1 ustawy nie była rozstrzygnięta ostatecznym orzeczeniem administracyjnym. Brak tego rozstrzygnięcia powodował, iż w dacie uzgadniania decyzji przez Ministra Środowiska nie było wiadome, czy ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji bezwzględnie wymaga uprzedniego uchwalenia planu zagospodarowania obejmującego teren inwestycji. Okoliczność ta była w ocenie Sądu przeszkodą do wydania przez Ministra Środowiska merytorycznego orzeczenia w przedmiocie uzgodnienia planowanej inwestycji. Z punktu widzenia postępowania prowadzonego przez Ministra Środowiska to, czy ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji będzie wymagało planu zagospodarowania, czy też nie, nie było bowiem obojętne. Wiąże się to z faktem, iż zarówno ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym, jak i ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 z późn.zm.) zobowiązują organy gmin uchwalające plany zagospodarowania do zawarcia w nich postanowień dotyczących ochrony środowiska przyrodniczego (art.10 ust.1 pkt 8 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art.15 ust.2 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). O ile zatem ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania dla planowanej inwestycji wymagałoby planu, to: 1) obligatoryjnie zawierałby on postanowienia dotyczące ochrony środowiska przyrodniczego, 2) postanowienia te musiałby wziąć pod uwagę organ uzgadniający. Wynika stąd, iż do czasu rozstrzygnięcia w postępowaniu głównym, czy konieczność uchwalenia planu zachodzi, czy też nie, wydanie przez Ministra Środowiska merytorycznego orzeczenia w postępowaniu o dokonanie uzgodnienia inwestycji nie było dopuszczalne. Organ uzgadniający winien w takiej sytuacji rozważyć zawieszenie tego postępowania na podstawie art.97§1 pkt 4 k.p.a. (do czasu rozstrzygnięcia przez organ prowadzący postępowanie główne kwestii zawieszenia tego postępowania, a następnie – w razie zawieszenia postępowania głównego na podstawie art.45 ust.1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym – do czasu podjęcia tego postępowania). Czynności tej Minister Środowiska zaniechał, co oznacza, iż w ocenianym postępowaniu doszło do naruszenia art.97§1 pkt 4 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych przyczyn na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.c, art.152 oraz art.200 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło