IV SA/Wa 2157/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. oraz małoletniego I. R. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1) zwolnić S. R. oraz małoletniego I. R. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. R. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla S. R. oraz małoletniego I. R. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. R. adwokata. Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r., w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy S. R. złożył w imieniu własnym oraz w imieniu małoletniego syna I. R. do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF oraz z danych znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżący wraz z synem przebywa w Ośrodku dla Cudzoziemców w G. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności, dochodów. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że obecnie przebywa w Ośrodku dla Cudzoziemców, nie pracuje, nie uzyskuje dochodów, nie posiada jakichkolwiek oszczędności i majątku. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu i jego synowi prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu i jego małoletniemu synowi prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.