IV SA/Wa 2160/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad umorzył postępowanie zainicjowane wnioskiem A. W. z dnia 22 lipca 2010r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] lipca 2010r. wydanym z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przez Zastępcę Dyrektora Oddziału w L. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, którym uzgodniono warunki zabudowy działki nr [...], położonej przy drodze krajowej nr [...] ( ul. [...]) w m. O., dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-handlowego z infrastrukturą towarzyszącą. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, iż w dniu 17 lipca 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), która zmieniła art. 53 ust 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej w skrócie: u.p.z.p. Przepis art. 53 ust. 5 znowelizowanej ustawy stanowi obecnie, iż uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku postępowania przed Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad, ze względu na jego specyfikę polegającą na jednoinstancyjności tego postępowania, inwestorowi nie służy zażalenie, ale wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy przez ten sam organ. Organ wskazał, iż inwestorem przedmiotowej inwestycji, która jest planowana na działce nr [...], jest G. N., natomiast A. W., która wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest właścicielką działki sąsiedniej, nr [...]. W konsekwencji tylko G. N. mógł skutecznie zainicjować postępowanie w trybie art. 127 § 3 k.p.a. W związku z powyższym w sprawie znajduje zastosowanie art. 138 § 1 pkt. 3 k.p.a., gdyż postępowanie zainicjowane wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy stało się bezprzedmiotowe. W świetle art. 105 § 1 k.p.a. bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać orzeczenia załatwiającego sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty Organ wywiódł, iż w sprawie niniejszej mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania o charakterze podmiotowym, bowiem brak jest możliwości wniesienia środka zaskarżenia przez właściciela działki sąsiedniej w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym przez zarządcę drogi. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się A. W. i wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc, iż w dotychczas prowadzonym postępowaniu w przedmiotowej sprawie przysługiwało jej prawo do składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego korzystała. Natomiast obecnie organ zamyka jej jedyną możliwość wypowiedzi jako właścicielki sąsiedniej działki. Wskazała, iż lokalizacja nowego zjazdu na działkę nr [...] w połączeniu z istniejącym już w granicy zjazdem uniemożliwi jej korzystanie z dostępu do drogi krajowej nr [...]. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy zakreślonej skargą, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] września 2010r. odpowiada prawu. Prawidłowo wskazał organ, że ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675 - zwaną dalej: ustawą o rozwoju usług) wprowadziła zmianę do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotną z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy. W myśl art. 70 pkt 6 lit. b tej ustawy, art. 53 ust. 5 u.p.z.p. otrzymał brzmienie: "Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane." Ustawa o wspieraniu rozwoju usług - zgodnie z art. 87 - weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29, który wszedł w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Oznacza to, iż zaczęła obowiązywać od 17 lipca 2010 r. (data aktu - 7 maja 2010 r., data ogłoszenia - 16 czerwca 2010 r.) i od tego też dnia obowiązuje art. 53 ust. 5 u.p.z.p. o treści wyżej przywołanej. W świetle powyższego od dnia 17 lipca 2010 r. wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia przez inną osobą bądź podmiot aniżeli sam inwestor na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Z kolei wniesione zażalenia (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, co ma miejsce w niniejszej sprawie ) przed tą datą, a nierozpoznane do dnia wejścia w życie omawianej ustawy, nie mogły zostać merytorycznie rozpoznane. Organ odwoławczy obowiązany był stosować przepisy aktualne w dniu wydawania aktu administracyjnego. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, a także stan faktyczny sprawy Sąd uznał, iż istotnie skarżącej nie przysługiwało prawo do skutecznego wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2010r., którym uzgodniono warunki zabudowy działki nr [...] położonej przy drodze krajowej nr [...] w m. O. dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo- handlowego z infrastrukturą. W konsekwencji rozstrzygnięcie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o umorzeniu postępowania na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. jako zgodne z prawem należało uznać za prawidłowe. Odnosząc się do podniesionej przez skarżącą niemożliwości wypowiedzenia się w zakresie projektowanego zjazdu, należy wyjaśnić, iż postanowienie, które nie należy do kategorii postanowień rozstrzygających o istocie sprawy, lecz jest jedynie elementem głównego rozstrzygnięcia, może być przez strony ( także przez skarżącą) kwestionowane w ewentualnym odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie o ustalenie warunków zabudowy, zgodnie z art. 142 k. p. a. W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. - oddalił skargę.