IV SA/Wa 2163/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. L. i R. L. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji rolnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A. L. i R. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji do czasu zakończenia postępowania przed Sądem. Pismem z dnia 25 marca 2011 r. Sąd zwrócił się do organu o udzielenie informacji, czy zaskarżona decyzja została już wykonana. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ przekazał do Sądu pismo organu I instancji, z którego wynika, że zaskarżona decyzja została wykonana przez skarżących w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwana dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem aktów zobowiązujących; ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy wskazany we wniosku akt administracji - decyzja Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych jest aktem podlegającym wykonaniu; po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania czy skarżący w sposób przekonywujący i pełny wykazał przesłanki - okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania ww. decyzji, a po trzecie czy ww. przesłanki istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 p.p.s.a. Sąd uznał, że w rozpoznawanym przypadku żądaniem wstrzymania wykonania została objęta ostateczna decyzja, która wprawdzie należy do aktów podlegających wykonaniu - poprzez zapłatę kwoty pieniężnej, jednakże jak wynika z akt sprawy decyzja ta została już wykonana. Z udzielonej przez organ w dniu 15 kwietnia 2011 r. odpowiedzi na wezwanie Sądu oraz z nadesłanej przez skarżących kserokopii dowodu wpłaty wynika, że w dniu 25 października 2010 r. skarżący wpłacili na konto Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych wynikającą z decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. należną kwotę w wysokości 128772,92 zł. Mając powyższą okoliczność na względzie Sąd uznał, że bezprzedmiotowy stał się wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wobec tego bezzasadnym jest badanie, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w ww. przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.