IV SA/Wa 2170/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków M. P. i P. D. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. P. i P. D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z 9 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargą M. P. i P. D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Powyższe postanowienia zostało doręczone M. P. 27 grudnia 2016 r., a P. D. 11 stycznia 2017 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym 3 stycznia 2017 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednocześnie złożyli pięć odpisów skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której uchybiono, skarżący wskazali, że nie złożyli odpisów skargi, albowiem w natłoku życia codziennego i pism przychodzących z Sądu przeoczyli pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi. Dodali, że w krótkim czasie otrzymali kilka pism, a z racji tego, że nie są prawnikami, doczytali tylko, że konieczne jest uiszczenie opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej również "p.p.s.a."), sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniosek o przywrócenie terminu wniesiono w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniono czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2012 r. II GSK 1721/12, wskazane orzeczenie oraz orzeczenia powołanie poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego siedmiodniowego terminu. Skarżący oświadczyli, że w grudniu 2016 r. z pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którym doręczane było postanowienie o odrzuceniu ich skargi z powodów braków formalnych, dowiedzieli się, że uchybili terminowi do złożenia odpisów skargi. Z akt sprawy wynika, że ww. korespondencję M. P. otrzymała 27 grudnia 2016 r. Wniosek o przywrócenie terminu skarżący wnieśli 3 stycznia 2017 r. Tym samym należało uznać, że termin do złożenia rozpoznawanego wniosku został zachowany. Dalej Sąd miał na uwadze, że skarżący wraz z rozpoznawanym wnioskiem dokonali czynności, której uchybili w zakreślonym terminie – złożyli pięć odpisów skargi. W dalszej kolejności oceny Sądu wymagała przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329). W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisów skargi nie zasługiwał na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnili, aby niedokonanie powyższej czynności procesowej w wyznaczonym terminie było następstwem okoliczności, za które nie ponoszą odpowiedzialności. Z akt sprawy wynika, że pismami sądowymi z 19 września 2016 r. zostały doręczone skarżącym: odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi, a także odpis odpowiedzi na skargę i tzw. pouczenie wstępne (pouczenie o treści art. 46, art. 47, art. 70 i art. 210 § 1 p.p.s.a.). Powyższa korespondencja została wysłana w jednej kopercie i skarżący nie kwestionuje, że jej nie otrzymali. Argumentacja skarżących wskazująca na brak ich winy w uchybieniu terminu do nadesłania odpisów skargi sprowadzała się do tego, że przeoczyli w przesyłce sądowej pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Następstwem tego, było niewykonanie wezwania Sądu do nadesłania odpisów skarg przez któregokolwiek ze skarżących, którzy - jak podkreślili - nie mają wykształcenia prawniczego. W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie uprawdopodabniały braku winy skarżących M. P. i P. D. w uchybieniu terminu do złożenia odpisów skargi. Okoliczności te wskazywały bowiem na niedbalstwo w zapoznaniu się z korespondencją sądową i ze swojej istoty nie mogły uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Sąd miał również na uwadze, że wezwanie skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi było solidarne, tzn. skierowane do obu skarżących, ale wystarczające było, aby jeden ze skarżących wykonał wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostawał fakt, że skarżący pozostałe czynności wykonali prawidłowo (uiścili wpis sądowy od skargi). Sąd nie podzielił również stanowiska skarżących, że jako osoby nie posiadające wykształcenia prawniczego nie były w stanie wykonać wezwania. Sąd, stosownie do treści art. 6 p.p.s.a., udzielił skarżącym występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczył ją o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. W świetle powyższego Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odpisów skargi i odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.