IV SA/Wa 2177/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Pracowniczej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniową [...] w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Pracowniczej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pracownicza Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa [...] w [...] (dalej: PSBM [...] w [...]) wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji celu publicznego wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona skarżąca podniosła, że zgodnie ze stanowiskiem organów administracji w niniejszej sprawie dla rozpoczęcia przedmiotowej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę. W ocenie strony skarżącej, skoro inwestor może niemal niezwłocznie rozpocząć roboty budowlane, to skutki realizacji inwestycji mogą być trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy zarówno szkody majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić należy, że strona skarżąca ma obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest natomiast brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie spełnia wskazanych wyżej wymogów. Skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawił żadnej konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, stwierdzenie strony skarżącej, że realizacja inwestycji może spowodować trudne do odwrócenia skutki nie stanowi uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a tym samym nie jest możliwa ocena, czy wystąpiły ustawowe przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.