IV SA/Wa 2180/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić P. K. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla P. K. adwokata. P. K. (dalej "skarżący") wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku z dnia 3 sierpnia 2015 r. wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Otrzymują świadczenie z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości po 600 zł miesięcznie na osobę. Nie posiadają w Polsce żadnego majątku. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że skarżący nie posiada majątku i oszczędności, z których mogłaby pokryć koszty postępowania. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego i jego żony jest świadczenie socjalne w łącznej wysokości 1200 zł miesięcznie (na dwie osoby), które w całości przeznaczane jest na zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Zatem opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.