IV SA/Wa 2181/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2015 r. wniosku C. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 rok postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. C. W. zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci. We wniosku Skarżąca stwierdziła, że znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej - jest emerytką i otrzymuje emeryturę w wysokości 1.570 zł miesięcznie, którą w całości przeznacza na niezbędne utrzymanie (zakup pożywienia, lekarstw, utrzymanie mieszkania). Referendarz sądowy wezwał Skarżącą do złożenia: 1) wyciągów z rachunków bankowych będących w posiadaniu Skarżącej, dokumentujących operacje na tych rachunkach w ostatnich trzech miesiącach, 2) dokumentu potwierdzającego wysokość emerytury (np. odcinka wypłaty emerytury lub kopii decyzji organu rentowego ustalającej aktualną wysokość świadczenia), 3) szczegółowego wykazu wydatków ponoszonych miesięcznie na konieczne utrzymanie (m. in. na zakup żywności, odzieży, środków czystości, leków, utrzymanie mieszkania oraz inne potrzeby) oraz ich udokumentowanie za pomocą kopii faktur i rachunków. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie nadesłała: 1) kopię decyzji o wysokości emerytury (1.289,94 zł miesięcznie netto), 2) wyciąg z rachunku bankowego, z którego wynika, że na rachunek bankowy Skarżącej wpływają środki tytułem opłaty za czynsz - mieszkanie w Z. (z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz ze skargi wynika, że Skarżąca mieszka w Z.) oraz że posiada kartę kredytową. W tych okolicznościach referendarz wezwał ponownie Skarżącą do uzupełnienia wniosku, zobowiązując ją do złożenia: 1) oświadczenia wskazującego, czy mieszkanie w Z. jest obecnie zamieszkane i przez kogo, 2) wyjaśnienia, czyją własnością jest dom/mieszkanie w Z., w którym Skarżąca obecnie mieszka i kto ponosi koszty jego utrzymania, 3) dokumentów (rachunki, faktury, dowody wpłaty itp.) potwierdzających wysokość ponoszonych opłat za energię elektryczną, gaz, wodę i inne wydatki ponoszone w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, 4) dokumentów (umów kredytowych) potwierdzających obciążenia finansowe (zaciągnięte kredyty/karty kredytowe, pożyczki, ich wysokość, wysokość spłacanych rat i wysokość zobowiązań pozostałych do spłacenia) oraz 5) dokumentu potwierdzającego zawieszenie (zaprzestanie) prowadzenia działalności gospodarczej pod nazwą [...] w Z. (np. kopii decyzji o wykreśleniu z ewidencji wszystkich działalności gospodarczych, informację o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej zawierającą okres zawieszenia). Skarżąca nie udzieliła w terminie odpowiedzi na to wezwanie. Postanowieniem z 13 stycznia 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Skarżąca wniosła sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia wskazując m. in., że nie była w stanie w terminie nadesłać żądanych dokumentów. Do sprzeciwu Skarżąca dołączyła kopie: - aktu notarialnego dotyczącego własności domu w Z. (jego właścicielem jest M. W.), - umów o pożyczki wraz z harmonogramami spłat rat, - dokumentu dotyczącego karty kredytowej oraz salda, - dokumentów potwierdzających ponoszenie kosztów energii elektrycznej, wody i opału, - decyzji o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Jako że sprzeciw nie został odrzucony sprawa, zgodnie z powyższym przepisem, podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analizując sytuację finansową Skarżącej uwidocznioną we wniosku oraz w nadesłanych dokumentach należy stwierdzić, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca jest osobą niezamożną, uzyskiwane przez nią miesięczne dochody z tytułu emerytury w wysokości 1.289,94 zł netto oraz dochody z tytułu wynajmu mieszkania (220 zł miesięcznie), a także obciążenie spłatami rat zaciągniętych pożyczek przemawia za przyznaniem prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Należy zaznaczyć, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 24.633 zł, stąd wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 739 zł. Kwoty takiej Skarżąca nie byłaby w stanie uiścić. W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.