IV SA/Wa 219/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., na podstawie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej: k.p.a., art. 3 pkt 2 i art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.) oraz art. 48 ust. 2 pkt 1a i art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), uzgodnił w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na odzysku odpadów o kodach 15 01 04, 15 01 10, 16 05 04, planowanego na działce nr [...], obręb P., gmina W. Zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji w dniu 29 września 2008 r. złożyła E. P.. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. Główny Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 144 k.p.a., umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż w związku z wejściem w życie 15 listopada 2008 r. ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227), zwanej dalej jako ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku, wprowadzone zostały zmiany przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska. Stosownie do art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska, przed dniem 15 listopada 2008 r., a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie jednak z art. 153 ust. 2 cyt. ustawy na postanowienia organów inspekcji sanitarnej wydane w ww. sprawie nie przysługuje zażalenie. W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie spełnione zostały warunki zastosowania art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, zatem z dniem 15 listopada 2008 r. stronom postępowania przestało przysługiwać prawo złożenia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji. Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2008 r. złożyła E. P. wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie zażalenia do rozpoznania przez właściwy organ. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 153 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku poprzez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, polegające na umorzeniu postępowania wszczętego przed wejściem w życie cyt. ustawy. Zdaniem skarżącej zastosowanie przepisu art. 153 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku z uwagi na zamieszczenie tego przepisu przez ustawodawcę w rozdziale o przepisach przejściowych i końcowych, miałoby miejsce tylko wtedy, gdyby postanowienie, na które złożyła zażalenie zostało wydane w okresie obowiązywania już cyt. ustawy, tj. po 15 listopada 2008 r. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowe zażalenie zostało złożone w dniu 29 września 2008 r., czyli przed wejściem w życie ustawy, w ocenie skarżącej zastosowanie mają przepisy dotychczasowe, pozwalające na merytoryczne rozpatrzenie jej zażalenia. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) zadaniem sądu jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dacie ich wydania. W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowane postanowienie nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jego legalności. W niniejszej sprawie spór dotyczy wykładni, a w konsekwencji zastosowania przepisu art. 153 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Przepis powyższy w ust. 1 stanowi, że do spraw wszczętych, na podstawie przepisów zmienianej w art. 144 ustawy Prawo ochrony środowiska, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe, z tym że dotychczasowe kompetencje określonych organów przejmują inne wymienione w przepisie organy administracyjne. Należy podkreślić, że przepis powyższy odnosi się do postępowań głównych. W niniejszej sprawie tym postępowaniem jest postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na odzysku odpadów o kodach 15 01 04, 15 01 10, 16 05 04, planowane na działce nr [...], obręb P., gmina W. To postępowanie, jak wynika z akt sprawy nie zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej. Oznacza to, że zgodnie z ust. 1 art. 153 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku będzie ono dalej prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych. Przepis art. 153 ust. 1 ustawy nie reguluje natomiast kwestii związanych z postępowaniami prowadzonym przez organ współdziałający w wydaniu decyzji, a więc w trybie uzgodnieniowym na podstawie art. 106 k.p.a. W przypadku tych postępowań, zgodnie z art. 153 ust. 2 cyt. ustawy, na postanowienia np. organów inspekcji sanitarnej, a więc wydane w trybie art. 106 k.p.a., nie przysługuje zażalenie. Z przepisów prawnych nie wynika jednak bezpośrednio, jaki skutek prawny wywiera zmiana obowiązujących reguł na zażalenia, które zostały wniesione, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, pod rządami uchylonych przepisów, ale są jeszcze nie rozpoznane przez organ odwoławczy. Biorąc pod uwagę fakt, że w obecnym stanie prawnym możliwość wnoszenia zażaleń od omawianego rodzaju postanowień została w art. 153 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wyłączona, w ocenie Sądu należy przyjąć, że nie ma również podstaw merytorycznego rozpatrywania zażaleń wniesionych w okresie wcześniejszym. Do przyjęcia takiego stanowiska uprawnia fakt, iż ustawodawca w art. 153 ust. 2 nie określił granic czasowych wydania powyższych postanowień. Reguła zatem określona w tym przepisie znajduje zastosowanie do postanowień wydanych przez organy wymienione w tym przepisie zarówno na gruncie już uchylonych jak i obecnych rozwiązań prawnych. W stosunku do zażaleń wniesionych przed dniem zmiany przepisów organy wyższej instancji utraciły więc możliwość ich merytorycznego rozpoznania i w związku z tym prowadzone przez nie postępowanie stało się bezprzedmiotowe i jako takie powinno podlegać na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzeniu. Stwierdzić należy zatem, iż organ odwoławczy zasadnie uznał, iż postępowanie odwoławcze dotyczące zażalenia E. P. jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. należało umorzyć. Trzeba bowiem podkreślić, iż stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należało wziąć pod rozwagę, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).