IV SA/Wa 2190/06

Dnia 26 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2007 roku sprawy ze skargi S. M. i G. M. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia - Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) października 2006 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, po rozpoznaniu wniosku S. M. i G. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w L. z dnia (...) lipca 2006 r. w przedmiocie przedłużenia funkcjonowania zjazdu z drogi krajowej nr (...) na działkę nr (...) w celu prowadzenia budowy zakładu tapicerskiego z salonem mebli, na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podniósł, że warunkiem skuteczności czynności procesowej - w tym przypadku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Wyjaśnił, że decyzja Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w L. z dnia (...) lipca 2006 r. została doręczona skarżącym w dniu 7 sierpnia 2006 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany w placówce pocztowej w dniu 29 sierpnia 2006 r., co potwierdza data stempla pocztowego. Wyjaśnił także, że zgodnie z pouczeniem zawartym w treści zaskarżonego postanowienia skarżącym przysługiwał 14 dniowy termin na wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który upłynął w dniu 21 sierpnia 2006 r. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli S. M. i G. M. a, podnosząc, że nie zostali dostatecznie poinformowani o ewentualnej możliwości przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wyjaśnili, że w dacie otrzymania decyzji organu pierwszej instancji przebywali na urlopie, a w ich imieniu korespondencję odebrała córka, która nie jest upoważniona do zapoznawania się z treścią pism. W skardze wnieśli o przywrócenie terminu do rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, o zarządzenie powtórnego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy, o zlecenie GDDKiA stosowania rozwiązań bezpiecznych w zakresie ruchu drogowego i o uznanie zasadności starań o bezpieczne skomunikowanie zakładu skarżących bezpośrednio z drogi krajowej nr (...). W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zawarte w zaskarżonym postanowieniu stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani wskazaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn w niej nie podniesionych. Przede wszystkim należy podnieść, że zaskarżone postanowienie zostało wydane po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który nie został podpisany przez żadnego z wymienionych pod wnioskiem skarżących. Należy wskazać, iż Kodeks postępowania administracyjnego przyjął zasadę ograniczonego formalizmu w zakresie formy i treści podania, a więc także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (por. art. 63 § 1 kpa). Stosownie bowiem do art. 63 § 2 i § 3 kpa wniosek taki powinien zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz podpis. Spełnienie wymagań formalnych, wynikających z cytowanych przepisów - m.in. podpisanie pisma przez wnoszących gwarantuje, że czynność procesowa została dokonana przez osoby określone jako dokonujące danej czynności procesowej - w tym przypadku wniesienia o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie skarżący nie podpisali wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przedmiotowy wniosek jest wydrukiem komputerowym i pod treścią żądania figurują jedynie pierwsze litery imienia i pełne nazwiska wnoszących o ponowne rozpatrzenie sprawy. Brak jest natomiast własnoręcznych podpisów. Oczywistym jest, że braki pisma mogą być przez stronę uzupełnione w postępowaniu administracyjnym. Przepis art. 64 § 2 Kpa nakazuje wręcz w przypadku, gdy podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, wezwać wnoszącego do usunięcia braków, pod odpowiednim rygorem. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy nie wezwał stron postępowania - stosownie do art. 64 § 2 kpa - do usunięcia braków wniesionego przez nich pisma, lecz pismo to (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) rozpoznał mimo, że nie wywoływało ono skutków prawnych. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa i z tego względu podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Organ rozpoznając ponownie sprawę wezwie strony pod rygorem z art. 64 § 2 kpa do usunięcia wskazanego braku podania i jeżeli zostanie brak podpisów zostanie usunięty , rozpatrzy ponownie sprawę, wydając stosowne rozstrzygnięcie. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego, orzekł jak w sentencji.