IV SA/Wa 2190/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2007., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: zwolnić S. K. od kosztów sądowych. S. K. w toku postępowania w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania zwrócił się do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Poza częścią domu o pow. 170 m², zamieszkałego przez 3 rodziny, nie posiada innych nieruchomości, ani majątku. Wnioskodawca uzyskuje dochód w wysokości 1300 zł z tytułu emerytury, jego żona – w wysokości 800 zł (emerytura). Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazał on, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Z informacji podanych we wniosku wynika, iż dochód miesięczny uzyskiwany przez skarżącego i jego żonę wynosi 2100 zł. Poza częścią domu, skarżący nie posiada innych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, uznać należy, że nie będzie on w stanie podołać kosztom sądowym niniejszego postępowania. W związku z powyższym należało uznać, że poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w wysokości 100 zł, mogłoby wiązać się z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.