IV SA/Wa 2193/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w S. na pismo Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę Skarżące Stowarzyszenie [...]. z siedzibą w STOWARZYSZENIE [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy W. z [...] maja 2011 r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą: "[...]" w m. K., gm. W.. Skarżący wskazał, że pismem z 8 maja 2012 r. wystąpili do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z żądaniem podjęcia działań z urzędu w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Stowarzyszenie podniosło liczne zarzuty względem tej decyzji, konkludując, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. Jako podstawę dla żądania wszczęcia postępowania z urzędu, Stowarzyszenie wskazało m.in. art. 76 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). W odpowiedzi na wystąpienie skarżącego Stowarzyszenia, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, zaskarżonym do Sądu pismem z [...] lipca 2012 r., stwierdził, że nie widzi podstaw do skorzystania z uprawnienia wynikającego z art. 76 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Organ ustosunkował się do zarzutów strony skarżącej. Sąd zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Jak wynika z akt sprawy skarżące Stowarzyszenie wystąpiło z żądaniem wszczęcia z urzędu przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, postępowania w trybie art. 76 ust 1 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przez organy, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 2-4, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska kieruje wystąpienie, którego treścią może być w szczególności wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie podzielił jednak wątpliwości skarżącego Stowarzyszenia dotyczących legalności decyzji Wójta Gminy W. z [...] maja 2011 r., o czym poinformował stronę skarżącą w piśmie z 31 lipca 2012 r. Zauważyć zatem należy, iż żądanie STOWARZYSZENIE [...] z [...] maja 2012 r. należy rozpatrywać w zakresie wniosku, o którym mowa w art. 241 K.p.a. Przedmiotem takiego wniosku mogą bowiem być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Podmiot występujący z wnioskiem, o jakim mowa w art. 241 K.p.a., dotyczącym potrzeby ochrony interesu publicznego, nie może uzyskać żadnej decyzji administracyjnej (postanowienia), której byłby adresatem. Z tego względu nie można zgodzić się ze skarżącym Stowarzyszeniem, że zaskarżone pismo z [...] lipca 2012 r. jest w istocie postanowieniem, o jakim mowa w Dziale II, rozdział 9 K.p.a. Skarga Stowarzyszenia [...] nie ma zatem cech środka prawnego uregulowanego w przepisach postępowania administracyjnego lub innych procedurach, a za to zawiera sygnalizację o ewentualnych nieprawidłowościach, popełnionych przez organ przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą: "[...]" w m. K., Gm. W.. Tymczasem w sprawach tego rodzaju sądy administracyjne nie są właściwe. Wnioski zawarte w Dziale VIII K.p.a. stanowią realizację wolności konstytucyjnej (art. 63 Konstytucji RP), stanowią formę kontroli obywatelskiej i nie podlegają kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 P.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.