IV SA/Wa 2200/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi J. R. i K. R. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. Postanowieniem z [...] czerwca 2016r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016, poz. 23) - dalej: "Kpa", art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199, z późno zm.), po rozpatrzeniu zażalenia K. i J. R. utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...], którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stawu w celu poprawienia stosunków wodnych na działkach o nr ewid. [...] we wsi C., gm. K, W uzasadnieniu organ wskazał, że Burmistrz K., działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, pismem z dnia 27 sierpnia 2015 r., znak: [...], wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stawu w celu poprawienia stosunków wodnych na działkach o nr ewid. [...] we wsi C., gm. K. Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. odmówił uzgodnienia ww. projektu decyzji. Na powyższe postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., pismem z dnia [...] września 2015 r., zażalenie złożyli K.i J. R. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...], Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji. Zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. poinformował o przeprowadzeniu dowodu z wizji terenowej. W dniu [...] lutego 2016 r. przeprowadzono wizję terenową, z której zgodnie z przepisami sporządzono protokół. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. ponownie odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Organ I instancji stwierdził, że rejon inwestycji stanowi siedlisko orlika krzykliwego, a realizacja inwestycji może naruszać art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, zgodnie z którym zabrania się podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000. Pismem datowanym na dzień [...] marca 2015 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu [...] marca 2016 r) J. i K. R. złożyli zażalenie na ww. postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym projekt decyzji o warunkach zabudowy winien być uzgodniony z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w odniesieniu obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody innych niż park narodowy. Planowane zamierzanie polega na budowie stawu w celu poprawienia stosunków wodnych na działkach nr [...] we wsi C. W związku z lokalizacją przedmiotowego przedsięwzięcia w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu [...], którego funkcjonowanie reguluje obecnie uchwała [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] marca 2016 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Z 2016 r., poz. [...]), oraz w obszarach Natura 2000 [...] przedmiotem postępowania uzgodnieniowego jest weryfikacja zgodności projektu decyzji o warunkach zabudowy z przepisami dotyczącymi ww. form ochrony przyrody. Z analizy akt sprawy wynika, że teren inwestycji oznaczony literami ABCD, tj. część działek o nr ewid. [...] we wsi C. stanowią grunty pastwisk i grunt pod wodą. Obszar inwestycji położony jest w niecce terenowej o wydłużonym kształcie, porośniętej zadrzewieniem z dominacją olszy czarnej. W rejonie inwestycji występują tereny otwarte, częściowo zakrzaczone z pojedynczymi drzewami. W zachodniej części terenu inwestycji znajduje się wyraźne obniżenie terenowe z grząskim dnem, porośnięte jest przez rozłogowe turzyce, jaskra rozłogowego, śledziennicę skrętolistną, pokrzywę zwyczajną, a miejscami również przez olsze. Obszar ten otaczają wały ziemne, które zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy są pozostałością po zbiorniku wodnym wykonanym około 150 lat temu. Pozostałą część terenu inwestycji porasta zadrzewienie olszowe z pojedynczym klonem pospolitym, czeremchą zwyczajną, leszczyną pospolitą. W centralnej i wschodniej części obszaru inwestycji wyraźnie widoczne jest koryto rowu melioracyjnego, prowadzące wody w kierunku wschodnim. We wschodniej części obszaru przedsięwzięcia obecny jest nasyp ziemny o wysokości ok. 0,5 m, przebiegający prostopadle do rowu. Sejmik Województwa [...] w uchwale w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] wprowadził na przedmiotowym terenie szereg zakazów, w tym zakaz likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynikają one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych (§ 4 ust. 1 pkt 2 ww. uchwały); zakaz wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwsztormowym, przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych (§ 4 ust. 1 pkt 4 ww. uchwały) oraz zakaz dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka (§ 4 ust. 1 pkt 5 ww. uchwały). Realizacja inwestycji będzie wymagała likwidacji zadrzewień nadwodnych (porastających skarpy rowu i wały otaczające obniżenie terenu, które okresowo wypełnione jest wodą podczas roztopów), zatem jest niezgodna z § 4 ust. 1 pkt 2 ww. uchwały. Niemniej jednak biorąc pod uwagę charakter inwestycji - budowa stawów należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma odstępstwo dotyczące budowy urządzeń wodnych. Budowa stawu będzie również wymagała wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, co naruszać będzie zakaz wskazany w § 4 ust. 1 pkt 4 ww. uchwały, jednakże w tym przypadku również zastosowanie ma odstępstwo dotyczące budowy urządzeń wodnych. Analizując zakaz dokonywania zmian stosunków wodnych należy wskazać, że nie ma legalnej definicji pojęcia "stosunki wodne". Z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469), który wprowadza zakaz zmiany stanu wody na gruncie, można wywieść, że chodzi tu zwłaszcza o zmianę stanu wody na gruncie, kierunku odpływu wody opadowej, kierunku odpływu wody ze źródeł, odprowadzanie wody oraz ścieków na grunty sąsiednie. Generalnie chodzi o takie działania, które ingerują w naturalny stan wody na danym terenie związanym z jego ukształtowaniem, warunkami przyrodniczymi czy też hydrologicznymi. Działaniem takim jest między innymi wykonanie przeszkody w odpływie wody opadowej z terenów sąsiednich zgodnie z naturalnym kierunkiem odpływu np. zasypanie zagłębienia, którym dotychczas spływała woda, lub też podwyższenie terenu uniemożliwiające spływ wody (por. wyrok WSA w Bydgoszczy, z 14 stycznia 2010 r., sygn. akt: II SA /Bg 995/09; wyrok WSA w Białymstoku, z 12 listopada 2011r., sygn. akt: II SAlBk 587/09). Zmiana stosunków wodnych może być spowodowana czynnikami naturalnymi (zazwyczaj tego rodzaju procesy przebiegają powoli) lub też może być wywołana działalnością człowieka, wówczas zmiany mogą zachodzić bardzo gwałtownie. Do antropogenicznych czynników bezpośrednio wpływających na stosunki wodne zalicza się m.in. pobory i zrzuty wody; zrzuty głębokich (apotamicznych) wód kopalnianych do cieków; przerzuty wody między dorzeczami; odwadnianie i intensywną, długotrwałą eksploatację wód podziemnych. Natomiast czynniki pośrednie wiążą się głównie z przeobrażeniami obszarowymi, w wyniku których zmianie ulega struktura obiegu wody. Wiążą się one z: zabiegami agrotechnicznymi; pracami melioracyjnymi; zabudową hydrotechniczną koryt cieków; budową zbiorników retencyjnych; urbanizacją terenu oraz zasadniczą zmianą sposobu użytkowania gruntów. Mając na uwadze charakter inwestycji (budowa stawu), uwarunkowania środowiskowe terenu i cel inwestycji wskazany w projekcie decyzji o warunkach zabudowy (poprawa warunków wodnych) należy stwierdzić, że realizacja i funkcjonowanie przedsięwzięcia niewątpliwie będą wiązały się ze zmianą stosunków wodnych. Tym samym należy stwierdzić, że inwestycja będzie naruszać § 4 ust.1 pkt 5 uchwały w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Należy wskazać, że zakaz ten nie obowiązuje, jeżeli zmiany te służą ochronie przyrody, zrównoważonemu wykorzystaniu użytków rolnych i leśnych lub racjonalnej gospodarce wodnej lub rybackiej. Organ I instancji stwierdził, że inwestycja realizowana ma być w miejscu niegdyś istniejących stawów, których pozostałości wyraźnie widoczne są w terenie, dlatego należy inwestycję zakwalifikować do działań mających na celu zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych. Należy wskazać, że głównymi cechami charakteryzującymi rolnictwo zrównoważone są m.in.: racjonalne wykorzystanie rolniczej przestrzeni produkcyjnej utrzymanie potencjału produkcyjnego gleb; produkcja bezpiecznej żywności; ograniczenie lub eliminacja zagrożeń dla środowiska przyrodniczego oraz troska o zachowanie bioróżnorodności. Natomiast racjonalna gospodarka rybacka, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 652) to wykorzystywanie produkcyjnych możliwości wód, zgodnie z operatem rybackim, w sposób nienaruszający interesów uprawnionych do rybactwa w tym samym dorzeczu, z zachowaniem zasobów ryb w równowadze biologicznej i na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym do rybactwa. Mając powyższe na uwadze, organ uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą odstępstwa od zakazów, gdyż inwestycja nie jest związana z ochroną przyrody lub zrównoważonym wykorzystywaniem użytków rolnych i leśnych oraz racjonalną gospodarką wodną i rybacką. Powyższe oznacza, że projekt decyzji o warunkach zabudowy jest sprzeczny z § 4 ust. 1 pkt 5 ww. uchwały. Tym samym organ nie zgodził się z oceną Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. w zakresie zgodności projektu decyzji o warunkach zabudowy z przepisami dotyczącymi Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. W związku z lokalizacją przedmiotowego przedsięwzięcia w granicach obszarów Natura 2000 przedmiotem postępowania uzgodnieniowego jest również weryfikacja zgodności projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z art. 33 ust. 1 o ochronie przyrody, zgodnie z którym zabronione jest podejmowanie działań mogących w znaczący sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, a także w znaczący sposób wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000. Obszar mający znaczenie dla [...] obejmuje rozległy kompleks[...]. Kompleksy leśne porozcinane są przez użytkowane rolniczo doliny niewielkich rzek i polany. Dla tego obszaru bardzo charakterystyczna jest zróżnicowana rzeźba terenu i mozaika siedlisk oraz liczne źródliska w postaci źródeł, młak i wysięków. Obszar ten został wyznaczony dla ochrony siedlisk przyrodniczych: leśnych [...] oraz dla gatunków zwierząt m.in. żubra, wilka, rysia, bobra, owadów związanych głównie z podmokłymi łąkami oraz ryb. Z analizy danych znanych organowi z urzędu (dokumentacja do Planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...] przyjętego zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...] - Dz. Urz. Woj. [...] z 2014 r., poz. [...]) wynika, że w rejonie inwestycji nie występują ww. siedliska przyrodnicze i siedliska ww. zwierząt stanowiących przedmiot ochrony w obszarze Natura 2000. Biorąc powyższe pod uwagę można uznać, że realizacja przedsięwzięcia nie będzie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 [...]. Obszar specjalnej ochrony ptaków [...] pokrywa się w znacznej części z obszarem siedliskowym [...].[...] ta została wyznaczona dla ochrony siedlisk gatunków ptaków szponiastych, związanych głównie z obszarami leśnymi, ale zależnymi od żerowisk na terenach otwartych (pola, użytki zielone, nieużytki) lub wodnych: bielik, orlik krzykliwy, jarząbek, puchacz, sóweczka zwyczajna, włochatka zwyczajna; leśnych m.in. dzięcioł zielonosiwy, dzięcioł czarny, dzięcioł średni, dzięcioł białogrzbiety, dzięcioł trójpalczasty, bocian czarny; łąkowych np.: derkacz, lerka; wodno-błotnych: gąsiorek, cyraneczka, sieweczka rzeczna, bekas kszyk. Z analizy uwarunkowań środowiskowych rejonu inwestycji oraz danych zebranych w ramach sporządzania planu zadań ochronnych (przyjętego zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] maja 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...] - Dz. Urz. Woj. [...] z 2014 r., poz. [...]) wynika, że wnioskowany teren jest dogodnym miejscem żerowania orlika krzykliwego. W promieniu 200 m od nieruchomości zidentyfikowany jest rewir lęgowy ww. gatunku. O potencjale tego rejonu świadczy fakt, że w ww. planie zadań ochronnych, na części obszaru inwestycji (działka nr [...], która obejmuje teren wcześniej przynależny do działki nr [...]) wyznaczono działania ochronne dla orlika krzykliwego B2 i B3 (załącznik nr 5 i 6 do ww. zarządzania). Działanie B2 jest obligatoryjne i polega na zachowaniu siedlisk żerowiskowych gatunku położonych na trwałych użytkach zielonych poprzez użytkowanie kośne, pastwiskowe lub kośno-pastwiskowe. Natomiast działanie B3 jest fakultatywne i polega na użytkowaniu kośnym, pastwiskowym lub kośno-pastwiskowym, dla którego zaleca się m.in. ograniczenie budowy i rozbudowy urządzeń melioracji wodnych, rezygnację z usuwania remiz, zadrzewień śródpolnych, oczek wodnych, i innych elementów zróżnicowanej mozaiki krajobrazów. Biorąc pod uwagę biologię gatunku, samice żerują w promieniu do 1 km od gniazda, samce do 3 km i uwarunkowania środowiskowe (rejon inwestycji stanowi tereny otwarte oraz zakrzaczenia i zadrzewienia w sąsiedztwie kompleksu leśnego) należy stwierdzić, że realizacja przedsięwzięcia może pogorszyć stan lub prowadzić do likwidacji dogodnego siedliska żerowiskowego, co może prowadzić do znaczącego oddziaływania na obszar Natura 2000. Tym samym projekt decyzji o warunkach zabudowy jest sprzeczny z art. 33 ust 1 ustawy o ochronie przyrody. W odniesieniu do zarzutów Skarżącego należy wskazać, że działania które mogą znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na ten obszar. Ocena ta jest przeprowadzana w ramach postępowania zmierzającego do wydania decyzji inwestycyjnej np.: decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli tak jak w przedmiotowej sprawie, przedsięwzięcie kwalifikuje się do uzyskania takiej decyzji. Niemniej jednak biorąc pod uwagę, że projekt decyzji narusza przepisy dotyczące Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] ocena taka jest bezzasadna. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. R. i K. R. W skardze wskazano, że jej uzasadnienie przedłożone zostanie po otrzymaniu stanowiska [...] Konserwatora Ochrony Zabytków w B. Do dnia wyrokowania do Sądu nie wpłynęło jednak uzupełnienie skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sprawa zgodnie z art. 119 ust. 3 p.p.s.a została rozpoznana w trybie uproszczonym. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie są postanowienia organów ochrony środowiska odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stawu w celu poprawienia stosunków wodnych na działkach o nr ewid. [...] we wsi C., gm. K. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w granicach wyznaczonych przez ww. przepisy Sąd nie stwierdził, aby zostało ono wydane z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, uzasadniającym jego uchylenie. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy w świetle art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015r. Nr 199 ze zm.) następuje m.in. po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w odniesieniu do obszarów objętych ochroną na podstawie przpisów o ochronie przyrody innych niż park narodowy. W tym celu organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy przygotowuje zgodnie z wymogami art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu projekt decyzji o warunkach zabudowy. Projekt ten nie stanowi jednak przyrzeczenia administracyjnego czy promesy wiążącej organ, ani tym bardziej rozstrzygnięcia, czego strona skarżąca zdaje się nie dostrzegać. Projekt sporządzany jest celem wystąpienia do organów uzgadniających i ma umożliwić tym organom dokonania uzgodnienia w zakresie leżącym w ich właściwości. Podkreślić zatem należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej nie była decyzja o warunkach zabudowy, ani jej projekt opracowany przez organ prowadzący postępowanie główne w sprawie ustalenia warunków zabudowy lecz wyłącznie rozstrzygnięcie podjęte w postępowaniu wpadkowym (art. 106 k.p.a.) przez organ uzgadniający. Z kolei przedmiotem tego uzgodnienia nie był wniosek inwestora o wydanie warunków zabudowy inicjujący postępowanie główne, lecz projekt decyzji o warunkach zabudowy przedłożony przez organ prowadzący to postępowanie organowi uzgadniającemu i zawarte w nim rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie zgodnie z przedłożonym projektem decyzji, planowane zamierzanie polegać miało na budowie stawu w celu poprawienia stosunków wodnych na działkach nr [...] we wsi C. W związku z lokalizacją przedmiotowego przedsięwzięcia w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu [...], którego funkcjonowanie reguluje obecnie uchwała [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] marca 2016 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Z 2016 r., poz. [...] zwanej w dalszej części uchwałą), oraz w obszarach Natura 2000 [...] przedmiotem postępowania uzgodnieniowego była więc weryfikacja zgodności projektu decyzji o warunkach zabudowy z przepisami dotyczącymi ww. form ochrony przyrody. W toku postępowania organy ustaliły, że teren inwestycji oznaczony literami ABCD, tj. część działek o nr ewid. [...] we wsi C. stanowią grunty pastwisk i grunt pod wodą. Obszar inwestycji położony jest w niecce terenowej o wydłużonym kształcie, porośniętej zadrzewieniem z dominacją olszy czarnej. W rejonie inwestycji występują tereny otwarte, częściowo zakrzaczone z pojedynczymi drzewami. W zachodniej części terenu inwestycji znajduje się wyraźne obniżenie terenowe z grząskim dnem, porośnięte jest przez rozłogowe turzyce, jaskra rozłogowego, śledziennicę skrętolistną, pokrzywę zwyczajną, a miejscami również przez olsze. Obszar ten otaczają wały ziemne, które zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy są pozostałością po zbiorniku wodnym wykonanym około 150 lat temu. Pozostałą część terenu inwestycji porasta zadrzewienie olszowe z pojedynczym klonem pospolitym, czeremchą zwyczajną, leszczyną pospolitą. W centralnej i wschodniej części obszaru inwestycji wyraźnie widoczne jest koryto rowu melioracyjnego, prowadzące wody w kierunku wschodnim. We wschodniej części obszaru przedsięwzięcia obecny jest nasyp ziemny o wysokości ok. 0,5 m, przebiegający prostopadle do rowu. Organ I instancji stwierdził także, że inwestycja realizowana ma być w miejscu niegdyś istniejących stawów, których pozostałości wyraźnie widoczne są w terenie, dlatego należy inwestycję zakwalifikować do działań mających na celu zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych. Dokonując oceny możliwości uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji organ odwoławczy w ocenie Sądu zasadnie uznał, że realizacja planowanej inwestycji naruszy zakaz o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 uchwały tj. zakaz dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważonemu wykorzystaniu użytków rolnych i leśnych oraz racjonalnej gospodarce wodna lub rybackiej. W sprawie nie ulega wątpliwości, że charakter inwestycji (budowa stawu), uwarunkowania środowiskowe terenu i cel inwestycji wskazany w projekcie decyzji o warunkach zabudowy (poprawa warunków wodnych) pozwalały organowi na uznanie, że realizacja i funkcjonowanie planowanego przedsięwzięcia będą wiązały się ze zmianą stosunków wodnych. Tym samym inwestycja będzie naruszać § 4 ust.1 pkt 5 uchwały w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Organ słusznie wskazał także, że w okolicznościach niniejszej sprawy (brak informacji w projekcie decyzji oraz nie uzyskanie takowych w toku postępowania) nie zachodzą także określone w w/w przepisie odstępstwa tj. zmiany te nie służą ochronie przyrody, zrównoważonemu wykorzystaniu użytków rolnych i leśnych lub racjonalnej gospodarce wodnej lub rybackiej. Nie wykazano bowiem, aby planowana inwestycja była związana z ochroną przyrody lub zrównoważonym wykorzystywaniem użytków rolnych i leśnych oraz racjonalną gospodarką wodną i rybacką. Powyższe oznacza, że projekt decyzji o warunkach zabudowy jest sprzeczny z § 4 ust. 1 pkt 5 ww. uchwały. Tym samym w ocenie Sądu organ miał podstawy do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, oraz ponownego podważenia dokonanej w tym zakresie oceny Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. w zakresie zgodności projektu decyzji o warunkach zabudowy z przepisami dotyczącymi Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. W związku z lokalizacją przedmiotowego przedsięwzięcia w granicach obszarów Natura 2000 przedmiotem postępowania uzgodnieniowego słusznie objęto również weryfikacja zgodności projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z art. 33 ust. 1 o ochronie przyrody, zgodnie z którym zabronione jest podejmowanie działań mogących w znaczący sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, a także w znaczący sposób wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000. Organy dokonały ustaleń w powyższym zakresie. Bazując na posiadanej w tym zakresie wiedzy specjalistycznej, wywiodły, że realizacja przedsięwzięcia nie będzie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 [...]. Może jednak pogorszyć stan lub prowadzić do likwidacji dogodnego siedliska żerowiskowego orlika krzykliwego, co może prowadzić do znaczącego oddziaływania na obszar Natura 2000. Tym samym słusznie uznały, że projekt decyzji o warunkach zabudowy jest sprzeczny z art. 33 ust 1 ustawy o ochronie przyrody. Działania które mogą znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 wymagają zaś przeprowadzenia oceny oddziaływania na ten obszar, która musi być przeprowadzana w ramach postępowania zmierzającego do wydania decyzji inwestycyjnej np.: decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Niemniej jednak jak słusznie zauważył organ odwoławczy, biorąc pod uwagę, że projekt decyzji narusza przepisy dotyczące Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] ocena taka jest bezzasadna. Na marginesie należy wskazać, że z projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika, że teren inwestycji nie jest objęty ochroną konserwatorską, tym samym podnoszona w skardze okoliczność, iż skarżący czekają na stanowisko konserwatora zabytków nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Tym bardziej, że w przedmiotowej sprawie organ dokonał oceny projektu decyzji jedynie pod kątem wpływu planowanej inwestycji na środowisko. Mając powyższe na uwadze, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 P.p.s.a oddalił skargę.