IV SA/Wa 2201/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Stowarzyszenia Regionalnego Ziemi R., T. Z. i J. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi krajowej postanawia: odrzucić skargę T. Z. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. skarżący T. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r., nr [...]w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi krajowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. wezwał T. Z. do nadesłania dwudziestu czterech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Ponadto Sąd pismem z dnia [...] grudnia 2010 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia [...] grudnia 2010 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwania, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] grudnia 2010 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem bezskutecznie w dniu [...] grudnia 2010 r. Skarga T. Z. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania, nie uiszczono należnego wpisu. Z informacji Oddziału Finansowo - Budżetowego Sądu z dnia [...] stycznia 2011 r. wynika, że w zakreślonym terminie nie uiszczono należnego wpisu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a, należało orzec jak w sentencji.