IV SA/Wa 2204/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. i S. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku postanawia: odrzucić skargę S. K. W piśmie z dnia 14 sierpnia 2012 r. G. P. i S. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 r. stwierdzające niedopuszczalność wniosku G. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi S. K. wskazując, iż skarżący nie posiada legitymacji do wniesienia skargi w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga S. K. podlega odrzuceniu, ze względu na brak legitymacji skargowej po stronie skarżącego. Przede wszystkim wskazać należy, że formalnymi warunkami skutecznego złożenia skargi do Sądu Administracyjnego są: 1) złożenie skargi na akt lub czynności (bezczynności) objęte zakresem właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określone w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwaną dalej Ppsa) 2) wniesienia skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich - art. 52 Ppsa; 3) wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Zatem postępowanie w sprawie może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. W ocenie Sądu po stronie strony skarżącej brak jest takiej legitymacji. Skarżącym bowiem, o którym mowa w art. 50 § 1 Ppsa jest podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zakończonym aktem lub czynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Oznacza to, że dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony również obiektywnego porządku prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2004). W niniejszej sprawie S. K. nie posiada takiej legitymacji. Zaskarżone postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zostało wydane w wyniku rozpoznania wniosku G. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2003 r. W postanowieniu objętym skargą, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził brak interesu prawnego G. P. do kwestionowania tej decyzji. Jedynym adresatem zaskarżonego postanowienia była G. P., której Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił przymiotu strony. Wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że S. K. posiada interes prawny w kwestionowaniu przed Sądem postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdzającego niedopuszczalność wniosku G. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na zakończenie należy także zaznaczyć, że co do zasady w przypadku stwierdzenia braku legitymacji skargowej wniesiona skarga podlega oddaleniu wyrokiem. Nie dotyczy to jednak sytuacji, kiedy skargę wnosi podmiot, który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 ustawy Ppsa (patrz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 227-228). Tak też jest w niniejszej sprawie, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa orzekł jak w sentencji.