IV SA/Wa 2206/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i A. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) sierpnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie zameldowania postanawia: I. odrzucić skargę A. G., II. zwrócić skarżącej A. G. cały uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. Skarżąca A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) sierpnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie zameldowania. Skarga – w myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a), czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ponadto, zgodnie z art.46 § 1 ustawy P.p.s.a każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Składając skargę nie spełniono warunków formalnych poprzez to, iż skarga nie została podpisana przez skarżącą A. G. Z powodu niespełnienia tych warunków formalnych pismo nie mogło otrzymać prawidłowego biegu. W związku z tym pismem z dnia 15 listopada 2007 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni. W piśmie tym zamieszczono pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 listopada 2007 r. Ponieważ skarżąca nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie zakreślonym dla dokonania danej czynności (termin upłynął w dniu 29 listopada 2007 r.), skargę należało odrzucić. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. W punkcie II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a ustawy P.p.s.a.