IV SA/Wa 2206/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...]wywiodło skargę na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] marca 2016 r., sprostowane postanowieniem z [...] maja 2016 r. w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie podziemnej linii kablowej 110kV wraz ze światłowodem na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Wobec tego, że wraz z wniesieniem skargi skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi a wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie został uwzględniony (postanowienie referendarza sądowego z 10 lutego 2017 r. i postanowienie WSA w Warszawie z 6 kwietnia 2017 r.), zarządzeniem z 20 czerwca 2017 r. Przewodnicząca Wydziału IV wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 (sto) złotych, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej 10 lipca 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie oraz złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zażalenie na zarządzenie z 20 czerwca 2017 r. postanowieniem NSA z 28 września 2017 r. II OZ 999/17 zostało oddalone. Z kolei postanowieniem z 9 marca 2018 r. odmówiono przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wobec powyższego zarządzeniem z 27 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 20 czerwca 2017 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie, wobec jej niepodjęcia przez adresata, została zwrócona do Sądu. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 7 maja 2018 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej. Zawiadomienie o tym fakcie pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka awizowano powtórnie 15 maja 2018 r. Do 4 czerwca 2018 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Upływ terminu określonego w art. 73 § 3 p.p.s.a. skutkuje powstaniem fikcji prawnej doręczenia – za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Przenosząc powyższe rozważania na kanwę niniejszej sprawy Sąd uznał, że wezwanie do uiszczenia wpis sądowego zostało skutecznie doręczone skarżącej 21 maja 2018 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Sąd stwierdził również, że termin do uiszczenia wpisu upłynął 28 maja 2018 r., a w zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.