IV SA/Wa 2208/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie wydania osoby ściganej państwu obcemu postanawia: odrzucić skargę. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2010 r. nr [...] o częściowym wydaniu i odroczeniu wydania państwu obcemu osoby ściganej oraz o częściowym odroczeniu rozpoznania wniosku o wydanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Podstawowym kryterium, które określa i statuuje kognicję sądów administracyjnych do kontroli rozstrzygnięć administracyjnych jest rodzaj i charakter prawnej formy działania administracji publicznej, wyznaczony przez art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Przepis ten enumeratywnie wymienia akty, jak i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2010 r., nie znajduje się w tym katalogu. W szczególności nie jest decyzją administracyjną, ani też żadnym innym aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co oznacza, że nie mogło ono stanowić przedmiotu kontroli sądu administracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1808/15, niepubl.). W tym miejscu wyjaśnić należy, że zagadnieniem ekstradycji zajmował się także Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt SK 6/10 (OTK-A 2011/7/73, Dz. U. Nr 217, poz. 1293; LEX nr 951090) wyjaśnił, że przyjęty w polskim prawie model postępowania ekstradycyjnego oparty jest na rozstrzyganiu dopuszczalności ekstradycji przez sąd (art. 55 ust. 5 Konstytucji oraz art. 603 w zw. z art. 604 § 1 kpk), a następnie rozstrzyganiu przez organ władzy wykonawczej – Ministra Sprawiedliwości wniosku o wydanie osoby ściganej władzom obcego państwa. W powołanym wyroku Trybunał jednoznacznie stwierdził, że postępowanie o ekstradycję osoby ściganej jest postępowaniem prowadzonym wyłącznie na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego. Rozstrzygnięcie Ministra Sprawiedliwości – jako organu władzy wykonawczej – nie jest zatem decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednocześnie od rozstrzygnięcia tego kpk nie przewiduje środka odwoławczego. Z powyższego wynika, że Sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli tego postępowania, a postanowienie Ministra nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga – jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych – nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.