IV SA/Wa 2209/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] października 2005r. [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność organu w sprawie rozpatrzenia w terminie wniosku o rozgraniczenie działek postanawia: - odrzucić skargę Skarżąca T. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] października 2005r. [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność Wójta Gminy W. w sprawie rozpatrzenia w terminie wniosku o rozgraniczenie działek o nr [...] i [...], położonych we wsi Z. Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz.1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zaskarżone postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wydało w wyniku rozpoznania zażalenia skarżącej w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na bezczynność organu I instancji ( Wójta Gminy W.) w sprawie rozpatrzenia w terminie wniosku o rozgraniczenie działek o nr [...] i [...], położonych we wsi Z. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że rozpoznanie takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia następuje w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formie postanowienia, nie mogłaby być zaskarżona do Sądu, ponieważ tego rodzaju orzeczenia nie zostały wymienione w cytowanym powyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2001r.( I SAB 177/01 LEX nr 84483). W świetle powyższych rozważań skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] października 2005r. uznać należało za niedopuszczalną. Na marginesie należy wskazać, że merytoryczne rozstrzygnięcie zasadności zarzutów skarżącej co do bezczynności Wójta Gminy W. może nastąpić w przypadku wniesienia skargi do właściwego miejscowo sądu administracyjnego na bezczynność organu I instancji, właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej wydania decyzji w przedmiocie rozgraniczenia działek, położonych we wsi Z. Z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.