IV SA/Wa 2211/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić I. D. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla I. D. adwokata. Wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy I. D. złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 28 października 2013 r. wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie pracuje, nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym jakichkolwiek oszczędności pieniężnych. Skarżący oświadczył, że jedynie źródło utrzymania stanowi pomoc socjalna otrzymywana w ramach procedury uchodźczej w wysokości 750 zł miesięcznie. Z tej kwoty musi opłacić wynajem pokoju oraz utrzymać się. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada żadnego majątku, jedyne źródło utrzymania stanowi pomoc udzielona przez państwo w ramach procedury uchodźczej w wysokości 750 zł miesięcznie. Skarżący z tej kwoty musi opłacić wynajem pokoju oraz pokryć koszty koniecznego utrzymania (wyżywienie, odzież, środki higieny). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.