IV SA/Wa 2212/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2011 r. sprawy ze skargi Starosty T. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego – oddala skargę – Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. uzgodnił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie lądowiska dla samolotów lekkich na działce ew. nr [...] położonej w rejonie Z. w likwidacji przy ul. [...] w T. Starosta T., reprezentujący Skarb Państwa, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu podniesiono, że wnioskiem z dnia 10 kwietnia 2006 r. M. S. zwrócił się do Burmistrza Miasta T. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki ew. nr [...] w związku z realizacją przedsięwzięcia polegającego na budowie lądowiska dla samolotów lekkich. Burmistrz Miasta T. zwrócił się w trybie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej "u. p. z. p.", do Wojewody [...] z wnioskiem o uzgodnienie warunków zabudowy dla tej działki w związku z jej położeniem w granicach obszaru Natura 2000 "[...]". Organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania odwoławczego weszła w życie ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227), zwana dalej "ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku". Przepis art. 147 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wprowadził zmianę w art. 53 ust. 4 pkt 8 u. p. z. p., zgodnie z którą decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub o warunkach zabudowy, wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska - w odniesieniu do innych niż wymienione w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 168 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku niezakończone postępowania administracyjne w zakresie zadań i kompetencji podlegających przekazaniu na podstawie tej ustawy toczą się nadal przed organami, które te zadania i kompetencje przejęły, przy czym zgodnie z art. 127 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do regionalnych dyrektorów ochrony środowiska pełni Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Mając na uwadze powyższe, Minister Środowiska przekazał w dniu 15 grudnia 2008 r. akta przedmiotowej sprawy, zgodnie z właściwością, Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska. Następnie, przepisem art. 70 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. nr 106 poz. 675), zwanej dalej "ustawą o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych", wprowadzono zmianę w art. 53 ust. 5 u. p. z. p., obowiązującą od dnia 17 lipca 2010 r. Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 53 ust. 5 u. p. z. p. zażalenie na postanowienia organów wydane w trybie art. 53 ust. 4 u. p. z. p. przysługuje wyłącznie wnioskodawcy (tu: M. S.). Zgodnie zaś z art. 80 ustawy o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych do spraw o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wszczętych i niezakończonych do dniu wejścia w zbycie ustawy decyzją ostateczną przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek inwestora, który może być złożony w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych, tj. do dnia 17 września 2010 r. W powyższym terminie do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie wpłynął wniosek wnioskodawcy, o którym mowa powyżej. W związku z powyższym w postępowaniu odwoławczym zakończonym niniejszym rozstrzygnięciem stosuje się obecnie obowiązujące przepisy prawa, w świetle których Staroście T. nie przysługuje przymiot strony postępowania w rozumieniu art. 28 k. p. a., a w konsekwencji legitymacja procesowa czynna. Wobec powyższego postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe, co przemawia za jego umorzeniem na podstawie art. 105 § 1 k. p. a. w związku z art. 138 § 1 pkt 3 i art. 144 k. p. a. Skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wniósł Starosta T., reprezentujący Skarb Państwa, żądając uznania go na podstawie art. 28 k. p. a. za stronę postępowania oraz merytorycznego rozstrzygnięcia zażalenia. W uzasadnieniu skargi wskazano, że właścicielem działek przylegających do działki będącej przedmiotem inwestycji jest Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę T. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej. Planowana inwestycja polegająca na budowie lądowiska na działce ew. nr [...] zlokalizowana jest na terenie, na którym zeskładowane są odpady niebezpieczne (zwałowisko odpadów nr [...] po Z. w T. Odpady te stanowią główny czynnik zanieczyszczeń dla Głównych Zbiorników Wód Podziemnych [...] i [...] i zjawisko to ma charakter ponadlokalny. Skarb Państwa ma więc interes prawny i jest stroną postępowania, a to ze względu na prowadzenie na przyległych działkach prac rekultywacyjnych w ramach zadania pn.: "Ochrona Głównego Zbiornika Wód Podziemnych [...]", poprzez kompleksowe unieszkodliwienie odpadów niebezpiecznych po Z. w T. Skarżący ponadto zaznaczył, iż Burmistrz Miasta T. w dniu [...] września 2007 r. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie czekając na rozstrzygnięcie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w sprawie zażalenia Starosty T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. Decyzja Burmistrza Miasta T. zaś wymagała uzgodnienia w postaci postanowienia Wojewody [...]. W zaistniałej sytuacji skarżący na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 k. p. a. wystąpi do Burmistrza Miasta T. o wznowienie postępowania w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Nie ulega wątpliwości, że organ odwoławczy, do którego wpłynęło zażalenie Starosty T. na postanowienie uzgodnieniowe Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. zobligowany był uwzględnić stan prawny obowiązujący w dniu orzekania, tj. w dniu 14 października 2010 r., a zatem już po zmianie art. 53 ust. 5 u. p. z. p. w brzmieniu nadanym art. 70 pkt 6 lit. b ustawy o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych, obowiązującym od dnia 17 lipca 2010 r. Organ drugiej instancji trafnie wskazał, iż zgodnie z art. 53 ust. 5 u. p. z. p., w brzmieniu nadanym art. 70 pkt 6 lit. b ustawy o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych uzgodnienie, o którym stanowi art. 53 ust. 4 pkt 8 u. p. z. p. następuje w trybie art. 106 k. p. a. w drodze postanowienia, z tym zastrzeżeniem, że zażalenie na takie postanowienie służy jedynie inwestorowi. Omawiany przepis ma zastosowanie do spraw o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych, chyba że - zgodnie z art. 80 ustawy o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych - inwestor najpóźniej w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy złoży wniosek o zastosowanie w sprawie przepisów dotychczasowych. Zasadą wprowadzoną ustawą o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych jest więc stosowanie nowych przepisów, chyba że inwestor złoży wniosek o zastosowanie przepisów obowiązujących przed zmianą. W rozpoznawanej sprawie inwestor nie złożył wniosku, o którym mowa w art. 80 ustawy o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych. Postępowanie prowadzić należało więc podstawie aktualnie obowiązujących przepisów, czyli po zmianie dokonanej ustawą o wspieraniu rozwoju usług telekomunikacyjnych. Organ prawidłowo zatem zastosował art. 53 ust. 5 u. p. z. p., zgodnie z którym uzgodnień, o których mowa w ust. 4 dokonuje się w trybie art. 106 k. p. a. z tym, że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Właściciel nieruchomości sąsiedniej nie posiada więc przymiotu strony postępowania uzgodnieniowego. W konsekwencji kwestionowane skargą postanowienie organu odwoławczego umarzające postępowanie zażaleniowe nie narusza prawa. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji może być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego, w tym zaś postępowaniu sądowoadministracyjnym pozostawała poza jego zakresem. Z przytoczonych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną oddalił.