IV SA/Wa 2212/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y.W. na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. Y. W. w dniu 7 maja 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z [...] marca 2015 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Rada do Spraw Uchodźców w odpowiedzi na skargę wniosła o umorzenie postępowania sądowego i podała, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] działając podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), uwzględniła skargę w całości i uchyliła zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Skutkuje ono bowiem wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni bezprzedmiotowym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Z akt sprawy wynika, że Rada do Spraw Uchodźców postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] uchyliła zaskarżone postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. w całości i stwierdziła, że działanie organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub rażącym naruszeniem prawa. Niniejsze postanowienie zostało wydane na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa (stan prawny na dzień 29 czerwca 2015 r.) Z powyższego wynika, że na skutek wydania przez Radę do Spraw Uchodźców postanowienia "autokontrolnego" przestał istnieć przedmiot skargi, a zatem wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 ustawy. Sąd nie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, mając na uwadze, że stosownie do art. 239 § 1 pkt 1 lit. g) p.p.s.a. zmienionego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) i mającego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 2 tej ustawy, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących udzielania cudzoziemcom ochrony. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.