IV SA/Wa 2213/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o zwrot kosztów wpisu stałego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia - odmówić zasądzenia zwrotu kosztów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 stycznia 2018 r. uchylił zaskarżoną przez A. A. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z [...] czerwca 2017 r. nr [...], dotyczącą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie garażu na samochód osobowy. Pismem z 30 stycznia 2018 r. Skarżąca zwróciła się o zwrot kosztów wpisu stałego w związku z pozytywnym rozpatrzeniem sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast wedle art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jednakże zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W niniejszej sprawie skarżąca ani w treści skargi, ani w żadnym piśmie złożonym w toku postępowania nie zawarła wniosku o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wniosek taki nie został także złożony na rozprawie w dniu 12 stycznia 2018 r., wobec niestawiennictwa Skarżącej na posiedzeniu, o którym została zawiadomiona prawidłowo 1 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 57 akt sprawy). Jednocześnie Sąd zauważa, że Skarżąca została pouczona o treści przepisu art. 210 § 1 p.p.s.a. pismem doręczonym jej wraz z odpisem odpowiedzi na skargę, wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 8 kwietnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 20 akt sprawy. Wobec powyższych okoliczności, wniosek skarżącej z 30 stycznia 2018 r., jako spóźniony, nie mógł zostać uwzględniony, o czym Sąd na podstawie art. 210 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.