IV SA/Wa 2215/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, asesor WSA Marta Laskowska, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], którym odmówiono zawieszenia postępowania w sprawie zameldowania na pobyt stały A. B. w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Wskazane postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach sprawy. Na wniosek A. B. Prezydent Miasta W. wszczął postępowanie w sprawie zameldowania wnioskodawcy na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., gdzie zameldowana jest żona wnioskodawcy –A. B. Pismem z dnia 28 lipca 2006 r. Z. K. - najemczyni lokalu wniosła o zawieszenia prowadzonego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy karnej przeciwko A. B. oraz o eksmisję wymienionego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Organ I instancji odmawiając zawieszenia postępowania w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że prowadzenie postępowania ma na celu wyjaśnienie sprawy meldunkowej, głównie faktu zamieszkiwania A. B. w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że wnioskodawca od 10 lat zamieszkuje w powyższym lokalu co potwierdza również Z. K. A zatem wyroki w sprawach wskazanych przez Z. K. nie mają istotnego znaczenia w prowadzonym postępowaniu meldunkowym, którego przedmiotem jest ustalenie faktu zamieszkiwania lub niezamieszkiwania A. B. w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. W wyniku rozpoznania odwołania Z. K. Wojewoda [...] utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji podzielił argumentację Prezydenta W. wskazując, iż kwestia rozpatrzenia przez Sądy Rejonowe W. wspomnianych przez Z. K. spraw nie stanowią, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie bowiem organ będzie sprawdzał jedynie spełnienie przesłanki określonej w art. 10 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 ze zm.). Nadto organ odwoławczy podniósł, iż IV SA/Wa 2215/06 zgodnie z przepisami powołanej ustawy zameldowanie służy wyłącznie celom ewidencyjnym i potwierdzeniu jedynie faktu pobytu w tym lokalu a nie stwierdzeniu praw do niego. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Z. K. wnosząc o jego zmianę i zawieszenie toczącego się postępowania o zameldowanie A. B. W uzasadnieniu skargi Z. K. kolejny raz wskazała, iż wobec toczących się postępowań w Sądzie Rejonowym W., tj. sprawy karnej oraz o eksmisję, postępowanie w sprawie zameldowania A. B. winno być zawieszone. Podnosiła także zarzuty dotyczące niewłaściwego zachowania w stosunku do niej A. B. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy P.p.s.a sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 12 4- § 1 ustawy P.p.s.a.). Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy, Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. nie narusza prawa. Postępowanie administracyjne jest uregulowanym prawem procesowym ciągiem czynności procesowych podejmowanych przez organy administracji publicznej oraz inne podmioty postępowania w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. IV SA/Wa 2215/06 Zawieszenie natomiast postępowania jest to taki stan, w którym trwa nadal stan zawisłości sprawy, nadal istnieją powstałe w nim stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa spoczywa bez biegu i w zasadzie żadne czynności procesowe nie są podejmowane. W okresie zawieszenia postępowania żadne terminy w zasadzie nie biegną, a po ustaniu przyczyn, zawieszone postępowanie zostaje podjęte na nowo. Art. 97 kpa enumeratywnie wymienia sytuacje, w których organ administracji zobowiązany jest zawiesić toczące się postępowanie administracyjne. Stosownie do treści art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Kwestią wymagająca wyjaśnienia jest pojęcie "zagadnienia wstępnego". Należy przez to rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytoryczne go w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzeniaprawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne (B. Gralczyk, O niektórych zagadnieniach prejudycjalności w orzecznictwie administracyjnym", Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego, Nauki Humanistyczno - Społeczne, seria I, 1965, nr 38, s. 91-92). Tak sformułowana zasada nakłada na organ obowiązek ustalenia związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W razie gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. A więc w myśl powołanego przepisu organ administracji zawiesza postępowanie administracyjne jedynie wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego (wstępnego) przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie byłoby możliwe. Podstawą rozstrzygnięcia w przedmiocie zameldowania A. B. będą przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Należy wskazać, iż stosownie do przepisów powołanej i stawy, istotą postępowania administracyjnego w sprawie zameldowania (wymeldowania) jest zapewnienie zgodności zapisów w ewidencji ludności z rzeczywistym miejscem pobytu danej osoby. Organy administracji prowadząc postępowanie w sprawie zameldowania wnioskodawcy ocenią czy zachodzą, określone przepisami powołanej ustawy, przesłanki do zameldowania A.B. a więc ustalą miejsce jego IV SA/Wa 2215/06 faktycznego zamieszkiwania. Orzeczenie winy w postępowaniu karnym czy też orzeczenie eksmisji nie mają znaczenia dla postępowania administracyjnego w przedmiocie zameldowania prowadzonym przez organy administracji publicznej prowadzące ewidencję ludności, która pełni funkcję wyłącznie rejestracyjną. W konkluzji powyższych wywodów stwierdzić należy, iż bez wątpienia toczące się postępowania przeciwko A.B.to jest ani sprawa o eksmisję przed Sądem Rejonowym W. w [...] Wydziale Cywilnym i ani sprawa przed Sądem Rejonowym W. w [...] Wydziale Karnym, nie są zagadnieniami wstępnymi w sprawie o zameldowanie w/w - w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Podkreślenia raz jeszcze wymaga, iż ewidencja ludności służy jedynie rejestracji danych o miejscu rzeczywistego pobytu osób - a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie prawnego. Podniesione natomiast przez skarżącą okoliczności związane z nieprawidłowym zachowaniem wnioskodawcy w stosunku do niej nie mają znaczenia w postępowaniu o zameldowanie. Okoliczności te będą przedmiotem wyjaśniania i oceny przez sąd powszechny w toczących się postępowaniach wskazanych wyżej. W tych względów Sąd uznał, że w ustalonym stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy skarga nie jest zasadna a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa również z innych wglądów, które Sąd miałby obowiązek brać pod uwagę z urzędu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.