IV SA/Wa 2215/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wobec stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o nadanie statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić A. I. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla A. I. adwokata. Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania wobec stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o nadanie statusu uchodźcy, A. I. złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF oraz z danych znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżący przebywa w Ośrodku dla Cudzoziemców w L. wraz z dwoma synami i dwiema córkami. Nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzyskuje pomoc w ramach procedury uchodźczej w wysokości 70 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, iż obecnie przebywa w Ośrodku dla Cudzoziemców, nie pracuje, nie uzyskuje dochodów, nie posiada jakichkolwiek oszczędności i majątku, otrzymuje jedynie pomoc w wysokości 70 zł w ramach procedury uchodźczej. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.