IV SA/Wa 2220/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-12-22

Skład orzekający: Aneta Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed składem powiększonym NSA dotyczącego wykładni przepisu § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 1 marca 1945 r.?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny ma prawo zawiesić postępowanie z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym postępowania przed składem powiększonym NSA, który rozstrzyga istotne zagadnienie prawne dotyczące podstawy prawnej rozstrzygnięcia sprawy.
Stan faktyczny
Skarga G.C. dotyczy decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z października 2010 r., utrzymującej w mocy decyzję wojewody umarzającą postępowanie administracyjne dotyczące nieruchomości w zespole parkowo-pałacowym w R., w sprawie stosowania przepisu § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z 1945 r. dotyczącego reformy rolnej.
Rozstrzygnięcie
Zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez skład powiększony Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt I OSK 176/10.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe. Pismem z 2 listopada 2010 r. skarżący G. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2010 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2010 r. umarzającą postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem o wydanie na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r., Nr 10, poz. 51 ze zm.), decyzji stwierdzającej, że nieruchomość (lub jej część) objęta KW nr ...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w G. (działka nr [...] o pow. [...] ha oraz nr [...] o pow. [...] ha) położona w R. – zespół parkowo-pałacowy nie podpadała pod przepisy dekretu PKWN z 6 września 1944 r. (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.). Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Podstawą orzekania przez organy administracji publicznej miałby być m.in. § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, który był przedmiotem uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2006 r. sygn. akt I OPS 2/06, z której wynika, iż przepis § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, może stanowić podstawę do orzekania w drodze decyzji administracyjnej o tym, czy dana nieruchomość lub jej część wchodzi w skład nieruchomości ziemskiej, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. Jednakże postanowieniem z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt P 107/08 Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie oceny zgodności powołanego § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, wskazując, że przepis ten już nie obowiązuje. W oparciu o wskazane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego organ uznał, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy będzie sąd powszechny i umorzył postępowanie administracyjne. W związku z powyższym Sąd rozpoznający sprawę niniejszą powziął wątpliwość, co do aktualności poglądu wyrażonego w powołanej wyżej uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2006 r. Z art. 269 § 1 ustawy P.p.s.a. wynika przy tym, że jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznając sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Mając na uwadze, iż taką wątpliwość powziął również Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku czego postanowieniem z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt I OSK 176/10 – przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości – "czy w obecnym stanie prawnym przepis § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945r. Nr 10, poz. 51 ze zm.) może stanowić podstawę do orzekania w drodze decyzji administracyjnej o tym, czy dana nieruchomość lub jej część wchodzi w skład nieruchomości ziemskiej, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945r. Nr 3 poz. 13 ze zm.)" - to Sąd w niniejszej sprawie odstępuje od wystąpienia z kolejnym pytaniem prawnym do składu powiększonego Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 269 § 1 ustawy P.p.s.a. uznając, iż powzięta wątpliwość zostanie rozstrzygnięta przez skład powiększony Naczelnego Sądu Administracyjnego w związku z pytaniem prawnym zawartym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt I OSK 176/10. W konsekwencji powyższego istnieje konieczność zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. do czasu udzielenia przez skład powiększony Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedzi na pytanie prawne zawarte w postanowieniu z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt I OSK 176/10.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło