IV SA/Wa 2222/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie zawieszenia postępowania postanawia odrzucić skargę. K. R., reprezentowany przez A. K., w piśmie z 11 lipca 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie zawieszenia postępowania. W piśmie z 16 sierpnia 2018 r. wezwano A. K. do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu K. R. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi z wykazaniem spełnienia przesłanek określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a. – w terminie 7 dni, pod rygorem pominięcia czynności pełnomocnika i uznania, że Skarżący będzie występować w niniejszej sprawie samodzielnie. Wezwanie to zostało prawidłowe doręczone na adres A. K. w dniu 20 sierpnia 2018 r., jednakże pozostało ono bez odpowiedzi. W pismach z 13 września 2018 r. wezwano K. R. do uzupełnienia barków formalnych skargi poprzez nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego oraz 11 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (sto) złotych, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę K. R. należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jednym z wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest niewątpliwie podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarga złożona przez K. R. nie zawierała jego podpisu, w związku z czym Skarżący został wezwany do uzupełnienia tego braku oraz pouczony o skutkach jego nieusunięcia w wyznaczonym terminie. Ponadto, w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom. Wskazać należy, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie również w niniejszej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. skargi) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu. Jednocześnie warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Z analizy akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało prawidłowo doręczone Skarżącemu w dniu 18 września 2018 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków skargi przypadał zatem na dzień 25 września 2018 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 4 października 2018 r. nie została uiszczona kwota należna z tytułu wpisu sądowego, ponadto do dnia orzekania w niniejszej sprawie Skarżący nie nadesłał wymaganych odpisów ani podpisanego egzemplarza skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.