IV SA/Wa 2224/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski,, asesor WSA Danuta Szydłowska, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. K. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie IV SA/WA 538/04 zakończonej wyrokiem z dnia 26 listopada 2004r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę W skardze z dnia 21 listopada 2005 r. H. K. wniosła o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygnaturze IVSA\Wa 538\04 zakończonej wyrokiem z dnia 26 listopada 2004 r. W piśmie tym wskazała - jako podstawę prawną wznowienia postępowania - art. 273§2 zw. z art. 174pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) albowiem wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne i środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu podała, że dnia 26.11.2004 r. zapadł wyrok w sprawie IVSA\Wa 538\04. Rozstrzygnięcie swoje Sąd oparł - jak wynika z uzasadnienia wyroku na sporządzonym dla [...] Parku Narodowego planie ochrony zatwierdzonym zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] nr [...]. W myśl ustaleń tego planu istnieje zakaz nowej zabudowy w odległości 100 m od granicy Parku i lasów o powierzchni większej niż 75ha.W konsekwencji sąd oddalił skargę na uchwałę odrzucającą zarzuty na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast z art. 4 ustawy z 7.12.2000 r. o zmianie uchwały o ochronie przyrody wynika, że plany ochrony parków narodowych zatwierdzone przed dniem wejścia w życie tej ustawy obowiązują do czasu ustanowienia planów w trybie uwzględniającym tekst znowelizowanej ustawy o ochronie przyrody, lecz nie dłużej niż przez rok od dnia jej wejścia w życie W przypadku planu ochrony [...] Parku Narodowego utracił on moc dnia 2 lutego 2002 r. ( tj. rok od dnia wejścia w życie ustawy), a nowy plan ochrony parku nie został jeszcze wprowadzony. Jednocześnie skarżąca podała, że dnia 20 stycznia 2005 r. jej były pełnomocnik K. Z. otrzymał pisemną informację potwierdzającą te okoliczności. W tym stanie rzeczy - w ocenie skarżącej istnieją przesłanki do wznowienia postępowania sądowego albowiem Sąd oddalając skargę oparł się na nieobowiązującym Planie Ochrony Parku Narodowego. Okoliczność ta jej zdaniem ma wpływ na wynik sprawy. W piśmie z dnia 30 grudnia 2005 r. skarżąca podała, że o nowych okolicznościach dowiedziała się w październiku 2005 r. od radnego Gminy L., natomiast jej pełnomocnik wnosząc skargę kasacyjną nie poinformował jej o okolicznościach, na które powołuje się obecnie wnosząc skargę o wznowienie postępowania. Organ nie zajął stanowiska w sprawie złożonej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje: Kwestie związane ze wznowieniem postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uregulowane są w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( art. 270-285). Biorąc pod uwagę, że skarga o wznowienie postępowania przysługuje od orzeczenia prawomocnego - należy ją zaliczyć do nadzwyczajnych środków zaskarżenia, o charakterze wyjątkowym. Stąd też bardzo rygorystycznie należy także stosować wszelkie przepisy dotyczące dopuszczalności wniesienia skargi. Art. 277 w\w ustawy stanowi, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym a termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Jednocześnie z treści art. 280 ustawy wynika, że pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania pod względem formalnym tj. czy została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dokonując badania skargi H. K. pod względem formalnym Sąd doszedł do przekonania, iż została ona wniesiona po upływie terminu wskazanego w art. 277 ustawy. Jako podstawę skargi H. K. wskazuje, że po wydaniu wyroku wyszły na jaw nowe okoliczności i środki dowodowe nieznane sądowi, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy a mianowicie, że w dacie wydawania wyroku nie obowiązywał plan ochrony [...] Parku Narodowego, w oparciu o który wydana została uchwała o ustaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i uchwała o odrzuceniu zarzutu do tej uchwały. Na pytanie Sądu skarżąca wskazała wprawdzie, że o okolicznościach tych dowiedziała się dopiero od radnego Gminy L. w październiku 2005 r. jednakże w ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy należało przyjąć, że wiedzę tę skarżąca posiadała znacznie wcześniej. Jak wynika z akt sprawy od wyroku z dnia 26 listopada 2004 r. skarżąca złożyła skargę kasacyjną podnosząc jako zasadniczy zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe ich zastosowanie. W uzasadnieniu skargi zostało podniesione, że w\w plan ochrony Parku nie obowiązywał od 2 lutego 2002 r. Do skargi - sporządzonej przez pełnomocnika ustanowionego w tym celu przez skarżącą dołączone zostało pismo K. Z. oraz odpowiedź Ministra Środowiska z dnia 25 stycznia 2005 r., z którego wynika, że na terenie [...] Parku Narodowego nie obowiązuje plan ochrony. W skardze o wznowienie postępowania H. K. przyznała, że K. Z. był jej pełnomocnikiem. Mimo zatem, że w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa udzielonego K. Z. przez skarżącą - należało przyjąć, że takie pełnomocnictwo zostało udzielone. W konsekwencji zatem powyższego -wbrew twierdzeniom skarżącej zawartym w piśmie z dnia 30 grudnia 2005 r. o okolicznościach, które miałyby stanowić podstawę wznowienia postępowania skarżąca dowiedziała się najpóźniej z pisma z dnia 25 stycznia 2005 r. Zgodnie bowiem z przyjętym orzecznictwem jeżeli strona jest reprezentowana przez pełnomocnika zaniedbania pełnomocnika ( lub osób, którymi się on posługuje) obciążają również stronę (tak m.in. postanowienie SN z 15.03.2000r. IICKN 554\00 Lex 51986, które wprawdzie odnosi się do kwestii winy w niezachowaniu terminu jednakże można je stosować odpowiednio również do niniejszej sprawy). A zatem - odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy skarżąca - w ocenie Sądu nie może skutecznie bronić się, że pełnomocnik sporządzający skargę kasacyjna nie poinformował ją o tych okolicznościach. Nie może też ujść uwadze Sądu, że informacje dotyczące obowiązywania planu ochrony parku znane były także K. Z.- pełnomocnikowi skarżącej. W tym stanie rzeczy Sąd przyjął, że skoro skarżąca dowiedziała się o okolicznościach, które miałyby stanowić przesłankę do wznowienia postępowania z pisma z dnia 25 stycznia 2005 r. ( a zatem ok. 30 stycznia 2005 r. doliczając czas na korespondencję) termin do wniesienia skargo o wznowienie upłynął z końcem kwietnia 2005 r. Skarga została wniesiona 21 listopada 2005 r. - a zatem jest spóźniona i jako taka winna zostać odrzucona. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 53, poz. 1270 że zm.) - należało orzec jak na wstępie.