IV SA/Wa 2225/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2003 r., sygn. akt IV SA 3686/02 w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę W dniu 18 listopada 2005 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej S. B., reprezentowanej przez męża – D. M., w którym wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2003 r., sygn. akt IV SA 3686/02 w przedmiocie wymeldowania. W uzasadnieniu powołała się na art. 277 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Instytucja wznowienia postępowania ma charakter wyjątkowy, gdyż pozwala na wzruszenie prawomocnego orzeczenia sądowego, jeżeli zapadło ono z pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i jest rażąco sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy. Stosownie do art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) , w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271). Zgodnie z art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: • jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona, albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia • jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, albo nie była należycie reprezentowana, lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania. Na podstawie art. 272 § 1 tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą na podstawie której zostało wydane orzeczenie. W myśl art. 273 § 1 można żądać wznowienia postępowania na tej podstawie, że: • orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, • orzeczenie uzyskane zostało za pomocą przestępstwa. Na podstawie § 2 tegoż artykułu można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zgodnie zaś z § 3 można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia w tej samej sprawie. W świetle art. 279 ustawy, skarga o wznowienie powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie. Na podstawie art. 280 ustawy, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie podała żadnej ustawowej podstawy wznowienia postępowania określonej w powołanych wyżej przepisach. Nie stanowi jej również art. 277 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem skarżąca nie wskazała kiedy dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 271, 272 § 1, 273 § 1,2,3 i 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.