IV SA/Wa 2226/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B., T. S. i J. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na [...]. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołań od opisanej decyzji organu pierwszej instancji, uchylił zaskarżoną decyzję w części i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. G. B., T. S. i J. D. w skardze z dnia 10 czerwca 2015 r. na powołaną decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2015 r. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że jest on uzasadniony tym, że podejmowanie dalszych kroków przez inwestora w celu realizacji inwestycji może wywołać nieodwracalne skutki na przyszłość dla mieszkańców terenów, przez które aktualnie ma przebiegać wariant [...]. Stwierdzili, że w przypadku uwzględnienia argumentów skargi niewykluczona jest zmiana wariantów, jakimi przebiegać miałaby droga ekspresowa [...]. Ponadto, zdaniem skarżących, argumenty wskazane przez inwestora co do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, odnoszące się do powstania drogi ekspresowej, mają charakter abstrakcyjny i są dość ogólnikowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Odnosząc się w pierwszej kolejności do ogólnikowej argumentacji skarżących, wskazującej na to, że podejmowanie dalszych kroków przez inwestora może wywołać nieodwracalne skutki na przyszłość dla mieszkańców terenów, przez które aktualnie ma przebiegać wariant [...], należy wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295). Decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia nie nadaje się do wykonania, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią takiej decyzji. Ma ona charakter przygotowawczy, a na jej podstawie inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Decyzja ta nie powoduje zatem bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To nie decyzja środowiskowa, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu (np. pozwolenie na budowę). Sama możliwość, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt II OZ 873/12). Odnośnie natomiast do argumentacji mającej uzasadniać przedmiotowy wniosek, odnoszącej się do nieuzasadnionego zdaniem skarżących nadania decyzji organu pierwszej instancji rygoru natychmiastowej wykonalności, należy wskazać, że art. 61 § 3 ppsa zawiera tylko dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Tymczasem skarżący, podważając nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, kwestionują w istocie zaskarżoną decyzję i decyzję organu pierwszej instancji oraz przedstawiają argumenty wymagające od Sądu oceny legalności zaskarżonego aktu administracyjnego, co na tym etapie postępowania jest niedopuszczalne. Odnośnie do kwestii merytorycznych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wypowie się odrębnym orzeczeniem, rozpoznając sprawy wszczęte skargami na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2015 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.